Τα κέρδη και οι ζημίες που μετράει το Μαξίμου
Στην τριήμερη συζήτηση στη Βουλή η ΝΔ επέμεινε στο αφήγημα της «πολιτικής σταθερότητας», αλλά η κυβέρνηση μόνο αλώβητη δεν βγήκε
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, για πρώτη φορά στα πενήντα χρόνια της Μεταπολίτευσης, κατάφεραν με πρωτοβουλία του Νίκου Ανδρουλάκη, να συνεννοηθούν και να συνυπογράψουν ένα κείμενο που θα έφερνε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Βουλή
Κάθε προεκλογική εκστρατεία για να πιάσει τον στόχο της πρέπει πρώτα να πετύχει την κομματική συσπείρωση. Γι’ αυτό, κάθε αφήγημα που θα ακουστεί κατά τη διάρκειά της πρέπει να έχει έναν δράκο. Η κυβέρνηση είχε από νωρίς αποφασίσει πως στο δικό της ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου κεντρική ιδέα θα είναι η πολιτική σταθερότητα. Από την πρώτη στιγμή που τέθηκε σε εκλογική ετοιμότητα η ΝΔ, στελέχη της μιλούσαν στους ψηφοφόρους για τα κυβερνητικά πεπραγμένα, εντός κι εκτός συνόρων, τα οποία αποδεικνύουν – στην ανάλυση της πρωθυπουργικής έδρας – πως το κόμμα τους είναι το μοναδικό ικανό να την εγγυηθεί. Αλλά το επιχείρημα δεν φαινόταν να αποδίδει τα προσδοκώμενα οφέλη. Τα ευρήματα των γκάλοπ συνέχιζαν να αποτυπώνουν δυσαρέσκεια για τους κυβερνώντες. Μετά το τέλος της τριήμερης κοινοβουλευτικής συζήτησης για την πρόταση δυσπιστίας, όμως, οι νεοδημοκράτες μπορούν να ελπίζουν πως το εκλογικό σώμα θα ανοίξει τ’ αφτιά του στα γαλάζια διλήμματα παρότι η κυβέρνηση μόνο αλώβητη δεν βγήκε από τη μάχη στην Ολομέλεια.
Το μέτωπο των κομμάτων της αντιπολίτευσης, το οποίο πολλοί υποστηρίζουν ότι τόνισε την πολιτική απομόνωση της κυβέρνησης, προσέφερε στην κεντροδεξιά παράταξη τις ιδανικές συνθήκες για να επαναφέρει τη μέθοδο της σύγκρισης με τους αντιπάλους της – τη μέθοδο, δηλαδή, που της εξασφάλισε εκλογικές νίκες από το 2019 μέχρι σήμερα. Με αυτήν θέλησε να κοντύνει τους αρχηγούς του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ και να στείλει το μήνυμα πως δεν υπάρχει σοβαρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Αυτό που οι απέναντί τους πανηγύριζαν ως πρώτο βήμα συνεννόησης, καδραρίστηκε από κυβέρνηση και συμπολίτευση ως «ντιλάρισμα».
Ολο το Υπουργικό Συμβούλιο ανέβηκε στο βήμα του Κοινοβουλίου, όπως και μεγάλος αριθμός συμπολιτευόμενων βουλευτών, προκειμένου να υπερασπιστούν την κυβερνητική διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών αλλά κι επί τη ευκαιρία να μιλήσουν για όσα έκανε η κυβέρνηση της ΝΔ σε μια σειρά από τομείς, από την οικονομία μέχρι την εξωτερική πολιτική. Κι όχι μόνο. Οι φανατικοί και παρατηρητικοί τηλεθεατές του Καναλιού της Βουλής πρόσεξαν ότι σχεδόν ποτέ δεν έμειναν άδεια τα κυβερνητικά έδρανα αυτό το τριήμερο.
Αρκετοί επέλεξαν να θυμίσουν τις συριζαϊκές απόπειρες ελέγχου των αρμών της εξουσίας προκειμένου να αναστήσουν το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο που χάρισε στη ΝΔ την επιστροφή στην εξουσία πριν από πέντε χρόνια – το αίτημα του συριζαίου προέδρου για εκλογές παρουσία διεθνών παρατηρητών, καθώς και η επιλογή του Νίκου Παππά ως εισηγητή της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια συζήτηση που η τελευταία σχεδίαζε να βάλει την κατάσταση του κράτους δικαίου στο επίκεντρο, εκλήφθηκαν από κυβερνητικούς σαν «βούτυρο στο ψωμί τους», όπως έλεγαν χαρακτηριστικά σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες.
ΜΕ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ.Οι νεοδημοκρατικές εμφανίσεις στην Ολομέλεια διαφημίστηκαν από κομματικές πηγές ως αποδείξεις διαχειριστικής επάρκειας και σεβασμού στους θεσμούς. Ωστόσο, το κυβερνητικό προφίλ υπέστη και πλήγματα. Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, η κυβέρνηση παρά τις προσπάθειές της δεν ανέκτησε την αξιοπιστία της επειδή κανένας από την πλειοψηφία δεν απάντησε σε τρία ερωτήματα που τέθηκαν μετ’ επιτάσεως: ποιος πείραξε τα ηχητικά ντοκουμέντα των συνομιλιών του σταθμάρχη, για ποιον λόγο και ποιος είχε πρόσβαση σ’ αυτά τα αρχεία. Παράλληλα, το θερμό χειροκρότημα της ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος στον Κώστα Αχ. Καραμανλή – παρότι η ομιλία του δεν προσέθεσε κανένα καινούργιο στοιχείο στην υπόθεση, όπως παραδέχθηκαν κυβερνητικοί – έδωσε λαβή στους αντιπολιτευόμενους να ανεβάσουν κι άλλο τα ντεσιμπέλ των κατηγοριών που εξαπολύουν για συγκάλυψη. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ φωνάζοντας για τα τζάκια της Δεξιάς, ο δε Ανδρουλάκης ισχυριζόμενος ότι όλοι οι βουλευτές της πλειοψηφίας είναι πια υπεύθυνοι.
Το μεγαλύτερο πλήγμα, βέβαια, ήταν ο εξαναγκασμός δύο απ’ τους στενότερους συνεργάτες του Πρωθυπουργού σε παραίτηση γιατί «η συμμετοχή τους σε μια κοινωνική εκδήλωση έστειλε το λάθος μήνυμα για την κυβέρνηση». Ηταν επειδή έτσι διαβάστηκε κι απ’ την ανάποδη η κυβερνητική στρατηγική των επιθέσεων στους κατά τα γαλάζια λεγόμενα «πρόθυμους». Τι θα μετρήσει περισσότερο στο μυαλό των πολιτών όταν θα βρεθούν πίσω από τα παραβάν σε ένα δίμηνο, τα κέρδη ή οι ζημιές της ΝΔ σ’ αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία, μένει να φανεί.














