Ο Ιβάν στην πρόκληση της ζωής του

Εδώ και μερικές μέρες έχει γίνει γνωστό ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα είναι ο νέος προπονητής της εθνικής ομάδας. Και η Ελλάδα βρίσκει ένα πρόσωπο που ναι μεν όλοι συμφωνούμε ότι είναι αγαπητό σε όλους λόγω της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς του πρώην προπονητή του Παναθηναϊκού, αλλά πάνω απ’ όλα είναι ένας καλός προπονητής. Και αυτό είναι που πρέπει να σταθούμε, όπως αυτό είναι το στοιχείο στο οποίο στέκεται ο Μάκης Γκαγκάτσης. Καλά παιδιά μπορείς να βρεις πολλά, καλούς προπονητές για κάτι πολύ συγκεκριμένο είναι αμφίβολο αν θα βρεις. Η Ελλάδα παρακολουθεί το Euro από την τηλεόραση, είναι πολλά τα καλοκαίρια που απέχει από μεγάλες διοργανώσεις (έκλεισε δεκαετία και έχει χάσει ήδη τρία σερί Euro και δύο σερί Μουντιάλ) και χρειάζεται έναν άνθρωπο που θα την οδηγήσει εκεί.

Ο Γιοβάνοβιτς μπορεί να το καταφέρει. Γιατί είναι ένας προπονητής που του αρέσει αρχικά να παίζει με έναν συγκεκριμένο κορμό και οι εθνικές λειτουργούν με έναν συγκεκριμένο κορμό. Γιατί ξέρει καλά την ψυχολογία και την ιδιοσυγκρασία του έλληνα ποδοσφαιριστή. Και γιατί δεν θα ζητήσει χρόνο. Ποτέ. Οταν είχε αναλάβει τον Παναθηναϊκό η πρώτη του κουβέντα ήταν πως δεν υπάρχει χρόνος και γρήγορα πρέπει να παρουσιάσει κάτι στον κόσμο. Το κατάφερε. Σε λίγους μήνες πήρε Κύπελλο και σε διάστημα δύο ετών μετέτρεψε τον Παναθηναϊκό από πέμπτο της βαθμολογίας σε διεκδικητή του πρωταθλήματος.

Τώρα έχει δύο χρόνια για να οδηγήσει την Εθνική στο Μουντιάλ, σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον και πρότζεκτ. Οχι με την καθημερινή τριβή, όχι με παιχνίδια κάθε Κυριακή, όχι με την πίεση ενός μεγάλου συλλόγου. Αλλά σίγουρα με μια μεγάλη πρόκληση μπροστά του, πιθανότατα τη μεγαλύτερη που είχε έως τώρα στην καριέρα του. Γιατί το να οδηγήσεις μια εθνική ομάδα σε Παγκόσμιο Κύπελλο και να βρεθείς ανάμεσα στους κορυφαίους, είναι κάτι που ονειρεύεται κάθε προπονητής.