Οι μόνιμοι νικητές

Αναφερόμενος στον ανταγωνισμό που υπάρχει στον αθλητισμό, ο Τζορτζ Οργουελ τον είχε χαρακτηρίσει πόλεμο χωρίς πυροβολισμούς. Θεωρούσε πως ήταν έμπλεος μίσους, ζήλειας και βίας, ενώ ήταν βέβαιος πως δεν είχε καμία σχέση με το ευ αγωνίζεσθαι.

Ο βρετανός συγγραφέας έζησε στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα και πρόλαβε να δει το πραγματικό πρόσωπο του ανταγωνισμού πριν αυτό αφεθεί στα χέρια των επαγγελματικού αθλητισμού και μετατραπεί σε ένα βαρετό, μονότονο θέαμα στο οποίο κερδίζουν μόνο οι πλούσιοι και ισχυροί.

Δείτε τι συμβαίνει στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Η τελευταία φορά που κατέκτησε τον τίτλο ομάδα πλην πρωταθλημάτων του Big 5 ήταν η Πόρτο πριν από είκοσι χρόνια. Στην Μπουντεσλίγκα η Μπάγερν μετρά έντεκα συνεχόμενες «πιατέλες» και της κακοφαίνεται που η Λεβερκούζεν ετοιμάζεται να τη σηκώσει για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στην Αγγλία η Μάντσεστερ Σίτι έχει κατακτήσει τον τίτλο πέντε φορές στα τελευταία έξι χρόνια, ενώ με εξαίρεση τη Λέστερ, τέσσερις ομάδες διεκδικούν την Πρέμιερ Λιγκ την τελευταία εικοσαετία, στο – υποτίθεται – πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του κόσμου.

Ακόμα χειρότερα στην Ισπανία όπου μόλις τρεις ομάδες έχουν σηκώσει το τρόπαιο στη Λα Λίγκα το ίδιο διάστημα με απόλυτες κυρίαρχες τη Ρεάλ και την Μπάρτσα.

Υπήρχαν και στο παρελθόν αθλητικές αυτοκρατορίες, που όμως δεν είχαν τόσο μεγάλη διάρκεια επιτρέποντας και σε άλλες ομάδες να πρωταγωνιστούν.

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στο ποδόσφαιρο. Ας πάρουμε για παράδειγμα τη Formula 1 που σηκώνει αυλαία σήμερα στο Μπαχρέιν. Τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 ο τίτλος άλλαζε κάθε χρόνο χέρια. Χαντ, Λάουντα, Αντρέτι, Σέκτερ, Τζόουνς, Πικέ, Ρόζμπεργκ, κατέκτησαν με αυτή τη σειρά τον τίτλο από το 1976 μέχρι το 1982. Ακολούθησαν οι Προστ, Σένα, Μάνσελ, Μίχαελ Σουμάχερ.

Από το 2000 όταν ο σπουδαίος γερμανός πιλότος κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο ως οδηγός της Ferrari, όλα άλλαξαν στη Formula 1. Ο Σούμι ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου πέντε συνεχόμενες χρονιές, ακολούθησε η κυριαρχία του Αλόνσο, του Φέτελ, του Χάμιλτον και τώρα του Φερστάπεν μαζί με τα χασμουρητά.

Πέρυσι η Red Bull έχασε μόλις σε έναν αγώνα, από τη Ferrari, ενώ ο Φερστάπεν πήρε την καρό σημαία στα 19 από τα 22 γκραν πρι. Το 2022 οι Ταύροι κατέκτησαν 17 από τις 22 καρό σημαίες, ενώ κάτι αντίστοιχο αναμένεται να συμβεί και φέτος. Γιατί λοιπόν να καθίσει κάποιος μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσει έναν αγώνα που ήδη γνωρίζει τον νικητή; Το ερώτημα θα έπρεπε να θέσουν εδώ και καιρό οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές και όσοι κινούν τα νήματα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό με τους ευνόητους λόγους.