Φωνάζουν οι φοροφυγάδες, υπομένουν οι μισθωτοί

Αν ισχύσει για το σύνολο των δηλώσεων το πρώτο δείγμα, ότι μόλις οι μισοί από τους ελεύθερους επαγγελματίες φορολογήθηκαν με το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα, τότε η συζήτηση περί δυσαρέσκειας των ελεύθερων επαγγελματιών είναι ήδη ανούσια. Οπως είπε ο υπουργός Οικονομικών, από τις 75.166 φορολογικές δηλώσεις που έχουν υποβληθεί, μόνο για το 50% ενεργοποιήθηκε το τεκμήριο. Δηλαδή δήλωναν λιγότερα από 10.920 έως 14.196 ευρώ. Το υπόλοιπο 50%, για το οποίο δεν ενεργοποιήθηκε το τεκμήριο, δήλωσε καθαρά έσοδα μεγαλύτερα των συγκεκριμένων ορίων. Το σχετικό ποσοστό τα προηγούμενα χρόνια, όσων δήλωναν έως 10.000 ευρώ, ξεπερνούσε το 80%. Αρα υπήρξε συμμόρφωση που ξεπερνά κάθε προσδοκία. Μη φανταστεί κανείς ότι ο φόρος που πληρώθηκε ήταν ένα εξοντωτικό ποσό. Μεταξύ 1.000 και 2.000 ευρώ κινήθηκε από το σχεδόν μηδέν που πλήρωνε η συντριπτική πλειονότητα το προηγούμενο σύστημα. Προφανώς, δεν λύθηκε το πρόβλημα, αλλά η άνεση με την οποία το 20% όσων δήλωναν πάνω από 10.000 ευρώ γίνεται 50%, δίνει την απάντηση αν ήταν δίκαιο και απαραίτητο το εν λόγω μέτρο.

Πλέον, το θέμα που πρέπει να λυθεί είναι οι αδικίες του νέου πλαισίου φορολόγησης, που προφανώς υπάρχουν και μπορούν σε αυτή τη φάση να αντιμετωπιστούν μόνο με αναθεώρηση της διαδικασίας αμφισβήτησης, με ένα σύστημα πολύ πιο γρήγορο και αποτελεσματικό.

Κατά τα άλλα, η δουλειά για την κυβέρνηση στο μέτωπο του περιορισμού της φοροδιαφυγής στους συγκεκριμένους κλάδους μόλις ξεκίνησε και αν δεν συνδυαστεί με πολλές επιπλέον δράσεις, τότε η αγορά θα προσαρμοστεί (όπως συνήθως γίνεται) και τα όποια οφέλη υπάρξουν φέτος θα εξανεμιστούν. Το επόμενο βήμα φορολογικής δικαιοσύνης είναι η μείωση της υπέρμετρης φορολόγησης της μισθωτής εργασίας. Ενδεικτικά για έναν εργαζόμενο με καθαρό μισθό 1.457 ευρώ, δηλαδή ετησίως 20.401 ευρώ, το κόστος της εταιρείας φτάνει τα 34.241 ευρώ ή 2.853 ευρώ τον μήνα, δηλαδή περίπου τα διπλάσια όσων καταλήγουν στην τσέπη του.

Αν η επιχείρηση όπου εργάζεται του αυξήσει τον μισθό στα 2.025 ευρώ, τότε το εργοδοτικό κόστος ανεβαίνει στα 51.362 ευρώ ή ανά μήνα 4.280 ευρώ, για να καταλήξουν στην τσέπη του μισθωτού λιγότερο από τα μισά. Προσέξτε, ο εργαζόμενος θα εισπράξει 568 ευρώ, αλλά η επιχείρηση θα πρέπει να βγάλει από τα ταμεία της επιπλέον 1.427 ευρώ. Αν πούμε ότι ο συγκεκριμένος μισθωτός αναλαμβάνει και θέση ευθύνης και διεκδικεί μισθό 3.000 ευρώ, τότε το εργοδοτικό κόστος ανεβαίνει στα 85.603 ευρώ ή 7.134 ευρώ ανά μήνα. Για περίπου 1.000 ευρώ καθαρή αύξηση μισθού, η επιχείρηση θα πρέπει να πληρώσει 3.000 ευρώ (με τα υπόλοιπα 2.000 ευρώ να πηγαίνουν στο κράτος).

Η υπέρμετρη επιβάρυνση της μισθωτής εργασίας από φόρους και εισφορές, ειδικά στη μεσαία εισοδηματική κλίμακα, έχει αρνητικές συνέπειες στη διεθνή ανταγωνιστικότητα, στην παραμονή εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού στη χώρα και στα κίνητρα για επίσημη εργασία. Παράλληλα οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται να προσελκύσουν εργαζομένους με ιδιαίτερες δεξιότητες. Το μεγαλύτερο ωστόσο πρόβλημα είναι ότι το επίσημο ελληνικό κράτος έχει επιλέξει για τους μισθωτούς την πιο σκληρή ταξική φορολογική πολιτική. Το πιο άδικο είναι ότι άλλοι κλάδοι κατά κανόνα απαρτιζόμενοι φοροφυγάδες φωνάζουν και ακούγονται περισσότερο.