Τίποτα δεν προμηνύει ένα τέλος

Οι δύο εβδομάδες κατά τις οποίες, σύμφωνα με τη ρωσική προπαγάνδα, η Ουκρανία θα έπεφτε στα χέρια του ρωσικού στρατού μετατράπηκαν σε δύο χρόνια. Και μέχρι στιγμής τίποτα δεν προμηνύει ότι το τέλος του πολέμου που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2022 είναι κοντά. Το μέτωπο εκτείνεται από την Ανατολή μέχρι τον Νότο της Ουκρανίας, καλύπτοντας περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα. Σε αυτά τα χιλιόμετρα καταγράφονται καθημερινά δεκάδες συγκρούσεις που έχουν ως αποτέλεσμα περισσότερους από 500 θανάτους στρατιωτών καθημερινά. Παράλληλα ο στρατός του Πούτιν βομβαρδίζει τακτικά την Ουκρανία με πυραύλους και drones προσπαθώντας να πλήξει αποθήκες πυρομαχικών, δίκτυα υποδομών, ηλεκτρισμού, θέρμανσης, ύδρευσης κ.ά. Μεταξύ αυτών, χτυπάει και πολυκατοικίες σκοτώνοντας άμαχους πολίτες, μεταξύ των οποίων γυναικόπαιδα.

Και η Ουκρανία χτυπάει με στρατιωτικά drones εντός της Ρωσίας, πλέον όχι μόνον σε περιοχές με τις οποίες συνορεύει αλλά και σε βάθος, σε απόσταση μέχρι και 1.000 χιλιομέτρων. Το τελευταίο διάστημα κύριο στόχο των ουκρανικών πληγμάτων αποτελούν εγκαταστάσεις μεταφοράς και επεξεργασίας πετρελαιοειδών. Τουλάχιστον εννέα επιτυχημένα χτυπήματα σε εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών των Ρώσων καταγράφηκαν από την αρχή του χρόνου. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, σηματοδοτεί τη νέα αναθεωρημένη πολιτική της Ουκρανίας και της Δύσης συνολικά στην αντιμετώπιση του πουτινικού στρατού.

Οι δυτικές κυρώσεις κατά του καθεστώτος του Πούτιν δεν έδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η ρωσική οικονομία, αξιοποιώντας το μεγάλο οικονομικό μαξιλάρι που συγκέντρωσε τα προηγούμενα χρόνια και εξάγοντας φυσικό αέριο και πετρέλαιο, δεν κατέρρευσε στους χρόνους που περίμεναν οι εμπνευστές των κυρώσεων. Ωστόσο, έπειτα από λεπτομερειακή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, φαίνεται ότι ελήφθη η απόφαση να μην επεκταθούν οι κυρώσεις, αλλά να γίνουν οι υπάρχουσες πιο αποτελεσματικές.

Η Ρωσία κατάφερε το προηγούμενο διάστημα να ξεπερνάει τις κυρώσεις μέσω άλλων χωρών και χρησιμοποιώντας γκρίζα εμπορικά σχήματα. Αυτό που βλέπουμε τους τελευταίους τουλάχιστον τρεις μήνες είναι ένα ανελέητο σαφάρι κατά εκείνων που βοηθούν στην παράκαμψη των κυρώσεων σε ό,τι αφορά και τις οικονομικές συναλλαγές με τη Ρωσία και τη μεταφορά εμπορευμάτων προς και από τη Ρωσία.

Και η αυτή η πολιτική φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Εταιρείες σε διάφορες χώρες που βοηθούσαν τη Ρωσία στο να αποφεύγει τις κυρώσεις, όπως στην Τουρκία, στο Καζακστάν κ.α., περιορίζουν σημαντικά αυτή τη δραστηριότητα, ενώ σημαντικά πλήγματα φαίνεται να δέχεται και ο σκιώδης στόλος των πλοίων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο. Αν προσθέσουμε σε αυτό και τα ουκρανικά χτυπήματα με drones κατά των εγκαταστάσεων πετρελαίου των Ρώσων, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το σχέδιο της Δύσης στον πόλεμο κατά του καθεστώτος Πούτιν παραμένει απαράλλαχτο: να κρατηθεί η Ουκρανία στο μέτωπα του πολέμου μέχρις ότου η Ρωσία εξαντληθεί οικονομικά.

Την ίδια ώρα, οι Ουκρανοί φαίνεται να έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας, καθώς από την έναρξη της ρωσικής εισβολής έχουν βυθίσει τουλάχιστον 20 μικρότερα ή μεγαλύτερα πλοία του ρωσικού στόλου, μεταξύ των οποίων και τη ναυαρχίδα «Μόσχα». Με αυτόν τον τρόπο, οι Ουκρανοί έχουν καταφέρει να ανοίξουν μόνοι τους τον διάδρομο για την εξαγωγή των προϊόντων τους διά θαλάσσης, ο οποίος είχε κλείσει νωρίτερα με την αποχώρηση της Ρωσίας από τη συμφωνία για την εξαγωγή των σιτηρών.

Οι Ουκρανοί, για περισσότερους από τους οποίους ο πόλεμος είναι πλέον μια προσωπική υπόθεση, συνεχίζουν να μάχονται έχοντας να αντιμετωπίσουν όχι μόνον έναν υπεράριθμο αντίπαλο αλλά και τις ελλείψεις σε πυρομαχικά και οπλισμό. Η προσπάθεια να αντισταθμιστούν οι ελλείψεις βλημάτων πυροβολικού με στρατιωτικά drones-καμικάζι αποδίδουν μόνο εν μέρει. Οι ελλείψεις σε οπλισμό, η επιστράτευση που βρίσκεται σε εξέλιξη και οι αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες διοίκησης του ουκρανικού στρατού είναι οι σημερινές προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν ο πρόεδρος Ζελένσκι και η διοίκηση της χώρας.