Εραστής του ποδοσφαίρου

Εχασε ένα πέναλτι που δεν ήταν αυτό που στερούσε την πρόκριση από την ομάδα του. Δεν ήταν δηλαδή μια φάση στο τελευταίο λεπτό, με την Πορτογαλία πίσω στο σκορ, δεν ήταν η τελευταία ευκαιρία στο ματς. Τη στιγμή που ο Ομπλακ έπεφτε και έδιωχνε την μπάλα μετά την εκτέλεση του Κριστιάνο απλά κρατούσε το 0-0. Η Πορτογαλία είχε και πάλι τον πρώτο λόγο, είχε μπροστά της μισή ώρα για να βρει γκολ απέναντι στη Σλοβενία ή αν δεν τα κατάφερνε είχε χρόνο να πάει στα πέναλτι. Οπως και έγινε, κερδίζοντας τελικά εκεί την πρόκριση. Ομως για τον Κριστιάνο Ρονάλντο το χαμένο πέναλτι λίγο πριν από το φινάλε της κανονικής διάρκειας του αγώνα ήταν ο δικός του… Γολγοθάς. Γνώριζε πως αν δεν ερχόταν η πρόκριση, εκείνος θα ήταν ο μοιραίος, εκείνος θα έγραφε με λάθος τρόπο το φινάλε του στις μεγάλες εθνικές διοργανώσεις.

Το κλάμα του Κριστιάνο Ρονάλντο, οι λυγμοί χωρίς σταματημό μερικά λεπτά μετά το χαμένο πέναλτι, είναι ό,τι πιο αληθινό έχει βγει από μέσα του όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο του ποδοσφαίρου. Οπως ειλικρινέστατη μοιάζει να ήταν και η συγγνώμη που ζήτησε από τον κόσμο μετά την εύστοχη εκτέλεση στη διαδικασία των πέναλτι. Ο Κριστιάνο μπορεί πολλές φορές να υπερβάλλει με τις αντιδράσεις του, όμως αυτή η εικόνα του είναι εικόνα που μένει στο παγκόσμιο κάδρο του αθλήματος.

Για το πώς ένας ποδοσφαιριστής τέτοιου επιπέδου, στα 39 του χρόνια, που θα μπορούσε να απολαμβάνει στιγμές σε μια βίλα με ποπ κορν και να περνάει το καλοκαίρι του, όχι μόνο είναι εκεί με τους συμπαίκτες του αλλά νιώθει το μεγαλύτερο βάρος και την περισσότερη ευθύνη απ’ όλους για να τους οδηγήσει ψηλά. O Κριστιάνο θα παραμένει ανταγωνιστικός μέχρι τη μέρα που θα κρεμάσει τα παπούτσια του, σε όποια ηλικία κι αν είναι αυτή. Ενας αληθινός εραστής του ποδοσφαίρου, που δεν συμβιβάζεται. Εστω κι αν ώρες ώρες το παρακάνει και φαντάζει ατομιστής όπως τότε που αληθινά ήταν ο κορυφαίος του κόσμου!