Κεντροαριστερή σύγκρουση στον Λευκό Πύργο

Στη Θεσσαλονίκη σήμερα το απόγευμα διεξάγεται μια πρώτη, κεντροαριστερή σύγκρουση: στις 7.30 το απόγευμα ακριβώς (δώσε-πάρε τις παραδοσιακές καθυστερήσεις), σε απόσταση 1,4 χιλιομέτρων και 18 λεπτών με τα πόδια, ο Στέφανος Κασσελάκης και ο Νίκος Ανδρουλάκης έχουν παράλληλες ομιλίες, ο πρώτος μπροστά στον Λευκό Πύργο και ο δεύτερος στην προβλήτα 1 του λιμανιού της πόλης, τοποθεσία που είχε διαλέξει και στις εκλογές του 2023. Το «συναπάντημα», που μια κάμερα drone μπορεί να καταγράψει και σε εικόνα, φέρεται πως δεν ήταν σκόπιμο από καμία από τις δύο πλευρές, όμως σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η πρώτη φορά που η σύγκριση μεταξύ των κομμάτων που διεκδικούν τη μερίδα του λέοντος στον προοδευτικό χώρο θα πάρει τόσο καθαρά χαρακτηριστικά.

Οχι πως η Θεσσαλονίκη είναι ο κατάλληλος τόπος – η πόλη δεν αποτελεί ένα από τα κεντροαριστερά κάστρα που αναμένεται να κρίνουν τη μάχη για τα ηνία της Κεντροαριστεράς και τόσο ο ΣΥΡIZA όσο και το ΠΑΣΟΚ στοχεύουν στη μέγιστη δυνατή συσπείρωση των δυνάμεών τους. Στις εκλογές του 2023 η πόλη είχε βαφτεί «γαλάζια» χωρίς δυσκολία: τον Ιούνιο, στην Α’ Θεσσαλονίκης ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει 17,5%, ενώ το ΠΑΣΟΚ 8,14%, ενώ στη Β’ Θεσσαλονίκης η αξιωματική αντιπολίτευση κέρδισε κάτι λιγότερο από 13,6%, ενώ στην «πράσινη» πλευρά μέτρησαν 9,85%. Και στην Κουμουνδούρου και στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν πως τα ποσοστά τους στο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας είναι μικρότερα από την πανελλαδική τους επίδοση – και σε αυτή τη φάση γνωρίζουν επίσης πως σημαντικός παράγοντας για την τελική εκλογική τους κατάταξη θα είναι και το ποσοστό που θα λάβει το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου, του οποίου οι βασικοί πυρήνες βρίσκονται στις γειτονιές της πόλης.

Τα «όπλα»
που έριξαν στη μάχη

Το προηγούμενο διάστημα, πάντως, κανένας δεν αντιμετώπισε τη Θεσσαλονίκη ως χαμένη υπόθεση: αντιθέτως, έσπευσαν να διορθώσουν τη σχέση τους με την πόλη με όποιον τρόπο θεωρούν καταλληλότερο. Για τον ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη η «διόρθωση» πέρασε μέσα από την πιο σκληρή στάση στα εθνικά θέματα, αλλά και από την απόπειρα συσπείρωσης των πολιτών της Θεσσαλονίκης που αντιδρούν στα ομοφοβικά ξεσπάσματα και τη βία που παρουσιάστηκε το προηγούμενο διάστημα, λαμβάνοντας και πανελλαδική δημοσιότητα. Από την άλλη, για το ΠΑΣΟΚ η Θεσσαλονίκη τους πρώτους μήνες μετά την εθνική κάλπη του Ιουνίου ήταν δύσκολη υπόθεση λόγω της απουσίας τοπικού βουλευτή (ο Ανδρουλάκης κράτησε ο ίδιος την έδρα που κέρδισε το κόμμα στην Α’), δεδομένο που «σήκωσε» μουρμούρα στους παράγοντες του κόμματος. Η ενίσχυση του γραφείου του προέδρου στην πόλη, οι τακτικές εμφανίσεις του, αλλά και το αυτοδιοικητικό δίκτυο του ΠΑΣΟΚ που επιβεβαιώθηκε και στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές (παρά την ιδιόμορφη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος και τον νέο δήμαρχο) αποτελούν σημαντικά όπλα για τη Χαριλάου Τρικούπη – στελέχη της οποίας αναγνωρίζουν πως τα πράγματα για το κόμμα είναι πιο εύκολα στη Β’ περιφέρεια της πόλης παρά στην Α’. Η σημερινή σύγκριση έχει σημασία βασικά γιατί τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ απευθύνονται περίπου στο ίδιο βόρειο ακροατήριο, το οποίο είναι περιορισμένο. Η εικόνα μπορεί να μην είναι και χαρακτηριστική, θα χρησιμοποιηθεί επικοινωνιακά ωστόσο από αυτόν που θα καταφέρει να πείσει πως συσπείρωσε τους περισσότερους – με τον Κασσελάκη να βγάζει από το καπέλο και το «πόθεν έσχες» του.