H ηχηρή επιστροφή του Ερικσεν

Εδώ δεν χωρά αντίλογος: επρόκειτο για την έως τώρα είδηση του Euro. Οπως ακριβώς πριν από τρία χρόνια. Ιούνιος (12) του ’21 όταν κατέρρευσε στο γήπεδο ο Κρίστιαν Ερικσεν, τότε απέναντι στη Φινλανδία. Ανακοπή καρδιάς. Ποιος αγώνας και ποιος αθλητισμός; Οσοι βρέθηκαν τότε στο γήπεδο προσεύχονταν για τον πολύ ικανό δανό μέσο. Κατά το κοινώς λεγόμενο «πήγε και ήρθε» ο Ερικσεν. Ακόμη και άνθρωποι της ιατρικής κοινότητας ανέφεραν πως ανεξάρτητα από την πολύ έγκαιρη επέμβαση των γιατρών, το γεγονός πως σώθηκε, πως έζησε ο ποδοσφαιριστής, ήταν ένα «μεγάλο θαύμα».

Ο δανός χαφ μετέπειτα δεν θέλησε να ακολουθήσει τις συμβουλές των γιατρών και να σταματήσει το ποδόσφαιρο, μολονότι είχε βάλει βηματοδότη. Βήμα βήμα πάλεψε, πάσχισε όσο τίποτα άλλο ώστε να επανέλθει στα γήπεδα. Και ήταν πολύ ενδιαφέρον έως και αγωνιώδες να βλέπεις έναν διεθνή άσο που μπήκε στα… πιτς να στοχεύει ξεκάθαρα το πότε θα βρει την ευκαιρία να ξαναβρεθεί στη διεθνή σκηνή. Η Μπρέντφορντ του έδωσε το εισιτήριο και πήρε θέση και πάλι ανάμεσα στους καλύτερους. Υστερα από τη θητεία σε Τότεναμ και Ιντερ, ήταν «κάτι». Αλλά ένιωσε πως αληθινά νίκησε ο Ερισκεν, όταν υπέγραψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αυτό όντως ήταν για να καμαρώνεις. Να θαυμάζεις έναν αληθινό μαχητή. Oχι μόνο του ποδοσφαίρου, της ζωής.

Χθες, η κορύφωση σε μια διαδρομή που δεν μπορεί, οι πάντες θα έριξαν τις ματιές τους για το «έως πού θα φτάσει ο Ερισκεν». Με τη φανέλα της Εθνικής Δανίας. Σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Χωρίς να φοβηθεί τίποτα. Απέναντι σε θύμησες, κόντρα σε αναμνήσεις άσχημες και στιγμές που ουδείς θέλει να φέρνει στον νου. Κι όμως, αυτός εκεί. Λες και το μόνο που κοιτούσε ήταν να γυρίσει τη σελίδα. Ή να ανοίξει ένα παράθυρο στο φως, να μπει ο ήλιος της ζωής. Αυτό συνέβη όταν σκόραρε απέναντι στη Σλοβενία. Το μήνυμα του Ερικσεν υπήρξε δυνατότερο από το αποτέλεσμα ή ένα σουτ. Γιατί ήταν ένα μήνυμα νίκης. Μια δήλωση πως δεν πρέπει κανένας να το βάζει κάτω και αν έχει την ψυχική δύναμη να επανέρχεται. Ο Κρίστιαν Ερικσεν είναι το πρόσωπο του Euro. Ο άνθρωπος που έδωσε κλωτσιά στον θάνατο και τον έδιωξε από το χορτάρι. Λες και σημάδευε σωστά και σημείωνε το ωραιότερο γκολ της πλούσιας καριέρας του.