Η αντίδραση της Ακροδεξιάς {LF}και το παράδειγμα του Κέπερνικ

Ο πολιτικός ακτιβισμός των γάλλων διεθνών προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου Ζορντάν Μπαρντελά που ονειρεύεται τον εαυτό του ως τον επόμενο πρωθυπουργό της Γαλλίας.   

«Οταν είσαι αρκετά τυχερός να έχεις μεγάλο μισθό, να είσαι πολυεκατομμυριούχος, να μετακινείσαι με ιδιωτικό τζετ αυτά τα μηνύματα χάνουν την αξία τους. Ντρέπομαι γιατί στη Γαλλία υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, που δεν νιώθουν ασφαλείς, που δεν ζουν σε υπερπροστατευμένες γειτονιές και που μερικές φορές αισθάνονται ότι χάνουν τις αξίες της χώρας τους», ήταν η απάντηση του Μπαρντελά στους γάλλους διεθνείς.

Ο Εμπαπέ και οι συμπαίκτες του φαίνεται πως δημιουργούν ωστόσο τάση μεταξύ των αθλητών, καθώς δεκάδες άλλοι από άλλα αθλήματα ζητούν με κοινή τους ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην «Εκίπ» να καταψηφιστεί η Ακροδεξιά.

Ο πολιτικός ακτιβισμός δεν είναι άγνωστη έννοια στον αθλητισμό, ούτε βέβαια στο ποδόσφαιρο.

Στην Ισπανία από τις πιο γνωστές περιπτώσεις είναι του Ολεγκέρ Πρέσας, φανατικού υποστηρικτή του καταλανικού κινήματος ανεξαρτησίας και του αντιφασισμού. Το 2012 είχε διεκδικήσει θέση στην τοπική κυβέρνηση της Καταλωνίας. Εντονο πολιτικό λόγο έχει εκφράσει και ο Ζεράρ Πικέ, χωρίς όμως να τοποθετήσει το στίγμα του προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Στις ταραγμένες δεκαετίες του 1960 και 1970 οι διάσημοι εκπρόσωποι του αθλητισμού άρχισαν να εμπλέκονται ενεργά σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Το 1967 ο Μοχάμεντ Αλι μίλησε ανοιχτά για τη φτώχεια, τον ρατσισμό και τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο χαιρετισμός της Μαύρης Δύναμης με τις υψωμένες γροθιές των αμερικανών σπρίντερ Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος στη διάρκεια της απονομής των μεταλλίων τους στους Ολυμπιακούς του 1968 έμεινε στην ιστορία ως σύμβολο διαμαρτυρίας ενάντια στον ρατσισμό και τη φτώχεια στις ΗΠΑ. Βέβαια η κίνησή τους δίχασε την κοινή γνώμη γιατί άλλοι τη θεώρησαν θαρραλέα και άλλοι δειλία.

Τα τελευταία χρόνια αναβίωσε έντονα η πολιτική διαμαρτυρία μέσα στους αγωνιστικούς χώρους με αφορμή την κίνηση του quarterback των Σαν Φρανσίσκο 49ers Κόλιν Κέπερνικ να γονατίζει κατά την ανάκρουση του εθνική ύμνου  ως αντίδραση κατά του «τραμπισμού», των φυλετικών διακρίσεων και της φτώχειας.    

Το κίνημα BLM

Ο θάνατος του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομική βία γέννησε το κίνημα Black Lives Matter που με τη σειρά του ώθησε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τους Μιλγουόκι Μπακς να μην κατέβουν στον 5ο αγώνα των πλέι οφ με τους Ορλάντο Μάτζικ και ακολούθησε το λουκέτο στο NBA.

«More than a Vote» ήταν το σύνθημα του νέου κύματος των αθλητών στην προσπάθειά τους να πείσουν τους μαύρους να ψηφίσουν. Οι αθλητές εκμεταλλεύονται τη δημοφιλία τους και μετατρέπονται σε πολιτικά πρότυπα.

Ο Εμπαπέ, ο Τουράμ, ο Ντεμπελέ γνωρίζουν πολύ καλά τη δύναμη που εκπέμπουν αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να διατηρήσουν τις ισορροπίες γιατί η διαφορά τους με τους άλλους αθλητές είναι πως δεν εκφράζουν τον εαυτό τους ή τους συλλόγους τους αλλά μια εθνική ομάδα, δηλαδή όλη τη Γαλλία.