Βασιλική σύναξη στο Γουέμπλεϊ
Σύναξις ιστορικών προσωπικοτήτων υπό τη βασιλική σκέπη. Το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ποδόσφαιρο παρακολουθεί τη χρυσή εποχή της Ρεάλ Μαδρίτης η οποία ουσιαστικά αναβιώνει την περίοδο που έβαλε τον θεμέλιο λίθο του μύθου της (1956-1966). Από τα χρόνια του Χέντο, του Μπερναμπέου και του Μουνιόθ στην εποχή του Κρος, του Πέρεθ και του Αντσελότι. Μια ομάδα που πλημμυρίζει από σπουδαίες προσωπικότητες που ξαναγράφουν την ιστορία της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης
ΚΑΡΛΟ ΑΝΤΣΕΛΟΤΙ
Ο Λομπάρντι του ποδοσφαίρου
Αν το Τσάμπιονς Λιγκ ήταν αμερικανική εφεύρεση, το τρόπαιο θα έφερε ήδη την ονομασία «Κάρλο Αντσελότι», όπως έχει συμβεί αντίστοιχα με το τρόπαιο του NFL που φέρει το όνομα του πιο επιτυχημένου προπονητή, Βινς Λομπάρντι.
Πέμπτο τρόπαιο Τσάμπιονς Λιγκ ως προπονητής, έβδομο αν προστεθούν και τα δύο που σήκωσε ως παίκτης της Μίλαν. Το «Αντσελότι Λιγκ» προηγείται του ανταγωνισμού κατά δύο τρόπαια – από τρία έχουν κατακτήσει οι Πέισλι, Ζιντάν, Γκουαρντιόλα – ωστόσο δεν δείχνει διάθεση να σταματήσει να μεγαλώνει τον μύθο του. «Πάμε για το 16ο» ήταν το σύνθημά του μετά τη νίκη στο Γουέμπλεϊ. «Αυτή η διοργάνωση μου έχει προσφέρει μεγάλη χαρά τόσο ως παίκτη όσο και ως προπονητή. Είμαι τυχερός που εργάζομαι στο καλύτερο κλαμπ του κόσμου. Θα συνεχίσω να το κάνω με την ίδια αφοσίωση».
Ο Καρλέτο έφτασε τους 29 τίτλους στην καριέρα του και τους 13 με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Υπολείπεται πλέον ενός του κορυφαίου της Βασίλισσας Μιγκέλ Μουνιόθ. Η συμμετοχή του στον τελικό ήταν καθοριστική, αφού με τις διορθωτικές κινήσεις που έκανε στο ημίχρονο ανέτρεψε τα δεδομένα που ήταν κατά της Ρεάλ. Και μάλιστα χωρίς να σηκώσει τον τόνο της φωνής του, όπως άλλωστε κάνει πάντα.
Ο Φοίνιξ της Ρεάλ
Ο ποδοσφαιριστής που αναστήθηκε μέσα από τις στάχτες του και κράτησε όρθια τη Ρεάλ όποτε χρειάστηκε, στο πρώτο ημίχρονο του τελικού.
Μία συμμετοχή στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ κι αυτή στο Γουέμπλεϊ για να σηκώσει το τρόπαιο. Μόνο μία φορά έχει γίνει κάτι αντίστοιχο στη διοργάνωση, με τον Ράιαν Μπερτράν της Τσέλσι το 2012.
Τον Αύγουστο ο Κουρτουά υπέστη ρήξη χιαστών στο αριστερό γόνατο με αποτέλεσμα να γεννηθούν αμφιβολίες αν μπορούσε να επιστρέψει σε υψηλό επίπεδο. Τον Μάρτιο είχε μπει σε φουλ προπονήσεις όταν τραυματίστηκε ξανά στο δεξί γόνατο. Επέστρεψε τελικά στις 5 Απριλίου στο ματς με την Καντίθ και αγωνίστηκε σε ακόμα τρία χωρίς να δεχθεί γκολ. Ο Αντσελότι τον επέλεξε για τον τελικό ποντάροντας τις μάρκες του στην εμπειρία του Βέλγου. Είχε βέβαια και τη δικαιολογία πως ο αναπληρωματικός του Λούνιν υπέφερε από γρίπη. Το κλάμα του δίμετρου Κουρτουά μετά το τελευταίο σφύριγμα ήταν για τις ατελείωτες ώρες δουλειάς που έριξε για να μπορέσει να επανέλθει. Στους δύο τελικούς, το 2022 και το 2024, ο Βέλγος απέκρουσε 12 σουτ με ομάδες που είχαν 3,4xG κρατώντας ανέπαφη την εστία του. «Τώρα ήρθε η ώρα για να γιορτάσουμε. Με την οικογένειά μου που με στήριξε και τους φιλάθλους. Τα λέμε σύντομα ξανά».
Σε ρόλο φωτογράφου του Μουρίνιο
Καταδικασμένος για την κορυφή. Πριν από τέσσερα χρόνια ο Τύπος ειρωνεύτηκε την πρώτη του ομάδα Μπέρμιγχαμ όταν αποφάσισε να αποσύρει τη φανέλα του 16χρονου τότε Τζουντ Μπέλιγχαμ. Σήμερα ο άγγλος άσος 23 ημέρες πριν γιορτάσει τα 21α γενέθλιά του είναι ήδη πρωταθλητής Ευρώπης, έχει ξεκινήσει βασικός σε 32 παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ ξεπερνώντας το ρεκόρ του Ικερ Κασίγιας στη διοργάνωση, ενώ έγινε ο τρίτος νεότερος παίκτης (20 ετών και 338 ημερών) που ξεκίνησε βασικός σε τελικό, μετά τους Κασίγιας (19 ετών και 4 ημερών) και Ραούλ (20 ετών και 327 ημερών).
Με την ολοκλήρωση του τελικού ο Μπέλιγχαμ ξέσπασε σε κλάματα βλέποντας στις εξέδρες τη μητέρα και τον πατέρα του. «Πάντα ονειρευόμουν να παίζω σε παιχνίδια σαν αυτό. Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν αξίζουν τόσες θυσίες αλλά νύχτες σαν αυτή σε κάνουν να το καταλαβαίνεις».
Κορυφαία στιγμή όταν ο Τζουντ ζήτησε από τον Μουρίνιο που είχε ρόλο σχολιαστή του ΤΝΤ να τον φωτογραφίσει μαζί με τη μητέρα του που είναι χρόνια θαυμάστριά του. Ο Ζοζέ Μουρίνιο δέχτηκε αλλά του είπε πως θα τον πάρει μαζί του στη Φενέρμπαχτσε με την οποία όπως παραδέχτηκε ήταν κοντά σε συμφωνία.
Ο Χρυσοδάκτυλος
Ρεάλ Μαδρίτης, ο σύλλογος των μύθων. Δεν είναι μόνο οι παίκτες, οι προπονητές, είναι και οι πρόεδροι. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ κατέκτησε το έβδομο Τσάμπιονς Λιγκ και ξεπέρασε τον άνθρωπο που έχει ταυτίσει το όνομά του με τη Βασίλισσα, τον Σαντιάγο Μπερναμπέου. Το πέτυχε μάλιστα σε διάστημα είκοσι ετών, όταν ο Μπερναμπέου χρειάστηκε σχεδόν 35 χρόνια για να σηκώσει έξι τρόπαια της κορυφαίας διοργάνωσης. Ωστόσο ο Μπερναμπέου ήταν αυτός που πρωταγωνίστησε – μαζί με την «Εκίπ» – για να μπουν τα θεμέλια της διοργάνωσης η οποία σήμερα θεωρείται η πιο σημαντική στο παγκόσμιο διασυλλογικό ποδόσφαιρο, γεγονός που το αναγνωρίζει ο σύγχρονος διάδοχός του.
«Είναι αυτός που δημιούργησε την αξία και να δημιουργείς είναι πιο δύσκολο από το να κερδίζεις. Είναι μια διοργάνωση που από την ίδρυσή της από τον Μπερναμπέου και την “Εκίπ” βρίσκεται στην ιστορία του συλλόγου μας».
Το παράδοξο είναι πως ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος στην ιστορία της διοργάνωσης δίνει σύνθημα για το 16ο Τσάμπιονς Λιγκ της Ρεάλ αλλά ταυτόχρονα καταβάλει προσπάθειες να το αντικαταστήσει με την ευρωπαϊκή Σούπερ Λιγκ.
Kroos control
Ευλογημένος όχι μόνο από ταλέντο αλλά και από τη Θεά Τύχη. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στη Ρεάλ Μαδρίτης και το ποδόσφαιρο σε συλλογικό επίπεδο (ρίχνει αυλαία μετά το Euro 2024) κατακτώντας το έκτο Τσάμπιονς Λιγκ της καριέρας του στο γήπεδο (Γουέμπλεϊ) που είχε κατακτήσει και το πρώτο του, το 2013, με την Μπάγερν.
Αποχαιρέτησε τη Βασίλισσα και τους πολυάριθμους φίλους της με αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: έδωσε την ασίστ στο πρώτο γκολ που πέτυχε ο Καρβαχάλ ανοίγοντας τον δρόμο προς την κατάκτηση του τροπαίου. Ο Κρος εγκαταλείπει το ποδόσφαιρο έχοντας αγωνιστεί σε 151 παιχνίδια στην κορυφαία διοργάνωση (όσα και ο Τόμας Μίλερ) και συνολικά 465 με τη Ρεάλ, δίνοντας 34.091 πάσες με ποσοστό επιτυχίας 94%, δημιουργώντας 974 ευκαιρίες, ενώ είχε 93 ασίστ και 28 γκολ. Με τη λευκή φανέλα σήκωσε 23 τρόπαια και 34 συνολικά.
Ο Τόνι Κρος γνώρισε την απόλυτη αποθέωση από τους φίλους της Ρεάλ Μαδρίτης για δεύτερη φορά σε διάστημα λίγων ημερών – είχε προηγηθεί ο τελευταίος αγώνας της Λα Λίγκα στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» – ενώ οι συμπαίκτες του τον πέταξαν στον αέρα. «Είμαι πολύ χαρούμενος που αποχωρώ με αυτό τον τρόπο. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος».
Ο MVP με έξι κερδισμένους τελικούς!
Ανέβηκε πλέον επίπεδο και βρίσκεται ανάμεσα στους «μύθους» του πιο μυθικού κλαμπ. Εξι Τσάμπιονς Λιγκ με συμμετοχή και στους έξι κερδισμένους τελικούς. Μόνο οι Χέντο, Μόντριτς, Κρος και Νάτσο έχουν τον ίδιο αριθμό τροπαίων. Παρά το 1,73μ. ύψος του πήρε κεφαλιά από τον κατά 16 πόντους ψηλότερό του Νίκλας Φίλκρινγκ και άνοιξε το σκορ και τον δρόμο για τη νίκη επί της Ντόρτμουντ. «Μια πολύ δυναμική, πειθαρχημένη και αφοσιωμένη απόδοση από τον ακραίο οπισθοφύλακα. Εδινε συνεχώς πλάτος στην ομάδα του και εμφανίστηκε στην κρίσιμη στιγμή του παιχνιδιού δείχνοντας πίστη και προσμονή όταν σκόραρε», δικαιολόγησε το τεχνικό πάνελ την επιλογή του για την ανάδειξή του ως κορυφαίου παίκτη του τελικού.
Περισσότερο απ’ όλα ο Καρβαχάλ είναι περήφανος πατέρας γιατί τα παιδιά του τον βλέπουν να σηκώνει τρόπαια και στο σχολείο τούς λένε πόσο καλός είναι ο μπαμπάς τους.
Μια φωτογραφία πριν από είκοσι χρόνια, όταν τοποθετούσε τον θεμέλιο λίθο του νέου προπονητικού κέντρου έχοντας δίπλα του τον μύθο Αλφρέδο ντι Στέφανο βγήκε ξανά από τα συρτάρια.
Φαβορί για τη Χρυσή Μπάλα με τις ευχές του Ροντινέι!
«Αξίζει τη Χρυσή Μπάλα», λέει και ξαναλέει ο Τζουντ Μπέλιγχαμ σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Οπως όλα δείχνουν ο Βραζιλιάνος θα είναι ο εκλεκτός της Ρεάλ Μαδρίτης για να τον προωθήσει στα λόμπι για την κατάκτηση του βαρύτιμου επάθλου.
Στο Γουέμπλεϊ ο Βίνι είχε οκτώ επιτυχημένες ντρίμπλες, τις περισσότερες από το 2015 και τον Μέσι (10 εναντίον της Γιουβέντους), ενώ έγινε ο πρώτος Βραζιλιάνος που σημειώνει γκολ σε δύο τελικούς (2022, 2024) και ταυτόχρονα ο νεαρότερος, ξεπερνώντας τον αργεντινό άλλοτε σούπερ σταρ της Μπάρτσα.
Ο Βινίσιους ταλαιπωρήθηκε αρκετά όλη τη σεζόν από τους ρατσιστές των ισπανικών γηπέδων αλλά κατάφερε να μην επηρεαστεί η απόδοσή του και να πρωταγωνιστήσει σε έναν ακόμα θρίαμβο της Ρεάλ. «Σκόραρα ξανά και είναι απίστευτο. Μοιάζει σαν την πρώτη φορά, και αυτό το συναίσθημα είναι δύσκολο ακόμα και να το φανταστώ. Αυτή τη φορά έπρεπε να υποφέρουμε αλλά στο τέλος η Ρεάλ νίκησε. Ο πρόεδρος (Πέρεθ) με έφερε με πολύ νεαρή ηλικία δίνοντας αρκετά χρήματα (σ.σ. 45 εκατ. ευρώ) αλλά τώρα νομίζω πως τα έβγαλα τα λεφτά». Πριν φτάσει στα μικρόφωνα των τηλεοράσεων ο Βινίσιους είχε κάνει μια μεγαλειώδη βουτιά στην «αγκαλιά» των οπαδών της Ρεάλ.
Ο Βραζιλιάνος θεωρείται ήδη το μεγάλο φαβορί για να αντικαταστήσει τον Λιονέλ Μέσι στον θρόνο του κορυφαίου παίκτη και να πάρει στα χέρια του τη Χρυσή Μπάλα. Δεύτερος στις αποδόσεις ακολουθεί ο Μπέλιγχαμ και τρίτος ο – σύντομα συμπαίκτης τους – Κιλιάν Εμπαπέ.
Σκιαγραφεί το μέλλον…
Δεν κατάφερε να ξεπεράσει σε χρόνια προβολής την αμερικανική σαπουνόπερα «Γενικό Νοσοκομείο», ωστόσο το σίριαλ «Μεταγραφή Εμπαπέ στη Ρεάλ» παρουσίασε το ίδιο έντονο ενδιαφέρον στον ποδοσφαιρικό κόσμο.
Ο τελευταίος μεγάλος σταθμός της φετινής Ρεάλ είναι η ανακοίνωση της απόκτησης του αρχηγού της Εθνικής Γαλλίας, η οποία θα γίνει είτε σήμερα είτε το αργότερα αύριο. Η άφιξη του Εμπαπέ στην Casa Blanca πιθανόν να επηρεάσει το μέλλον του Ροντρίγκο στη Ρεάλ. Το γνωρίζει και ο ίδιος ο Βραζιλιάνος και παρά την προσπάθειά του να διαψεύσει τις δηλώσεις του, δείχνει έτοιμος να αποχωρήσει. Ενδιαφέρον έχουν δείξει η Λίβερπουλ και η Μάντσεστερ Σίτι.
Η επίσημη παρουσίαση του Εμπαπέ πιθανόν να γίνει μετά τους αγώνες του Euro 2024 λόγω του φορτωμένου αγωνιστικού προγράμματος. Οι ετήσιες αποδοχές του θα είναι κοντά στα 35 εκατ. ευρώ μεικτά, σχεδόν τα μισά απ’ όσα κέρδιζε από την Παρί. Θα λάβει επίσης μπόνους υπογραφής συμβολαίου 100 εκατ. ευρώ ενώ θα ελέγχει ένα σημαντικό ποσοστό από τα δικαιώματα εικόνας του.
Ο Εμπαπέ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ σημειώνοντας οκτώ γκολ, όσα και ο Χάρι Κέιν.














