Ο διπλός στόχος των Γερμανών

Η κατάληψη της πρώτης θέσης στον όμιλο είναι ο πρώτος (αλλά μίνιμουμ) στόχος της Γερμανίας που ολοκληρώνει αύριο τους αγώνες της στο γκρουπ κόντρα στην Ελβετία (22.00 – ΕΡΤ1) στη Φρανκφούρτη.

Καθώς ο ρεαλιστικός στόχος των γηπεδούχων και διοργανωτών είναι να επιστρέψουν στην κορυφή της Ευρώπης ύστερα από 28 χρόνια και παράλληλα να πάρουν τον τίτλο σε διοργάνωση που φιλοξενούν και πάλι ύστερα από 50 χρόνια!

Το χρυσό γκολ (και στην ουσία καθώς τη στιγμή που σκόραρε κρίθηκε ο τελικός με τον κανονισμό του «χρυσού» γκολ) του Ολιβερ Μπίρχοφ με γυριστό σουτ στην παράταση του τελικού με την Τσεχία στο Γουέμπλεϊ το 1996 είχε στέψει τους Γερμανούς για τρίτη (και τελευταία μέχρι σήμερα) φορά στην ιστορία τους πρωταθλητές Ευρώπης. Από τότε το Euro αποτελεί τον διακαή πόθο των Γερμανών που ενδιάμεσα στέφθηκαν για 4η φορά πρωταθλητές κόσμου στη Βραζιλία αλλά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα δεν τα κατάφερναν.

Μάλιστα το γόητρο των Γερμανών έχει πληγεί σημαντικά καθώς στις δύο τελευταίες διοργανώσεις έστω και αν έπαιζαν εκτός έδρας αποκλείστηκαν και μάλιστα με καθαρό σκορ (2-0) από τους Γάλλους στα ημιτελικά του 2016 στη Μασσαλία και από τους Αγγλους στη φάση των «16» το 2021 στο Λονδίνο. Δηλαδή από δύο εθνικές ομάδες όπου παραδοσιακά οι Γερμανοί (και ως Δυτικογερμανοί) τις είχαν… πελάτισσες. Ιδιαίτερα με τους Αγγλους μετά τον χαμένο τελικό του 1966 η Γερμανία την απέκλειε συνέχεια είτε στα πέναλτι (ημιτελικοί Μουντιάλ 1990, Euro 1996) είτε στην κανονική διάρκεια των αγώνων (προημιτελικός Μουντιάλ 1970, διπλός προημιτελικός Euro 1972 και φάση των «16» Μουντιάλ 2010). Ακόμα και το 1982 στη δεύτερη φάση των ομίλων στο Μουντιάλ της Ισπανίας με το 0-0 στον μεταξύ τους αγώνα οι Δυτικογερμανοί πέρασαν στα ημιτελικά και έφτασαν μέχρι τον τελικό.

Ενώ στη μοναδική νίκη των Αγγλων σε μεγάλη διοργάνωση (1-0 στη φάση των ομίλων στο Euro του 2000) αποκλείστηκαν αμφότερες αφού πέρασαν από το γκρουπ Πορτογαλία και Ρουμανία, άρα άνθρακες ο θησαυρός.

Μάλιστα το οξύμωρο είναι ότι τόσο οι Αγγλοι όσο και οι Γάλλοι που κατάφεραν να αποκλείσουν ύστερα από δεκαετίες τον κακό τους δαίμονα τη Γερμανία στο φινάλε έχασαν τον τίτλο στον τελικό του Euro στην έδρα τους από Ιταλία και Πορτογαλία αντίστοιχα.

Πυξίδα τους οι θρύλοι

Παράλληλα οι Γερμανοί θέλουν να βαδίσουν στα χνάρια των μύθων της εθνικής τους ομάδας που έχουν φύγει πλέον από τη ζωή, του εμβληματικού αρχηγού Φραντς Μπεκενμπάουερ και του χαρισματικού τους σκόρερ Γκερντ Μίλερ που είχαν οδηγήσει τη Δυτική Γερμανία στην κατάκτηση του τίτλου το 1974 στο Μόναχο στην πρώτη μεγάλη διοργάνωση ποδοσφαίρου που φιλοξένησε η χώρα (καθώς δύο χρόνια νωρίτερα είχε διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου).

Από τότε δύο ακόμα φορές η Γερμανία ήταν οικοδέσποινα σε μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, αλλά δεν κατάφερε να πάει μέχρι το τέλος και η πορεία της σταμάτησε στα ημιτελικά και τις δύο φορές κόντρα σε δύο χαρισματικές ομάδες.

Στο Euro 1988 της Γερμανίας το χάιλαϊτ της διοργάνωσης είναι το εκπληκτικό γκολ (με βολ πλανέ από πλάγια θέση πάνω στην κίνηση) του Μάρκο Φαν Μπάστεν που δεν πρόλαβε να… δει ο μεγάλος τερματοφύλακας Ρινάτ Ντασάεφ και με το οποίο «κλείδωσε» το τρόπαιο η Ολλανδία κάνοντας το 2-0 απέναντι στη Σοβιετική Ενωση στον τελικό του Μονάχου.

Και όμως το πιο σημαντικό γκολ του δαιμόνιου (αλλά τρομερά άτυχου καθώς αναγκάστηκε λόγω τραυματισμών να σταματήσει πολύ νωρίς μια λαμπρή καριέρα) ολλανδού στράικερ δεν ήταν αυτό, αλλά εκείνο λίγες μέρες νωρίτερα στο 89ο λεπτό του ημιτελικού με τη Δυτική Γερμανία στο Αμβούργο. Με αυτό διαμόρφωσε το τελικό 2-1 με τους Ολλανδούς του Ρίνους Μίχελς (ήταν και στον πάγκο των Οράνιε στο Μουντιάλ του 1974) να παίρνουν 14 χρόνια μετά τη δική τους ρεβάνς από τους Γερμανούς βάζοντας φρένο στο όνειρό τους για να πανηγυρίσουν ένα ακόμα μεγάλο τρόπαιο στο σπίτι τους μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974.

Η αποτυχία του 2006

Το 2006 ο Φραντς Μπεκενμπάουερ, που είχε ήδη περάσει στο πάνθεον κατακτώντας και ως προπονητής το Παγκόσμιο Κύπελλο (1990) ήταν πλέον ο ισχυρός άνδρας της οργανωτικής επιτροπής του Μουντιάλ 2006 που φιλοξένησε η Γερμανία κάτι που τον «κυνηγούσε» για χρόνια μετά, καθώς κατηγορήθηκε ότι εμπλεκόταν στο σκάνδαλο διαφθοράς της συγκεκριμένης διοργάνωσης και σχετικά με την ανάληψή της από τη Γερμανία.

Οι Γερμανοί του Γιούργκεν Κλίνσμαν είχαν μια εξαιρετική ομάδα που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά αποκλείοντας στα αγαπημένα τους πέναλτι την Αργεντινή ενώ και στον ημιτελικό με την Ιταλία (τη μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα που δεν έχουν νικήσει ποτέ σε κανονικό αγώνα ή παράταση) ο στόχος τους ήταν να πάνε το παιχνίδι στα πέναλτι. Ο Μαρσέλο Λίπι, τεχνικός της Ιταλίας, δεν το ήθελε και έβαλε στην παράταση τον Ιακουίντα και αργότερα τον Ντελ Πιέρο παίζοντας φουλ επίθεση στο δεύτερο ημίχρονο του έξτρα ημιώρου και με δύο γκολ στο 119′ και 120′ του Φάμπιο Γκρόσο και του Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο επικράτησαν 2-0 και πέρασαν στον τελικό όπου πήραν το τρόπαιο στα πέναλτι απέναντι στη Γαλλία.

Συνεπώς οι Γερμανοί έχουν μπροστά τους μια διπλή πρόκληση.