Ακαταπόνητος εργάτης της ποίησης και της μετάφρασης

Ο βραβευμένος ποιητής και μεταφραστής Γιώργος Μπλάνας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών. Αρχικά με σπουδές βιβλιοθηκονομίας έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα το 1987 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής «Η ζωή κολυμπά σαν φάλαινα ανύποπτη πριν την σφαγή». Στη συνέχεια εξέδωσε ακόμη εννέα ποιητικά βιβλία, άσκησε επί δεκαετίες κοινωνική, πολιτική και λογοτεχνική κριτική και μετέφρασε πολλά έργα συγχρόνων, κλασικών και αρχαίων ελλήνων συγγραφέων.

Το 2015, έλαβε το κρατικό βραβείο μετάφρασης ξένης λογοτεχνίας για τη μετάφρασή του έργου «Ζωή και Πεπρωμένο» του Βασίλι Γκρόσμαν ενώ παλαιότερα είχε τιμηθεί με το βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» για την ποιητική συλλογή του «Στασιωτικά [1-50]» καθώς και με τον έπαινο «Κάρολος Κουν» για τη μετάφραση της τραγωδίας του Ευριπίδη «Ηρακλής μαινόμενος».

Τέσσερις μεταφράσεις του Γιώργου Μπλάνα που το 2018 επελέγησαν από ισάριθμους σκηνοθέτες για παραστάσεις στο Φεστιβάλ Αθηνών είχαν ως «παρενέργεια» τη διαμάχη για τη μεταφραστική του επάρκεια. Πρόκειται για τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Τσέζαρις Γκραουζίνις, τον «Ορέστη» του Ευριπίδη από τον Γιάννη Αναστασάκη (ΚΘΒΕ), τους «Βατράχους» του Αριστοφάνη με σκηνοθέτη τον Κώστα Φιλίππογλου, την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία των Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια.

Ανάμεσα στους επικριτές της μεταφραστικής ικανότητας του Γιώργου Μπλάνα ο ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μιχαήλ Πασχάλης με επιστολή του στο «Νσυν» σχολίαζε τη μετάφραση της «Ιλιάδας» (Γαβριηλίδης, 2003) : «Είναι τουλάχιστον περίεργο και εν τέλει σκανδαλώδες να έχουν επιλεγεί τέσσερις μεταφράσεις αρχαίων δραμάτων του Γιώργου Μπλάνα για τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, ενώ δεν διαθέτει τη στοιχειώδη επάρκεια ως μεταφραστής αρχαιοελληνικών κειμένων, και μάλιστα εξαιρετικά απαιτητικών».

Ωστόσο ο Δημήτρης Μαρωνίτης σε άρθρο γνώμης του στο «Βήμα» το 2015 επεσήμαινε για τον ποιητή της συλλογής «Στασιωτικά [1-50]» : «πρόκειται για ακαταπόνητο και πολύτροπο συγγραφέα. Για ευνόητους λόγους θα επιμείνω την άλλη φορά στα πονήματα ενδογλωσσικής του μετάφρασης (Ιλιαδικά και Σοφόκλεια), με τα οποία προσωπικά διασταυρώνομαι μ’ ένα αίσθημα μεταφραστικής συμπάθειας, στην έννοια του συμπάσχω».

ΕΦΗ ΦΑΛΙΔΑ