Ονειρική πραγματικότητα!

Μοιάζει με άνθρωπο – φάρο. Με αυτή την ιερή υποχρέωση να οδηγεί και να καθορίζει εν πολλοίς τις εξελίξεις. Δεν τον ψάχνεις τον Βαγγέλη Μαρινάκη, τον καπετάνιο που οδηγεί τον Ολυμπιακό σε δρόμους λαμπερούς. Τον βλέπεις. Φωτίζει το διάβα των Ερυθρόλευκων. Τη διαδρομή όλων και στον χάρτη της ζωής. Πάντα προσανατολίζει.

Ηταν ο πρώτος που πίστεψε στο ακατόρθωτο. Οταν έλεγε αυτό το κλασικό πλέον «συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε», το εννοούσε. Τα λόγια είχαν δύναμη. Δεν ήταν έπεα πτερόεντα. Σταδιακά το πίστεψαν οι πάντες και όχι μόνο στον οργανισμό του Ολυμπιακού. Τα όνειρα όμως προχωρούν, λες και ταξιδεύουν. Πατούν πάνω σε επιφάνειες αληθινές και είναι συνήθως μοναχικά, μοναδικά, γνήσια. Βγαίνουν αληθινά. Οπως αυτά που πήραν χρώμα ερυθρόλευκο το βράδυ της Τετάρτης και έκαναν έναν ολόκληρο λαό να βγει στους δρόμους να χαρεί, να ξεσπάσει, να συγκινηθεί. Κανένας δεν φοβήθηκε να κλάψει. Αφησαν όλοι τα δάκρυα να χαρακώσουν τα μάγουλά τους και έτσι καθάρισε η ψυχή τους. Ανοιξε ο δρόμος της ψυχής και μονομιάς έφτασε το γέλιο στα χείλη όλων και η εικόνα αυτή πήρε τη θέση που της αξίζει στη ζωή μας.

Η εφετινή ιστορία του Ολυμπιακού με την υπογραφή του Βαγγέλη Μαρινάκη, είναι από τις πλέον ελκυστικές στον αθλητισμό. Ασφαλώς για όλους τους Ερυθρόλευκους που μόχθησαν και το επιδίωξαν γιατί γνωρίζουν πως με σκληρή προσπάθεια τα πάντα είναι δυνατό να επιτευχθούν. Είναι ελκυστική, όμως, και για τους άλλους. Γιατί φαντάζει μια ανεξήγητη ιστορία στο μυαλό τους και χωρά μόνο στη φαντασία τους.

Ισως αυτή είναι και η διαφορά. Το κόκκινο χρώμα δίνει τη δική του εξήγηση. Η φαντασία ντύνεται με το πέπλο της πραγματικότητας και το απρόβλεπτο γίνεται χειροπιαστό. Τόσο, όσο και το Κύπελλο του Κόνφερενς Λιγκ που πλέον βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα του Πειραιά…