Στη σημερινή κοινωνία θέλουμε περισσότερους Τεντόγλου

Δεν είναι είδηση το ότι ο Μίλτος Τεντόγλου πήρε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο. Είναι ο καλύτερος στον κόσμο, το γνωρίζουν και οι αντίπαλοί του. Τα νέα παιδιά θέλουν να γίνουν σαν αυτόν, τον… κοπιάρουν και προσπαθούν να τον πλησιάσουν. Ενας αθλητής πολύ υψηλού επιπέδου, αλλά και ένα παιδί της διπλανής πόρτας. Ποτέ σε κανέναν ο έλληνας πρωταθλητής δεν θα αρνηθεί μια κουβέντα, ένα αυτόγραφο, μια φωτογραφία. Απλός και προσιτός, είναι να τον χαίρεσαι όχι μόνο για τα όσα κάνει στο άθλημα που έχει επιλέξει, αλλά κυρίως για όσα λέει με φορεμένο το χρυσό μετάλλιο στο στήθος του.

Ο Τεντόγλου είναι ο πιο ειλικρινής αθλητής που έχει «γεννήσει» αυτή η χώρα. Μια χώρα στην οποία πια βρίσκει χώρο το ψέμα, πολλές φορές η ανηθικότητα και που αναζητείς να βρεις λίγη από την ειλικρίνεια που χάσαμε. Ο Τεντόγλου, αφού πήρε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κλειστού Στίβου, πανηγύρισε με την ελληνική σημαία, το χάρηκε, χαμογέλασε, έλαβε το χειροκρότημα από τον κόσμο και στη συνέχεια έκατσε μπροστά στις κάμερες για τις καθιερωμένες δηλώσεις. Μόνο που οι δηλώσεις του Τεντόγλου ποτέ δεν είναι αυτές που περιμένει ο κόσμος. Οι… ξύλινες.

Ο Μίλτος είπε πως δεν αγωνίστηκε καθόλου καλά, για την ακρίβεια πως η απόδοσή του ήταν… χάλια. Για ακόμα μια φορά έκανε λόγο για το πρωινό ξύπνημα, ζήτησε να μην γίνονται τελικοί το πρωί και γενικά είχε μια εικόνα ενός παιδιού που ξέρει πώς να πάρει αυτό που θέλει αλλά ταυτόχρονα δεν θα… πουλήσει παραμύθι. Οταν δεν είναι καλός, θα πει πως δεν είναι καλός. Και θα προσπαθήσει να διορθωθεί. Ναι, έως και η… τελειότητα καμιά φορά σηκώνει διόρθωση. Αρκεί να είναι ο Μίλτος Τεντόγλου. Και η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερους Τεντόγλου.