Γκαλάκτικος, η ευχή και η κατάρα της Ρεάλ Μαδρίτης

Φλορεντίνο Πέρεθ: ο πρόεδρος που ειδικεύεται στους Γκαλάκτικος. Για οποιαδήποτε άλλη ομάδα η απόκτηση του Κιλιάν Εμπαπέ θα αποτελούσε ορόσημο. Για τη Ρεάλ του Πέρεθ είναι μία ακόμα μεταγραφή μεγάλου ονόματος. Είναι τόσο δυνατή η Βασίλισσα που έθεσε τους δικούς της όρους στον παίκτη με τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αξία αυτή τη στιγμή. Εχοντας αποδείξει πως μπορεί να σηκώνει κούπες του Τσάμπιονς Λιγκ παίζοντας ακόμα και με τον Χοσέλου, η Ρεάλ αποτελεί τον ανθό για κάθε μέλισσα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Ο Κιλιάν Εμπαπέ αποτελεί το δωδέκατο αστέρι στον γαλαξία του Πέρεθ. Η ιστορία με τους Γκαλάκτικος ξεκίνησε το 2000, αμέσως μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από τη Ρεάλ. Ο Πέρεθ, άγνωστος στο ευρύ κοινό, αποφάσισε να διεκδικήσει την προεδρία από τον Λορέντσο Σανθ ο οποίος την περίοδο 1998-2000 οδήγησε τη Βασίλισσα σε δύο Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο κύβος ερρίφθη

Για να πετύχει τον στόχο του ο Πέρεθ έβαλε σε εφαρμογή ένα παράτολμο σχέδιο. Να φέρει στο Σαντιάγο Μπερναμπέου το μεγαλύτερο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής, τον Λουίς Φίγκο, ο οποίος μάλιστα ήταν ο ηγέτης της Μπαρτσελόνα. Σαν να υπόσχεται πως θα ντύσει τον Μέσι στα λευκά.

«Ψηφίστε με κι εγώ υπόσχομαι να φέρω στη Ρεάλ τον Φίγκο», είπε στους socios του κλαμπ. Κάποιοι δημοσιογράφοι πρόσθεσαν από μόνοι τους πως αν δεν τα καταφέρει θα πληρώσει τις συνδρομές όλων των μελών, μία «είδηση» που έκανε έξαλλο τον Πέρεθ. Το σχέδιο διέρρευσε στον Τύπο την ημέρα του γάμου του Λορέντσο Σανθ στον οποίον είχε παραβρεθεί και ο δημοσιογράφος που υπέγραφε το ρεπορτάζ. «Σε κορόιδεψε, δεν ξέρεις τι λες», του φώναζε ο Σανθ, για να του απαντήσει ο δημοσιογράφος «εσύ καλύτερα να προσέχεις τη νύφη».

Το φλερτ της Ρεάλ με τον Φίγκο που έτεινε να οδηγήσει σε γάμο ήταν ακόμα πιο απίστευτο λόγω της πρόσφατης δήλωσης του ποδοσφαιριστή πως δεν το κουνάει από την Μπάρτσα. Ο Πορτογάλος ήλπιζε μέχρι την τελευταία στιγμή πως το status και η απόδοσή του στο γήπεδο θα ανταμειβόταν όπως έπρεπε από την ηγεσία των Μπλαουγκράνα. Η τελευταία ωστόσο αντιμετώπισε το ζήτημα με αλαζονεία στηριζόμενη στο γεγονός ότι ο Φίγκο δεσμευόταν με συμβόλαιο το οποίο είχε ρήτρα 60 εκατ. ευρώ, ποσό που δεν είχε δώσει ποτέ καμία ομάδα για παίκτη.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο Πέρεθ κέρδισε τις εκλογές, ο Φίγκο ντύθηκε στα λευκά στις 24 Ιουλίου 2000 για ποσό ρεκόρ για την εποχή και ο Πορτογάλος μετατράπηκε σε κόκκινο πανί για τους Καταλανούς. Η επιστροφή του στο Καμπ Νου με τη φανέλα της Ρεάλ έχει μείνει στην ιστορία, λόγω της φωτογραφίας που δείχνει τον Φίγκο δίπλα σε μια γουρουνοκεφαλή που του πέταξαν οι οπαδοί της Μπάρτσα. Είχαν πετάξει και άλλα πολλά, μέχρι και μπουκάλια με ουίσκι.

Η μεταγραφή του Πορτογάλου θεωρείται ιστορικής σημασίας τόσο για τη Ρεάλ Μαδρίτης γιατί άλλαξε το οικονομικό της status και άνοιξε νέους δρόμους για την αύξηση των εσόδων όλων των κλαμπ, αλλά και για τον τρόπο που γίνονται πλέον οι μεταγραφές.

Ο Φίγκο ήταν η απαρχή του μεγάλου σχεδίου του Πέρεθ να φέρνει έναν γκαλάκτικο τη σεζόν στο Σαντιάγο Μπερναμπέου.

Ο Ζιζού και το «Φαινόμενο»

Εναν χρόνο αργότερα, στις 9 Ιουλίου 2001 ντύνει στα λευκά το μεγάλο αστέρι της Γαλλίας και της Γιουβέντους, Ζινεντίν Ζιντάν. Το ισπανικό αίμα της συζύγου του Ζιζού ήταν ο καταλύτης για να τον πείσει ο Πέρεθ να μετακομίσουν στη Μαδρίτη. Ηταν εκείνες οι μέρες που ο αείμνηστος ηγέτης της Γιουβέντους Τζιάνι Ανιέλι ρώτησε οργισμένος τον Ζιντάν «ποιος φοράει τα παντελόνια σ’ αυτό το σπίτι;». Μα φυσικά η γοητευτική Βερονίκ.

Η απόκτηση του Ζιζού κόστισε στη Ρεάλ κοντά στα 77 εκατ. ευρώ, που φυσικά αποτελούσε νέο ρεκόρ της εποχής.

Η παροικία των Γκαλάκτικος στο Σαντιάγο Μπερναμπέου άρχισε να μεγαλώνει.

Ο τρίτος στη σειρά ήταν ο Βραζιλιάνος Ρονάλντο Ναζάριο. Αποκτήθηκε στις 11 το βράδυ της τελευταίας ημέρας της μεταγραφικής περιόδου του 2002. Το «Φαινόμενο» είχε πρωταγωνιστήσει στο Μουντιάλ του καλοκαιριού οδηγώντας τη Σελεσάο την κατάκτηση του τίτλου. Κατά την επιστροφή του απαίτησε από τον πρόεδρο της ομάδας του Ιντερ, Μάσιμο Μοράτι να φύγει. Ο ιταλός παράγοντας θύμωσε γιατί θεώρησε πως ο Ρονάλντο έδειξε αχαριστία και μάλλον είχε δίκιο. Οι συχνοί τραυματισμοί του στα γόνατα, σοκαριστικοί σε κάποιες περιπτώσεις, τον άφησαν σχεδόν δύο χρόνια (συνολικά) εκτός δράσης. Η Ιντερ συνέχισε να τον στηρίζει και τον βοήθησε να επανέλθει στα γήπεδα την κατάλληλη στιγμή ώστε να παίξει στο Μουντιάλ του 2002 και να γράψει ιστορία. Η Ρεάλ όμως έδειξε ξανά τη δύναμή της με τη βοήθεια και του Τσάμπιονς Λιγκ το οποίο κατέκτησε την ίδια χρονιά νικώντας τη Λεβερκούζεν με 2-1 με το εντυπωσιακό γκολ του Ζιντάν. Η μεταγραφή του Βραζιλιάνου κόστισε 45 εκατ. ευρώ.

Οι Φίγκο, Ζιντάν και Ρονάλντο ζωγράφιζαν στα γήπεδα και η Ρεάλ κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο της στη Λα Λίγκα στα χρόνια των Γκαλάκτικος αφήνοντας 22 βαθμούς πίσω της την Μπαρτσελόνα που τερμάτισε στην έκτη θέση.

Αλαζονεία

Η παντοδυναμία της Ρεάλ ήταν ο σπόρος για να φυτρώσει η οίηση στα ψηλά πατώματα της ηγεσίας της. Την επόμενη ημέρα της κατάκτησης του 29ου τίτλου στη Λα Λίγκα ο Πέρεθ υπέπεσε στο μοιραίο λάθος να απολύσει τον προπονητή του Βιθέντε ντελ Μπόσκε. Ενας Αντσελότι πριν τον Αντσελότι που ήξερε πώς να διαχειρίζεται ισχυρές προσωπικότητες και να κρατά τις ισορροπίες στα αποδυτήρια, ενώ ταυτόχρονα η ομάδα απέδιδε τα μέγιστα.

Μετά την αποχώρηση του Ντελ Μπόσκε άλλαξε επτά προπονητές και για τέσσερα χρόνια δεν σήκωσε κύπελλο ούτε στο τοπικό της Μαδρίτης. Σ’ αυτό συνετέλεσε και η αποχώρηση το νεροκουβαλητή των μεγάλων αστέρων, Κλοντ Μακελελέ στον οποίον ο Πέρεθ αρνήθηκε να του κάνει αύξηση στις αποδοχές.

Η πολιτική των Γκαλάκτικος, ωστόσο, συνεχίστηκε μα αμείωτους ρυθμούς αλλά πλέον με μοναδικό στόχο την αύξηση των εσόδων.

Μπέκαμ

Στις 17 Ιουνίου 2003 η Ρεάλ απέκτησε τον Ντέιβιντ Μπέκαμ από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι 35 εκατ. ευρώ. Το παπούτσι που του εκσφενδόνισε στο κεφάλι ο Φέργκιουσον ύστερα από ήττα στο Κύπελλο από την Αρσεναλ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του Αγγλου να μετακομίσει στη Μαδρίτη. Το παράδοξο με τη συγκεκριμένη μεταγραφή είναι πως ο Μπέκαμ έπαιζε στην ίδια θέση με τον Φίγκο και ο εκάστοτε προπονητής αναγκαζόταν να τους χρησιμοποιεί μία τον έναν και μία τον άλλο σε διαφορετικές θέσεις. Η απόκτηση του άγγλου σταρ εκτόξευσε τη δημοτικότητα της Ρεάλ, κυρίως στην Ασία. Σε τουρνέ που έκανε εκείνο το καλοκαίρι στο Πεκίνο, στο Τόκιο, στο Χονγκ Κονγκ και την Μπανγκόκ επικρατούσε πανζουρλισμός και πολλοί την παρομοίασαν με την τουρνέ των Beatles στις ΗΠΑ το 1964. Τα έσοδα της Ρεάλ από εκείνους τους φιλικούς αγώνες έφτασαν τα 10 εκατ. ευρώ, ποσό ασύλληπτο για την εποχή και ικανό να πληρώσει το μεγαλύτερο μέρος των συμβολαίων των παικτών.

Η πρώτη αποχώρηση
του Πέρεθ

Οσο πλησίαζε το χρήμα τη Ρεάλ τόσο την απέφευγε η επιτυχία στους αγωνιστικούς χώρους.

Ο επόμενος γκαλάκτικο ήταν ο Μάικλ Οουεν που προήλθε από τη Λίβερπουλ έναντι 12 εκατ. ευρώ. Πριν προλάβει να φωτίσει τον μαδριλένικο ουρανό, επέστρεψε στη Γηραιά Αλβιόνα.

Λίγο αργότερα, το 2006 αποχαιρέτησε και ο Πέρεθ καθώς αποδείχτηκε πως το πείραμα των Γκαλάκτικος δεν αποδίδει όπως είχε υποσχεθεί.

Εποχή CR7

Επέστρεψε ωστόσο τρία χρόνια αργότερα με τον ίδιο εντυπωσιακό τρόπο που είχε καταλάβει την εξουσία και το 2000. Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών ανακοίνωσε την απόκτηση του Κριστιάνο Ρονάλντο από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι του ποσού ρεκόρ των 96 εκατ. ευρώ, του Κακά από τη Μίλαν για 65 εκατ. ευρώ και του Καρίμ Μπενζεμά από τη Λυών για 35 εκατ. ευρώ.

Ακολούθησαν ο Γκάρεθ Μπέιλ τον οποίον έφερε από την Τότεναμ το 2013 έναντι 101 εκατ. ευρώ αλλά το νούμερο κρατήθηκε μυστικό για να μην ταραχθεί ο CR7, ο Εντέν Αζάρ το 2019, πληρώνοντας 115 εκατ. στην Τσέλσι και πέρυσι ο Τζουντ Μπέλιγχαμ. Για τον Αγγλο ο Πέρεθ κατέβαλε 103 εκατ. ευρώ στην Ντόρτμουντ αλλά συνεχίζει να τον πληρώνει για κάθε επιτυχία της Ρεάλ, όπως η φετινή με την κατάκτηση της Λα Λίγκα και του Τσάμπιονς Λιγκ. Οσον αφορά τον Αζάρ, αποδείχτηκε η πιο αποτυχημένη μεταγραφή στην ιστορία της Βασίλισσας η οποία εξακολουθεί να τον πληρώνει παρά το γεγονός ότι έχει κρεμάσει τα παπούτσια του έναν χρόνο. Για την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ πρέπει να καταβάλει στην Τσέλσι πέντε εκατ. ευρώ.

Οπως και στη φύση, υπάρχει ο Σείριος υπάρχουν και οι διάττοντες αστέρες.