Θα αποκτήσει το Μεξικό την πρώτη γυναίκα πρόεδρό του;

Το όνομα του Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπράδορ, προέδρου του Μεξικού από το 2018, δεν θα βρίσκεται στα ψηφοδέλτια που θα πάρουν στα χέρια τους οι ψηφοφόροι την Κυριακή, 2 Ιουνίου. Ελάχιστοι αμφιβάλλουν, ωστόσο, ότι είναι αυτό που θα σκεφτούν οι περισσότεροι πριν κάνουν την τελική τους επιλογή, αναλογιζόμενοι παράλληλα τι πέτυχε και τι όχι κατά την εξαετή θητεία του.

Εάν κριτήριο είναι οι δημοσκοπήσεις, τότε πρέπει να συμπεράνουμε πως το αποτύπωμα που άφησε έχει θετικό πρόσημο. Ειδάλλως, δύσκολα θα μπορούσε να εξηγηθεί το καθαρό και ευρύ προβάδισμα που διατηρεί η εκλεκτή του ίδιου και του κόμματός του Moreno για την προεδρία, Κλάουντια Σάινμπαουμ, η οποία έχει απέναντί της ως βασική αντίπαλο τη Σότσιλ Γάλβες – μια σε μεγάλο βαθμό αυτοδημιούργητη επιχειρηματία, η οποία έχει καταφέρει να ηγηθεί ενός ετερόκλητου συνασπισμού της αντιπολίτευσης.

Η Σάινμπαουμ, πρώην δήμαρχος της πρωτεύουσας, φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος μιας χώρας η οποία επί δεκαετίες δυσφημήθηκε διεθνώς για τις έντονα πατριαρχικές της παραδόσεις και τον μισογυνισμό μεγάλου μέρους της κοινωνίας – στοιχεία που συμπυκνώνονται στον όρο «ματσίσμο», ο οποίος εκφράζει ένα είδος ανδρικού σοβινισμού. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως η αλλαγή αυτής της νοοτροπίας έχει ξεκινήσει πριν από πολλά χρόνια και ο Ομπράδορ έβαλε απλώς ένα ακόμη λιθαράκι, κάτι που αναδεικνύεται και από το γεγονός ότι μετά τις εκλογές του 2018 οι έδρες στο Κογκρέσο είναι μοιρασμένες ισομερώς ανάμεσα στα δύο φύλα. Ετσι, δύσκολα μπορεί κανείς να αποδώσει τη δημοφιλία του στις επιδόσεις του σε αυτό το ζήτημα.

Αντιθέτως, άλλα είναι εκείνα που έπαιξαν μεγαλύτερο ρόλο. Ανάμεσά τους, η μείωση της ανεργίας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και η έξοδος κάπου 10 εκατομμυρίων Μεξικανών από τη ζώνη της απόλυτης φτώχειας, καθώς και το προφίλ του «πολιτικού τού λαού», το οποίο φρόντισε να φιλοτεχνήσει με κινήσεις όπως η πώληση του προεδρικού αεροσκάφους και του στόλου των θωρακισμένων αυτοκινήτων του προκατόχου του, που του επέτρεψαν να ισχυρίζεται ότι κυκλοφορεί σαν απλός πολίτης ανάμεσα στους πολλούς. Και μάλιστα σε μια χώρα η οποία εξακολουθεί να μαστίζεται από την εγκληματικότητα και τη δράση των καρτέλ ναρκωτικών και των διάφορων εγκληματικών συμμοριών.