Οι Αγγλοι στον τελικό χάρη στον προπονητή τους

Μετά την ισοπαλία με τη Σλοβενία, όταν ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ πλησίασε μόνος το σημείο του γηπέδου στο οποίο βρίσκονταν οι άγγλοι οπαδοί για να τους χειροκροτήσει και να τους ευχαριστήσει, δέχθηκε απερίγραπτες βρετανικές βρισιές και μερικά πλαστικά ποτήρια που περιείχαν μπίρα. Οπως φαίνεται στο σχετικό βίντεο, ο Σάουθγκεϊτ μοιάζει να βρίσκεται σε άλλο κόσμο. Προσποιείται ότι δεν συμβαίνει τίποτα και αποχωρεί. «Καταλαβαίνω ότι έχει δημιουργηθεί ένα αφήγημα που με κάνει να μοιάζω με εχθρό της χώρας», λέει λίγες μέρες μετά τον αγώνα. «Είναι ωστόσο καλύτερα για την ομάδα αυτός ο άδικος θυμός όλων να στρέφεται προς το μέρος μου, παρά προς τους παίκτες. Ακόμα κι αν δημιουργεί για μένα μια δυσκολία και κάνει το περιβάλλον ασυνήθιστο είναι καλύτερα αυτοί να μένουν μακριά από κάθε κριτική», λέει. Και προσθέτει: «Δεν έχω δει ποτέ μια ομάδα να προκρίνεται και να δέχεται παρόμοια μεταχείριση». Αυτή η τρομερή ψυχραιμία του Σάουθγκεϊτ είναι ο λόγος που η Αγγλία ξαναέφτασε στον τελικό του Euro, μόλις τρία χρόνια από τον πρώτο που είχε δώσει στην ιστορία της στο Γουέμπλεϊ με αντίπαλο τους Ιταλούς.

Εικόνα

Η περίπτωση της Αγγλίας είναι μια από αυτές στις οποίες η μεγάλη εικόνα μετρά πιο πολύ από τη μικρή: το γεγονός ότι φτάνει στον τελικό είναι σημαντικότερο από το πώς το έκανε και στη δική της περίπτωση το μεγάλο αποτέλεσμα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τα μεμονωμένα ματς. Ενα ένα τα παιχνίδια της Αγγλίας δεν είναι καλά – ακόμα και ο ημιτελικός με την Ολλανδία δεν είναι ένα καταπληκτικό παιχνίδι αν και το πρώτο της ημίχρονο σε αυτό το ματς πρέπει να είναι το καλύτερό της στη διοργάνωση. Στο σύνολο όμως η παρουσία της είναι αρκετά καλή και η πρόκρισή της στον τελικό λογική. Το αν οι Αγγλοι τα κατάφεραν χωρίς να χρειαστεί να αγωνιστούν με κάποιο από τα φαβορί του τουρνουά (Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία) οφείλεται στο ότι πήραν την πρωτιά στον όμιλο δείχνοντας μια σοβαρότητα που δεν είδαμε π.χ. από τους Γάλλους. Αλλά και στο εύκολο μονοπάτι που βρέθηκαν πέρασαν ουκ ολίγες δυσκολίες.

Πίσω

Στα νοκάουτ ματς η Αγγλία βρέθηκε τρεις φορές πίσω στο σκορ: από τη Σλοβακία, από την Ελβετία και την Ολλανδία. Σε όλα τα παιχνίδια ισοφάρισε: τους Ολλανδούς και τους Ελβετούς πολύ γρήγορα. Στα ματς με τη Σλοβακία και την Ολλανδία βρήκε γκολ στις καθυστερήσεις – με τους Σλοβάκους την έσωσε ο Μπέλιγχαμ, με την Ολλανδία έδωσε τη νίκη ο Γουότκινς. Τα γκολ στις καθυστερήσεις μαρτυρούν τη μεγάλη πίστη αυτών των παικτών ότι θα τα καταφέρουν κόντρα μάλιστα στην ισοπεδωτική κριτική μιας ολόκληρης χώρας. Ο Σάουθγκεϊτ παίρνοντας πάνω του κάθε ευθύνη, τους κράτησε ενωμένους. Οσο πιο σκληρή ήταν η κριτική, τόσο περισσότερο δένονταν οι παίκτες. Κι αυτό φάνηκε. Επιπλέον στον ημιτελικό, στο κρισιμότερο δηλαδή ματς που η Αγγλία του έδωσε μέχρι τώρα, ο Σάουθγκεϊτ πιστώνεται την τελική νίκη όσο λίγοι προπονητές σε αυτό το τουρνουά. Η διπλή αλλαγή που κάνει δέκα λεπτά πριν από το τέλος του ματς μόνο εύκολη απόφαση δεν είναι για έναν προπονητή που έχει μια ολόκληρη χώρα εναντίον του.

Αλλαγές

Στο 80′ προπονητής της Αγγλίας αποφασίζει να βγάλει από το ματς τους Χάρι Κέιν και Φιλ Φόντεν – τους δύο καλύτερους (με τον Μάινο) στο καλό πρώτο ημίχρονο της ομάδας του. Η παρέμβασή του έμοιαζε σαν μια τελευταία ζαριά – ένα πραγματικό «όλα ή τίποτα». Αν με κάποιον τρόπο η Αγγλία έχανε το ματς (από ένα λάθος ενός παίκτη της σαν αυτό που έκανε ο Ράις δίνοντας στον Σίμονς τη δυνατότητα να κάνει το 1-0 για τους Ολλανδούς νωρίς νωρίς), στον Σάουθγκεϊτ που έβγαλε από το παιχνίδι συγχρόνως τους δύο καλύτερους κυνηγούς του πιθανότατα θα του απαγόρευαν την επιστροφή στη χώρα. Κανείς δεν θα τολμούσε να τον υπερασπιστεί: όλοι σε αυτές τις ιστορίες αγαπούν να ψάχνουν ενόχους. Ομως ο θεός του ποδοσφαίρου ήταν καλός μαζί του: το ρίσκο του, διότι ρίσκο υπήρξε, δικαιώθηκε. Στις καθυστερήσεις, οι δύο που μπήκαν στο ματς, συνεργάστηκαν ιδανικά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίοι παίκτες. Ο Πάλμερ, από τους καλύτερους της απογοητευτικής Τσέλσι φέτος, βρήκε τον Γουότκινς που είχε φέτος με την Αστον Βίλα 19 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ και 8 στο UEFA Conference League. Αυτός υποδέχθηκε την μπάλα, γύρισε το κορμί του όπως ο παλιός Χάρι Κέιν και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, την Αγγλία στον τελικό και τους επικριτές του Σάουθγκεϊτ σε εντατικά μαθήματα κωλοτούμπας. Αν πάρει την Κυριακή το τρόπαιο όσοι τον έστησαν για έναν μήνα στον τοίχο θα τον αποθεώσουν.

Σχολιαστές

Ποιοι είναι οι στρατηγοί των βάρβαρων μιντιακών επιθέσεων στον Σάουθγκεϊτ; Πρώτα από όλα οι κατ’ επάγγελμα σχολιαστές των βρετανικών αθλητικών εκπομπών, πρώην ποδοσφαιριστές όπως ο Γκάρι Λίνεκερ π.χ. που έγιναν τηλεοπτικοί αστέρες ισοπεδώνοντας όσους δουλεύουν παριστάνοντας τους ανθρώπους που ξέρουν και μεταφέρουν και το λαϊκό αίσθημα. Οι πιο πολλοί λένε τόσες κοινοτοπίες που αν δεν ήταν πρώην ποδοσφαιριστές θα αναρωτιόσουν ποιος τους πληρώνει και γιατί. Ενα όμως πράγμα το ξέρουν καλά: να τραβούν το ενδιαφέρον του κόσμου λέγοντας πράγματα που προκαλούν συζητήσεις. Αυτό έκαναν με τον Σάουθγκεϊτ: τον μετέτρεψαν σε θέμα συζήτησης ώστε να έχουν οι ίδιοι δουλειά. Κι έριχναν λάδι στη φωτιά προβλέποντας το τέλος του και το τέλος της Εθνικής Αγγλίας που θα ήταν απόδειξη της δικής τους αυθεντίας. Δεν τους κάθισε. Αλλά δεν θα πάθουν και κάτι. Θα συνεχίσουν να προκαλούν γιατί έτσι βγάζουν το ψωμί τους.

Νέβιλ

Μια από τις πιο εντυπωσιακές περιπτώσεις προβοκάτορα που παριστάνει τον σχολιαστή είναι ο Γκάρι Νέβιλ. Στη μοναδική παρουσία του σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα διασύρθηκε κάποτε από τη Ρουμανία: ο Πετρέσκου παίζοντας από την πλευρά του είχε διαλύσει την αγγλική άμυνα. Χθες είπε πως ο Ρόναλντ Κούμαν, ο προπονητής των Ολλανδών, έχει κάθε δίκιο να διαμαρτύρεται καθώς το πέναλτι χάρη στο οποίο η Αγγλία ισοφάρισε είναι ανύπαρκτο και σκανδαλώδες: θύμωσαν μαζί του οι άλλοι που ήταν παρόντες στο στούντιο – ο Αλαν Σίρερ π.χ. Αλλά ο Νέβιλ έκανε αυτό για το οποίο πληρώνεται: τράβηξε την προσοχή κι έβαλε τους Αγγλους να συζητάνε. Ευτυχώς για την Αγγλία για αυτόν κι όχι για τον ήρωα Σάουθγκεϊτ.