Μια φουάρ σε ρυθμούς… Ιμπιζα
Η Contemporary Art Now Ibiza (CAN) διεκδικεί τη θέση της στην αγορά της τέχνης με ένα πιο χαλαρό, κοσμοπολίτικο στυλ
Η επιτυχία της CAN αποδίδεται όχι μόνο στους κοσμοπολίτες επισκέπτες του νησιού που στις διακοπές τους είναι πιο ξέγνοιαστοι και πρόθυμοι να προβούν σε αγορές, αλλά και στον αυξανόμενο αριθμό νέων κατοίκων, οι οποίοι μετεγκαταστάθηκαν στα εξοχικά τους μετά την πανδημία
Iμπιζα. Ενας DJ παίζει χαλαρή μουσική. Ανετοι και χαλαροί επισκέπτες ντυμένοι σε στυλ boho chic χορό απολαμβάνουν τα κοκτέιλ που μόλις τους σέρβιρε ένας έμπειρος μπάρμαν. Θα αναρωτιέστε, μάλλον βάσει της ως τώρα περιγραφής, αν διαβάζετε τη στήλη που είναι αφιερωμένη στην αγορά της τέχνης ή αν αντικαταστάθηκε από ταξιδιωτικές εντυπώσεις.
Κι όμως η παραπάνω σκηνή δεν εκτυλίσσεται σε κάποιο παραλιακό κλαμπ του κοσμοπολίτικου θέρετρου, αλλά στην τοπική φουάρ, Contemporary Art Now Ibiza (CAN), που φέτος συμπλήρωσε τρία χρόνια παρουσίας. Και όπως όλα δείχνουν οι διοργανωτές της όχι απλώς εντόπισαν ένα κενό στην αγορά και επιχείρησαν να το καλύψουν, αλλά προσάρμοσαν έξυπνα το εγχείρημά τους στις ιδιαίτερες συνθήκες της συγκεκριμένης αγοράς.
Τυπικές χειραψίες, ενδυματολογικές επιλογές που παραπέμπουν σε στελέχη εταιρειών και επιφυλακτικότητα δεν έχουν θέση στη συγκεκριμένη έκθεση, υποστηρίζουν όσοι επισκέφθηκαν τη φετινή έκδοσή της που ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου. Και το γεγονός ότι επιχειρεί να ξεφύγει από τα στερεότυπα μιας φουάρ που γίνεται σε ένα αστικό περιβάλλον με στόχο την προσέλκυση μεγάλων συλλεκτών και τις πωλήσεις για οκταψήφια ποσά γίνεται εκ πρώτης ορατή από το ωράριο λειτουργίας της: κάθε βράδυ 18.00 -22.00 διότι τα πρωινά είναι αφιερωμένα στην παραλία. Το δε πάρτι των εγκαινίων έγινε σε διεθνώς γνωστό κλαμπ με τους τελευταίους καλεσμένους να αποχωρούν στις 6 το πρωί.
Το βραδινό και περιορισμένο ωράριο και το χαλαρό στυλ γκαλερί και επισκεπτών δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται δουλειά. Το ακριβώς αντίθετο υποστηρίζουν όσοι γνωρίζουν. Με τη διαφορά ότι η συγκεκριμένη φουάρ δεν επιδιώκει να συγκριθεί με τις μεγάλες της Ευρώπης. Επιχειρεί να μετατρέψει σε πλεονέκτημα τον περιφερειακό της χαρακτήρα και θέτει στο επίκεντρό της την τοπική καλλιτεχνική σκηνή. Εστιάζει στην παραστατική τέχνη, προσελκύει αίθουσες τέχνης που εκπροσωπούν σε μεγάλο ποσοστό γυναίκες και καλλιτέχνες της LGBTQ+ κοινότητας (φέτος 35) και οι τιμές κυμαίνονται σε τετραψήφια ή χαμηλά πενταψήφια ποσά.
Η επιτυχία της CAN αποδίδεται όχι μόνο στους κοσμοπολίτες επισκέπτες του νησιού που στις διακοπές τους είναι πιο ξέγνοιαστοι και πρόθυμοι να προβούν σε αγορές, αλλά και στον αυξανόμενο αριθμό νέων κατοίκων, οι οποίοι μετεγκαταστάθηκαν στα εξοχικά τους μετά την πανδημία. Και είναι εκείνοι που ναι μεν ενδιαφέρονται να ανανεώσουν την εικόνα του σπιτιού τους, αλλά και που έχουν ανάγκη για πολιτιστικές εκδηλώσεις και τη συνεπακόλουθη κοινωνικοποίηση. Η φουάρ επιπλέον χάρη σε ένα ευρύ VIP πρόγραμμα που έχει οργανώσει στοχεύει να προσελκύσει και συλλέκτες που δεν διαθέτουν σπίτι στο νησί, χρησιμοποιώντας ως δέλεαρ τον δημοφιλή χαρακτήρα της Ιμπιζα.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνεται πως έχουν συμβάλλει σημαντικά ώστε η CAN να διευρύνει τη φήμη της και να επιτευχθούν πωλήσεις και συνεργασίες με την αντίπερα ακτή του Ατλαντικού, ενώ η κινητικότητα που έχει δημιουργηθεί από τη φουάρ έχει αποτελέσει αφορμή για να δημιουργηθούν και νέες εικαστικές εστίες σε χώρους έως πρόσφατα αναξιοποίητους προσφέροντας μια άλλη δυναμική ώθηση τόσο για τις δημιουργικές δυνάμεις όσο κι εκείνες της οικονομίας του νησιού. Μήπως η CAN αποτελεί ένα – επιπλέον για ορισμένους – κίνητρο για ένα ταξίδι ως την Ιμπιζα;
Η βασίλισσα Βικτωρία είχε έμπνευση
Μία από τις ξεχωριστές στιγμές της ερχόμενης εβδομάδας είναι η δημοπρασία τεσσάρων σχεδίων με βασιλική υπογραφή, και συγκεκριμένα της βασίλισσας Βικτωρίας. Τα σχέδια απεικονίζουν έναν ιππότη, μία γυναίκα με πέπλο πάνω στο άλογο, μια άλλη γυναίκα να ιππεύει επίσης και μια νεαρή γυναίκα με στέμμα (φωτογραφία), που δεν μοιάζει ωστόσο με αυτοπροσωπογραφία της Βικτωρίας. Τα έργα φιλοτεχνήθηκαν την περίοδο λίγο πριν και αμέσως μετά τη στέψη της. Η Βικτωρία είχε μεγάλη αγάπη για την τέχνη και οι βασιλικές συλλογές έχουν περισσότερα από 4.000 σχέδια, χαρακτικά, λιθογραφίες και ακουαρέλες με την υπογραφή της. Τα σχέδια θα δημοπρατηθούν από τον οίκο Ρόζμπερι στις 9 Ιουλίου ως ενιαίο σύνολο μαζί με βασιλικά εφήμερα συμπεριλαμβανομένης της πρόσκλησης για τη στέψη του Γεωργίου Δ’ και η ανώτατη εκτίμηση του συνόλου είναι 2.500 στερλίνες.
Το ρεκόρ της «Παναγίας των κερασιών»
Ενα αριστούργημα του εκ των κορυφαίων ζωγράφων της Αμβέρσας των αρχών του 16ου αιώνα, την «Παναγία των κερασιών» (φωτογραφία) του Κουέντιν Μασάις, απέκτησε το Μουσείο Πολ Γκετί στο Λος Αντζελες καταβάλλοντας το ποσό-ρεκόρ για έργο του καλλιτέχνη, 13,46 εκατ. δολάρια. Ο πίνακας του οποίου η εκτίμηση κυμαινόταν μεταξύ 10,19 και 15,2 εκατ. δολάρια ξεπέρασε κατά πολύ στη δημοπρασία του οίκου Christie’s, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη στο Λονδίνο, το προηγούμενο υψηλό για τον ζωγράφο που ήταν τα 1,9 εκατ. δολάρια. Η συγκεκριμένη ελαιογραφία έγινε ιδιαίτερα διάσημη τον 17ο αιώνα, ενώ αργότερα εξαφανίστηκε μέχρι να εντοπιστεί το 1920 κάτω από ένα παχύ στρώμα βερνικιού. Η περιπέτειά της αυτή αποτέλεσε και τον λόγο που θεωρήθηκε έργο του εργαστηρίου του καλλιτέχνη εξού και πωλήθηκε το 2015 από τον ίδιο οίκο προς 391.357 δολάρια. Εκτοτε έχει αποκατασταθεί πλήρως και, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συντήρησης, αναγνωρίστηκε ως πρωτότυπο έργο του καλλιτέχνη. Η «Παναγία των κερασιών» αναμένεται να εκτεθεί στο Γκετί εντός των επόμενων εβδομάδων.














