«Ζούμε σε μια fake καλλιτεχνική πραγματικότητα»

Αφιερωμένο στη χρυσή δεκαετία του 1960 είναι το αυριανό «Σπίτι με το Mega». Η πετυχημένη μουσική εκπομπή του Mega θα θυμίσει το βράδυ του Σαββάτου τα καλύτερα τραγούδια που ακούστηκαν στις μπουάτ, τα φεστιβάλ, το θέατρο και τον κινηματογράφο εκείνη την εποχή. Η Ρούλα Κορομηλά και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης υποδέχονται τον Μάκη Δελαπόρτα, τον μετρ του είδους. Γνωστοί τραγουδιστές που πρωταγωνίστησαν στα 60s αλλά και νεότεροι ερμηνεύουν επιτυχίες όπως «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Ολα δικά σου, μάτια μου», «Εχω απόψε ραντεβού», «Ονειρο απατηλό», «Το κορίτσι του Μάη» και «Το άγαλμα». Ετσι, λοιπόν, το μικρόφωνο θα πάρουν οι Στάθης Αγγελόπουλος, Μπέσσυ Αργυράκη, Λευτέρης Ελευθερίου, Σόφη Ζαννίνου, Ελένη Καρακάση, Κρατερός Κατσούλης, Κωνσταντίνα, Νίνα Λοτσάρη, Αντώνης Λουδάρος, Δανάη Λουκάκη, Σπύρος Μπιμπίλας, Εβελίνα Νικόλιζα, Παναγιώτης Πετράκης, Γιάννης Πετρόπουλος, Γιώργος Πολυχρονιάδης, Σταύρος Σαλαμπασόπουλος και Λάκης Τζορντανέλλι. Special guests θα είναι οι Κλειώ Δενάρδου, Γιώργος Θεοδοσιάδης και Πόπη Αστεριάδη. Ο Μάκης Δελαπόρτας μιλάει στο «Νσυν» για τη βραδιά και την εποχή αυτή.

Τι έχετε ετοιμάσει για την εκπομπή του Σαββάτου;

Ενα νοσταλγικό ταξίδι μέσα από υπέροχες μελωδίες, αναμνήσεις και διαχρονικά τραγούδια από τη χρυσή δεκαετία του ΄60, που είναι μια δεκαετία με μικρά θαύματα, στην τέχνη, στον πολιτισμό, στις επιστήμες, γενικότερα στην ανθρωπότητα. Εγώ προσωπικά θα ήθελα να είχα ζήσει έντονα αυτή τη δεκαετία, κι αυτό νομίζω πως αποτυπώνεται στα βιβλία μου και στις θεατρικές μου παραστάσεις, που έχουν να κάνουν με τα χρόνια εκείνα. Ετσι λοιπόν, με αφορμή την κυκλοφορία του τελευταίου μου βιβλίου που τιτλοφορείται «Η χρυσή δεκαετία του ΄60» και τα έσοδά του θα πάνε για το ΤΑΣΕΗ και τους ηθοποιούς που έχουν πραγματικά ανάγκη, στήσαμε με την αγαπημένη μου Ρούλα Κορομηλά και την υπέροχη ομάδα τού «Σπίτι με το Mega», αλλά και με μια πλειάδα λαμπερών καλλιτεχνών, μια εκπομπή που πιστεύω πως δεν έχει ξαναγίνει στην ελληνική τηλεόραση.

Η ιδιαιτερότητα αυτού του μοναδικού αφιερώματος είναι πως θα ακούσουμε από σπουδαίους ηθοποιούς και τραγουδιστές τραγούδια από το θέατρο, τον κινηματογράφο, το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, τα πρώτα μας πάρτι και από το Νέο Κύμα, που μεσουράνησε τη συγκεκριμένη δεκαετία. Επίσης για πρώτη φορά σε μια εκπομπή συνυπάρχουν μοναδικά τρεις γενιές καλλιτεχνών. Αυτό από μόνο του έχει πολύ ενδιαφέρον.

Για σας τι είναι αυτό που κάνει τη δεκαετία του ΄60 καλλιτεχνικά να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες; Δεδομένου ότι είχε και ταραγμένες περιόδους πολιτικά.

Οι τέχνες και τα γράμματα θα γνωρίσουν μεγάλη άνθηση στη χώρα μας με σημαντικές διακρίσεις και επιτυχίες, ξεκινώντας από τις εγχώριες παραγωγές και κατακτώντας βραβεία σε όλα τα μεγάλα κινηματογραφικά φεστιβάλ της Ευρώπης, φτάνοντας στα Οσκαρ της Αμερικής και κερδίζοντας το 1963 μέχρι και το Νομπέλ Λογοτεχνίας (Γιώργος Σεφέρης). Μια νέα εποχή χαράζει για τη μουσική, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Σπουδαίοι δημιουργοί βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να αποτυπώσουν το ταλέντο τους και να μας χαρίσουν στιγμές πραγματικής καλλιτεχνικής μέθεξης, καθώς και το άστρο πολλών ηθοποιών θ’ ανατείλει και θα μεσουρανήσει αυτή τη δεκαετία. Ηθοποιοί που αγαπήθηκαν από το κοινό και έγιναν πλέον μυθικά πρόσωπα μιας ολόκληρης εποχής. Πολιτικά όσο κι αν η εποχή ήταν δύσκολη, οι καλλιτέχνες έβρισκαν τον τρόπο να περνούν τα μηνύματά τους, κόντρα στη λογοκρισία και στους σκληρούς περιορισμούς που δέχονταν, είτε στους στίχους των τραγουδιών είτε στα θεατρικά κείμενα.

Αν θα μπορούσατε να ήσαστε παρών στις μεγάλες στιγμές του θεάτρου, της μουσικής και του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960, ποιες θα θέλατε να είχατε ζήσει από κοντά;

Θα ήθελα να είχα ζήσει τις μεγάλες θεατρικές παραστάσεις. Να συμμετείχα στη θρυλική «Οδό ονείρων», την «Ομορφη πόλη», τη «Γειτονιά των αγγέλων», να είχα παρακολουθήσει την ατμόσφαιρα των Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, να είχα ζήσει από κοντά τα γυρίσματα των ελληνικών ταινιών και να αφουγκραζόμουν εκ των έσω τον καλλιτεχνικό πυρετό που επικρατούσε στον χώρο μας. Θα ήμουν πραγματικά πολύ ευτυχής.

Θεωρείτε πως η εποχή μας στερείται ειδώλων όπως αυτά της δεκαετίας του ΄60 ή κάθε περίοδος φτιάχνει τις δικές της μεγάλες φυσιογνωμίες;

Πιστεύω πως σήμερα δεν ζούμε την εποχή των ειδώλων, γιατί τα είδωλα κατασκευάζονται μόνο μέσα από το πανί της μεγάλης οθόνης. Εκεί δημιουργούνται κι εκεί καθιερώνονται. Η τηλεόραση, που ακόμη είναι η μεγάλη δύναμη, δεν μπορεί να καθιερώσει και να ειδωλοποιήσει πρόσωπα, καλλιτέχνες και παρουσιαστές. Η μαγεία της σκοτεινής αίθουσας, της ιεροτελεστίας τού να ετοιμαστείς να πας στον κινηματογράφο, να βάλεις τα καλά σου και να πληρώσεις το εισιτήριό σου δεν αντικαθίσταται με την ευκολία τού να είσαι άνετα ξαπλωμένος στον καναπέ του σπιτιού σου κάνοντας ζάπινγκ στα κανάλια, ούτε πολύ περισσότερο με το να περνάς ώρες ατελείωτες μπροστά στην οθόνη του κινητού σου και να θαυμάζεις μ’ έναν fast food τρόπο πρόσωπα που την επόμενη ημέρα θα τα έχεις ξεχάσει. Σήμερα ζούμε σε μια fake καλλιτεχνική πραγματικότητα.

Αν συνοψίζατε όλη αυτή την εποχή σε έναν στίχο, ένα έργο, μια μελωδία, ένα πρόσωπο, ποιο θα ήταν;

«Φεύγουν τα νιάτα, τα νιάτα κι η δροσιά», του Μάνου Χατζιδάκι, από τα «Χτυποκάρδια στο θρανίο», φυσικά με την Αλίκη… Την καλή μου νεράιδα… Η πρώτη ταινία που είδα στη ζωή μου και με σημάδεψε για πάντα!