«Η σύγχρονη Κοππέλια είναι επικίνδυνη, όχι γοητευτική»

Το κλασικό έργο του Λεό Ντελίμπ «Κοππέλια» παρουσιάζει το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από τις 12 Μαΐου σε μια νέα, σύγχρονη παραγωγή σε χορογραφία του Εντουαρντ Κλουγκ. Ο διακεκριμένος σλοβένος χορογράφος δημιουργεί μια νέα εκδοχή του διάσημου μπαλέτου μέσα από τον κινησιακό κώδικα του μοντέρνου χορού. Διατηρώντας τον πυρήνα της ιστορίας του έργου, με την εκπληκτικά όμορφη Κοππέλια να σαγηνεύει τους γύρω της δίχως να γνωρίζουν ότι είναι στην πραγματικότητα μηχανική γυναίκα, χτίζει έναν ιδανικό κόσμο και τον βάζει ως φόντο στο τρομακτικό στοιχείο της ζωντανής κούκλας. Ετσι, φτιάχνει μια πρωταγωνίστρια όπου η μαγεία της ομορφιάς της την καθιστά σχεδόν επικίνδυνη και ο περίπλοκος χαρακτήρας της άξια προσοχής σαν ένα ρομπότ. Για να το πετύχει αυτό ο Κλουγκ ζήτησε από τον συνθέτη Μίλκο Λάζαρ να γράψει συμπληρωματική μουσική που δίνει περισσότερο έμφαση σε έναν σκοτεινό παρά γοητευτικό ρομαντισμό. Την εκτέλεση της χορογραφίας ανέλαβαν οι Α’ χορευτές, οι σολίστ, οι κορυφαίοι και το Corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τον ρόλο της Κοππέλια ερμηνεύουν σε διπλή διανομή οι Ελενα Κέκκου και Δέσποινα Χρυσοστόμου. Η Δέσποινα Χρυσοστόμου μίλησε στα «Πρόσωπα».

Πώς αντιμετωπίζετε τον ρόλο της Κοππέλια;

Αρχικά ο ρόλος της Κοππέλια είναι αρκετά απαιτητικός αφού η Κοππέλια είναι ένα ρομπότ/κούκλα. Παρ’ όλα αυτά μου αρέσει πάρα πολύ αυτός ο ρόλος και είμαι πολύ χαρούμενη που επιλέχθηκα. Η αντιμετώπισή μου προς τον ρόλο αυτόν είναι να αποβάλω το συναίσθημα και τις εκφράσεις του προσώπου ώστε να φαίνεται ρεαλιστικό. Παρατηρώ ότι η κινησιολογία μίας μηχανικής κούκλας είναι περιορισμένη, χρειάζεται να είναι κοφτή και απότομη, και αυτό την κάνει να φαίνεται επιθετική.

Ποια είναι η ματιά του Εντουαρντ Κλουγκ πάνω στο έργο που δουλεύετε μαζί του;

Η κλασική εκδοχή του έργου είναι γοητευτικά ρομαντική σε αντίθεση με τη σύγχρονη εκδοχή του Εντουαρντ Κλουγκ. Δουλεύοντας μαζί με τον χορογράφο βλέπω πως η σύγχρονη εκδοχή του έργου είναι πιο σκοτεινή. Εδώ η Κοππέλια είναι σχεδόν επικίνδυνη, ένας περίπλοκος χαρακτήρας με εξαιρετικές ικανότητες συμμόρφωσης. Αντιθέτως στην κλασική εκδοχή είναι μια όμορφη και γοητευτική κούκλα.

Χορεύοντας ως μια μηχανική κούκλα, τι σκέφτεστε για τη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία;

Η αλήθεια είναι ότι δεν έκανα τη σύνδεση αυτή. Τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία έχει εξελιχθεί ραγδαία, όμως θεωρώ πως δεν είναι απόλυτα κακό. Πιστεύω ότι η σχέση μας με την τεχνολογία είναι πολύ στενή καθώς καθημερινά τη χρησιμοποιούμε, και χωρίς αυτήν η ζωή μας θα ήταν πολύ πιο δύσκολη. Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας μπορώ να έχω επαφή με τους δικούς μου ανθρώπους οποιαδήποτε στιγμή, άρα αυτό με βοηθάει στην καθημερινότητά μου, αφού βρίσκομαι σε άλλη χώρα. Ωστόσο, όσο χρήσιμη και αν είναι η τεχνολογία στη ζωή μας, πάντα πρέπει να υπάρχουν όρια.

Θεωρείτε πως ως ανθρωπότητα είμαστε ένα βήμα πριν αρχίσουμε να ερωτευόμαστε μηχανές;

Πιστεύω πως ακόμη ο άνθρωπος έχει τον έλεγχο της τεχνολογίας, γι’ αυτό ακόμη αναπτύσσεται από αυτόν. Ετσι, δεν θεωρώ πως είμαστε ένα βήμα πριν αρχίσουμε να ερωτευόμαστε τις μηχανές. Σίγουρα οι μηχανές είναι πλέον ένα σημαντικό κομμάτι στη ζωή μας, αλλά δεν παύει να είναι ένα αντικείμενο.

Είναι τελικά η ψυχή αυτό που διαχωρίζει τους ανθρώπους από τα ρομπότ;

Σίγουρα η ψυχή και τα συναισθήματα είναι στοιχεία που διαχωρίζουν τον άνθρωπο από τα ρομπότ αλλά είναι και πολλά άλλα. Αρχικά ένα ρομπότ δεν έχει τη λογική για να πράξει αυτόνομα αλλά έχει τους αλγορίθμους και μαζί με τον μηχανισμό εκτελεί τις εντολές που του δίνονται. Επίσης, ακόμη ένα στοιχείο που μας διαχωρίζει από τα ρομπότ είναι ότι έχουν φτιαχτεί για τη διευκόλυνση της ανθρώπινης ζωής σε πολλούς τομείς. Ο άνθρωπος διαμορφώνει τον χαρακτήρα του μέσα από τα βιώματα και τις εμπειρίες του ενώ τα ρομπότ δεν έχουν ψυχή για να το κάνουν.

Αν ήσασταν η ίδια κούκλα, ποια θα προτιμούσατε να είστε;

Οπως έχω αναφέρει και πιο πάνω, μία κούκλα ή ένα ρομπότ είναι πολύ καλή στο να υπακούει και να εκτελεί εντολές. Αρα η λογική και το συναίσθημα δεν υπάρχουν σε μια κούκλα και για αυτούς τους λόγους δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ τον εαυτό μου ως μία από αυτές. Εχω μεγαλώσει παίζοντας με τις κούκλες μου, όμως τώρα συνειδητοποιώ πως δημιουργούν μία εικόνα-στερεότυπο όπου αυτό πρέπει να καταρριφθεί στη ζωή μας.