«Πρώτα βρίσκω τη μουσική και μετά τους στίχους»

Η ζωή του μουσικού είναι γεμάτη εκπλήξεις. Και αυτό την κάνει όχι μόνο ενδιαφέρουσα αλλά και τον κινητήριο μοχλό του έργου του. Οπως για παράδειγμα συμβαίνει με τον αμερικανό τραγουδιστή / τραγουδοποιό (και ενώ αναμένεται η επισημοποίηση της εμφάνισής του σε μεγάλο ελληνικό φεστιβάλ τον Ιούλιο), ο οποίος ξεκίνησε με τον παλιομοδίτικο τρόπο – από το να παίζει σε μικρά μπαρ στο Lower East Side του Μανχάταν και φτάνοντας σε κάποια από τα θρυλικά κλαμπ των ΗΠΑ, όπως το Mercury Lounge and Webster Hall της Νέας Υόρκης και το World Café Live της Φιλαδέλφειας.

Η σχέση του με την πρώτη μάνατζερ της Rihanna, Christa Shaub, οδήγησε τον Luke Elliot σε νορβηγό δημοσιογράφο που τον βοήθησε στα πρώτα βήματα. Ο Elliot ζούσε πάντα στο Νιου Τζέρσεϊ και δεν είχε βγει ποτέ από τη χώρα – ούτε καν είχε διαβατήριο – και βρέθηκε να ζει σε διάφορα μέρη της Ευρώπης για πάνω από δύο χρόνια. Ερωτεύτηκε τη Βόρεια Ευρώπη και εγκαταστάθηκε στο Οσλο (Νορβηγία) κερδίζοντας πολύ γρήγορα το δικό του κοινό.

Στη Νορβηγία δημιούργησε ένα συγκρότημα και ηχογράφησε το ντεμπούτο άλμπουμ «Dressed for the Occasion» (2016), του οποίου η παραγωγή και η μείξη έγινε από τον John Agnello (Sonic Youth, Dinosaur Jr., Kurt Vile). «Την πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή του Luke», θυμάται ο Agnello, «ήξερα ότι ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος. Στη συνέχεια, όταν τον είδα να παίζει πιάνο και να τραγουδά, είδα ότι ήταν μια δύναμη της φύσης. Και βλέποντάς τον να μεγαλώνει ως καλλιτέχνης ήταν εξαιρετικός».

Και δεν είχε / έχει καθόλου άδικο. Το δεύτερο άλμπουμ του «The Big Wind» (2020) βγήκε από μια ταραχώδη περίοδο της ζωής του. Εργασία τολμηρή και άμεσα καθηλωτική, με φιλμ νουάρ πινελιά που την κάνει κομψή και ταυτόχρονα μοντέρνα. Το γαλλικό «Rolling Stone» επέλεξε το «The Big Wind» ως «άλμπουμ του μήνα» και αναφέρθηκε στον Luke ως ένα «αναμφισβήτητο ταλέντο σε συνδυασμό με μια πραγματικά εκπληκτική φωνή».

Μουσικά, ένας εκλεκτικός συνδυασμός επιρροών ρέει στον ήχο του Elliot, που κυμαίνονται από τον John Coltrane, τον Duke Ellington και τον Dylan μέχρι τους Cramps, τους Gun Club και τον Mink DeVille, καθώς και ταινίες (από σπαγκέτι γουέστερν έως ταινίες όπως οι «Badlands», «Pulp Fiction», «Natural Born Killers». Το ενδιαφέρον του για τον κινηματογράφο δεν έχει μείνει μόνο στη μουσική αλλά τον έχει μεταφέρει και στη μεγάλη οθόνη. Αποδείχθηκε ότι ο πολυτάλαντος Elliot έχει και υποκριτικές ικανότητες. Ερμήνευσε το τραγούδι του «All On Board» στην πετυχημένη νορβηγική σειρά «Εxit» («Εξοδος»), τη σειρά με τη μεγαλύτερη ίσως θεαματικότητα όλων των εποχών, ενώ έπαιξε στην αστυνομική σειρά «Wisting».

Την άνοιξη του 2023 ο τροβαδούρος επέστρεψε με νέο άλμπουμ, το «Let ’em All Talk» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τη Hubsters). Υποβλητικός και επιβλητικός εκεί που χρειάζεται, γνωρίζει πώς να δημιουργεί ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη σκοτεινή του μπαλάντα «William Tell». Ο Luke Elliot συναντά τον William Burroughs σε μια δολοφονική και ολίγον πειραγμένη μπαλάντα.

COHEN, DYLAN, WAITS. Το γερμανικό «Rolling Stone» συνέκρινε τον Luke Elliot με μερικούς από τους μεγαλύτερους ηχητικούς αφηγητές της εποχής μας: «Το στυλ του Luke Elliot είναι διαχρονικό, τα τραγούδια του λένε ιστορίες και οι συγκρίσεις με τον Leonard Cohen, τον Bob Dylan ή τον Tom Waits δεν είναι ασυνήθιστες».

Παρατηρώντας τον Luke Elliot, από την άλλη άκρη του τραπεζιού, κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του με αφορμή το νέο του άλμπουμ αλλά και τις επικείμενες συναυλίες του, στην Αθήνα (αναμένεται η επισημοποίηση της εμφάνισής του σε μεγάλο ελληνικό φεστιβάλ τον Ιούλιο), δεν σε πείθει από την πρώτη ματιά ότι είναι Αμερικανός. Ούτε και θέλει μάλλον. Περισσότερο για «μυστήριος» Ευρωπαίος σού δίνει την εντύπωση, λίαν τυπικός και λίαν επαγγελματίας. Με την πλάτη στο μπαλκόνι και στην πολύβουη Αθήνα, μιλάει κοφτά με αυτή την ιδιαίτερη προφορά (ναι, εδώ είναι Αμερικανός από το Νιου Τζέρσεϊ), δεν βάζει σάλτσες και δείχνει ότι θέλει να τελειώνει. Οχι γιατί δεν του αρέσει η επικοινωνία, αλλά επιθυμεί να κλειστεί και πάλι στον κόσμο του.

Στην Ελλάδα, ακούσαμε τον Luke Elliot πρώτη φορά στο ραδιόφωνο να τραγουδά μαζί με τον Sivert Hoyem το «Somebody’s Man». Ηρθε για πρώτη φορά στα μέρη μας τον Απρίλιο του 2019, όταν άνοιξε τις συναυλίες των Madrugada στις τρεις sold out συναυλίες τους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Οπως σημειώνει στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», «μου αρέσει η ιδιοσυγκρασία σας, το feeling που έχετε και ο τρόπος που προσεγγίζετε τη μουσική». Μπορεί να μη γνωρίζει την ελληνική μουσική, «αλλά γνωρίζω την ελληνική μυθολογία».

ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ. Η συζήτηση οδηγείται στο νέο του άλμπουμ «Let ’em All Talk», το οποίο δεν προέκυψε με τις καλύτερες συνθήκες, στον βαθμό που αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, είχε χωρίσει με τη γυναίκα του και βάσει του συμβολαίου με τη δισκογραφική εταιρεία έπρεπε να το κάνει, σημειώνει ο ίδιος μεταξύ άλλων. «Πήγα στο στούντιο χωρίς να έχω κάτι ξεκάθαρο στο μυαλό, ξεκινώντας από το μηδέν, και πήγα βήμα βήμα. Τελικά ήταν υπέροχη όλη αυτή η οδήγηση, που οδήγησε σε αυτό το άλμπουμ. Πίστευα ότι θα ήταν καταστροφή το αποτέλεσμα του άλμπουμ. Ημουν / είμαι πολύ τυχερός».

Από τις πλέον ιδιαίτερες στιγμές του τρίτου άλμπουμ του Luke Elliot είναι το τραγούδι «Close With Υου». «Τελευταίο που ηχογραφήθηκε αλλά και εξίσου σημαντικό με όλα τα άλλα. Κάπνιζα στον επάνω όροφο του στούντιο, άκουσα τον παραγωγό μου να παίζει τη μουσική και αμέσως κατέβηκα κάτω και πέρασα τις τελευταίες οκτώ ώρες που είχα στη διάθεσή μου να ασχολούμαι με αυτό το τραγούδι. Είχα λοιπόν ένα πανέμορφο κομμάτι, χωρίς όμως στίχους. Ολοι βιάζονται να τελειώσουμε. Τελικά βρήκα τους στίχους και είναι το δεύτερο αγαπημένο μου κομμάτι του άλμπουμ. Το πρώτο είναι το “William Tell”». Αφορμή για αυτό είναι όχι μόνο η αγάπη του στον William Burroughs, αλλά και η δολοφονία της συζύγου του, Τζόαν Βόλμερ Ανταμς. Το ζευγάρι βρισκόταν στο Μεξικό, όταν αποφάσισαν να αναπαραστήσουν τη σκηνή που ο Γουλιέλμος Τέλλος πετυχαίνει με ένα τόξο ένα μήλο στο κεφάλι του γιου του. Ομως και οι δύο ήταν μεθυσμένοι, η γυναίκα έπεσε νεκρή από το χέρι του συζύγου της, ο Μπάροουζ συνελήφθη και πέρασε 13 ημέρες στη φυλακή, μέχρι που ο αδελφός του κατάφερε να πληρώσει και να τον βγάλει. Κριτικοί του έργου του εκτιμούν ότι το γεγονός έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα συγγραφική δράση του.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΑΤΙΑ. Ο Luke Elliot συλλέγει ιστορίες από ταινίες, βιβλία, μουσική, τη ζωή γενικότερα, «για να εμπνευστώ και να μετατρέψω όλα αυτά τα στοιχεία σε τραγούδια…». Η αλήθεια είναι ότι έχει κινηματογραφική ματιά στη μουσική του, ίσως γι’ αυτό όταν γράφει «προηγείται η μουσική και μετά “τοποθετούνται” οι στίχοι». Οταν ήρθε η συζήτηση στη μεγαλύτερη δυσκολία που συνάντησε ποτέ, ήταν κοφτός και άμεσος: «Money. Τα χρήματα. Ηταν εξαιρετικά δύσκολο να προσπαθώ να βρω τρόπους να βγάζω χρήματα όταν ξεκινούσα, ειδικά όταν κανένας δεν ήξερε ποιος ήμουν. Δεν είχα καθόλου χρήματα. Ηταν η εξαιρετικά δύσκολη περίοδος της ζωής μου. Υπήρχαν προβλήματα με το αλκοόλ. Οπως με όλα τα πράγματα στη ζωή, τον βρίσκεις τον τρόπο μόνος σου, όσο προχωράς».

Του αρέσει η Ευρώπη, του αρέσει η Νορβηγία, αν και αστειεύεται «σε ποιον αρέσει η Νορβηγία, είναι fucking cold», και φαίνεται ότι το κάποιες φορές σκοτεινό βλέμμα του ταιριάζει με τον ευρωπαϊκό Βορρά αλλά και με τον φωτεινό Νότο της Ευρώπης.

Η ιστοσελίδα Pop Dose είχε γράψει το 2014 ότι «Αν ο Jerry Lee Lewis και ο Bob Dylan είχαν ένα παιδί και τότε το παιδί είχε ένα παιδί με τον Tom Waits, θα μπορούσε να μεγαλώσει για να ακούγεται όπως ο Luke Elliot…». Δέκα χρόνια μετά επιβεβαιώνεται.