Ασπίδα το ήθος των φιλάθλων

Οικονομισμού το ανάγνωσμα, με πρόθυμες αδύναμες διοικήσεις στην αγωνία να βρουν απάντηση σε προβλήματα που δημιούργησαν οι ίδιες από αδυναμία να κάνουν ορθολογική ανάγνωση των δυνατοτήτων και φιλοδοξιών τους. Απέναντι σε αυτή τη σάρωση που πολλές φορές θέτει σε κίνδυνο την ιστορία, την ταυτότητα, την υπόσταση της ομάδας, ορθώνουν τείχος οι ίδιοι οι οπαδοί προστατεύοντας όλα εκείνα που τους προσομοιώνουν σε ό,τι αγαπούν από παιδιά, την ομάδα τους. Παραδείγματα ων ουκ έστιν αριθμός. Κάποια από αυτά αξίζει να τα αναφέρουμε. Είναι ασπίδες ήθους που δίνουν τις κατάλληλες ανάσες σε ένα λαοφίλητο δρώμενο, που κινδυνεύει να απαξιωθεί από τις αναθυμιάσεις των αδικοπραγιών του.

Η προσήλωση των οπαδών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον «χαρακτήρα» της ομάδας είναι χαρακτηριστική. Ετσι, όταν τέθηκε τo θέμα της πώλησης του Old Trafford, οι οπαδοί προειδοποίησαν ακόμη και τον θρύλο-προπονητή σερ Αλεξ Φέργκιουσον (τον κόουτς της ομάδας εδώ και είκοσι πέντε χρόνια!) να μη συμπορευτεί με τον επίδοξο αγοραστή γιατί θα τους βρει απέναντί του! Συγκεκριμένα, οι οπαδοί της Μάντσεστερ αντιδρούν στο ενδεχόμενο πώλησης της ομάδας τους σε άλλον επενδυτή και καλούν τον Γκλέιζερ να πουλήσει τις μετοχές του σε ένα οργανωμένο γκρουπ οπαδών (Manchester United Supporters’ Trust ή ΜUST – η οποία μέχρι το 2012 αριθμούσε πάνω από 30.000 μέλη). Τα μέλη του MUST, ως σύμβολο της αντίστασης στον Γκλέιζερ στον τελικό του Carling Cup, στο Γουέμπλεϊ το 2010, φορούν τις πράσινες και χρυσαφί εμφανίσεις που προέρχονται από τη Newton Heath, ομάδα από την οποία προέρχεται η Μάντσεστερ και της οποίας τα χρώματα χρησιμοποιούσε μέχρι και το 1902…

Χαρακτηριστικό παράδειγμα διατήρησης «εθνικής σκέψης» στον αιώνα της οικονομικής παγκοσμιοποίησης αποτελούν οι οπαδοί της ελληνικής ΑΕΚ. Μέσα στον κυκεώνα των εξελίξεων για την τύχη της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ κυκλοφόρησε έντονα για πολλές μέρες και το σενάριο πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου της ΠΑΕ σε τούρκους επενδυτές. Στο άκουσμα αυτής της είδησης, η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών της ΑΕΚ αντιτάχθηκαν σθεναρά στην πιθανότητα πώλησης της ομάδας τους και πολλοί οργανωμένοι συνδεσμίτες καταδίκασαν την προοπτική αυτή.

«Οι ιδέες δεν αποθνήσκουν», «η ΑΕΚ δεν πρέπει να περάσει ποτέ στα χέρια Τούρκων», «δεν είναι δυνατόν να συζητούν κάτι τέτοιο», «μόνο η υπερηφάνεια μάς απέμεινε, ας μη μας τη στερήσουν και αυτήν οι α-μέτοχοι και τα όργανά τους» είναι κάποιες από τις τοποθετήσεις φίλων της Ενωσης σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. Ηταν η περίοδος του μεγάλου συλλόγου μετά την περιπέτεια Ψωμιάδη που οδηγήθηκε σε πολύχρονη οικονομική δυσανεξία με αποκορύφωμα την πτώση στη Γ΄ Εθνική και την αλλαγή λογότυπου.

Η περίπτωση των Βραζιλιάνων Corinthians είναι ενδεικτική της διαπλοκής και των παράνομων δραστηριοτήτων στο ποδόσφαιρο του δυτικού κόσμου. Το 2004 ο ιρανικής καταγωγής Kia Joorabchian, γνωστός για τις καλές του σχέσεις με τον υπόκοσμο, μεσολάβησε εκ μέρους ενός επενδυτή o οποίος ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του, προκειμένου να αγοράσει μία από τις κορυφαίες ομάδες του Βραζιλιάνικου Πρωταθλήματος.

Μετά από έρευνα που διεξήχθη σχετικά με τις συνθήκες της εξαγοράς των Corinthians, στην οποία εμπλέκονταν πληθώρα offshore τραπεζικών λογαριασμών, αποδείχθηκε ότι πίσω από τov Joorabchian βρισκόταν ο Boris Berezovsky, o οποίος επιθυμούσε την εξαγορά της ομάδας προκειμένου να ξεπλύνει χρήμα. O Berezovsky, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί με τους τσετσένους αντάρτες και τη ρωσική μαφία, στόχευε στη βραζιλιάνικη αγορά, καθώς εκεί ο οικονομικός έλεγχος είναι ανίσχυρος, ενώ τα επιτόκια είναι τα μεγαλύτερα παγκοσμίως.

Τον Ιούνιο του 2009 ο κινέζος ιδιοκτήτης του πλειοψηφικού πακέτου της Birmingham, Carson Yeung, συνελήφθη στο Χονγκ Κονγκ με πέντε κατηγορίες για ξέπλυμα χρήματος ύψους 67 εκατ. ευρώ περίπου. Το δικαστήριο τελικά τον έκρινε ένοχο και του απαγόρευσε την έξοδο από τη χώρα, ακόμα και για να παρακολουθήσει αγώνα της ομάδας του από κοντά. O ίδιος ωστόσο ισχυρίστηκε ότι ήταν αθώος και άσκησε έφεση, πρόθυμος να πληρώσει ακόμα και το διπλάσιο ποσό της εγγύησής του προκειμένου να αφεθεί ελεύθερος, όπως και έγινε.

Μία χαρακτηριστική περίπτωση διείσδυσης αραβικών-ισλαμικών κεφαλαίων, στην Ελλάδα αυτή τη φορά, αποτέλεσε προσπάθεια αγοράς του ιστορικού Παναθηναϊκού από τον άραβα πρίγκιπα Αλ Σαούντ, ανεξάρτητα αν ναυάγησε. Υστερα από την καταρχήν συμφωνία μεταξύ Γιάννη Βαρδινογιάννη και Σουλτάν μπιν Νασέρ μπιν Ραχμάν Αμπντούλ αλ Σαούντ για την αγοραπωλησία του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών (54,7%) της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ήρθαν στο φως και κάποιες άλλες «ενδιαφέρουσες» προθέσεις τού εν λόγω επενδυτή. Συγκεκριμένα, από όσα είχαν διαρρεύσει από την πλευρά του έλληνα εκπροσώπου του στην Αθήνα, ο πρίγκιπας επιθυμούσε να δραστηριοποιηθεί και στον κλάδο των κατασκευών, με βασικό στόχο (προσέξτε!) την κατασκευή του πρώτου «επίσημου» τζαμιού στην Αθήνα, στην περιοχή του Βοτανικού, χώρος στον οποίο προβλεπόταν να χτιστεί το καινούργιο στάδιο του Παναθηναϊκού.

Σημειώστε ότι ο πρίγκιπας Αλ Σαούντ είχε και την οικονομική κάλυψη του εμίρη του Κατάρ, Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί, ο οποίος είχε συνάψει προκαταρτικές στρατηγικές συμφωνίες σε θέματα ενεργειακής και οικονομικής πολιτικής με την Ελλάδα (βλ. σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου στον Αστακό, μετοχική συμμετοχή στη συγχώνευσή Eurobank – Alpha Βank, μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική, αξιοποίηση Ελληνικού κ.ά.). Στο μεταξύ, έγινε γνωστό ότι νέο αραβικό ενδιαφέρον είχε εκδηλωθεί για τον Παναθηναϊκό…

Οι προτάσεις αυτές ήλθαν σε μια περίοδο που η οικονομική ύφεση της χώρας, σε συνδυασμό με την οποιαδήποτε μορφή επένδυσης και προσφοράς εργασίας, θα αποδυνάμωνε κάθε αντίδραση στα σχέδια μιας περαιτέρω ισλαμοποίησης του αθηναϊκού κέντρου, στο όνομα της αποδοχής των «ευγενικών χορηγιών» εξ Ανατολών…