3 βιβλία για τον Μ. Αλέξανδρο

Pierre Briant

«Alexander the Great and his empire»

Princeton University Press, 2012

Η αγγλική μετάφραση της μονογραφίας του γάλλου ιστορικού, από τους σημαντικότερους μελετητές του Αλεξάνδρου. Ο Μπριάν τοποθετεί τον Μακεδόνα στο ευρύτερο πλαίσιο της εποχής του υποδεικνύοντας τι σήμαινε η εκστρατεία του τόσο για τους Μακεδόνες όσο και για τους λαούς της Ασίας. Ειδική σημασία δίνεται στην οργάνωση και τον τρόπο ζωής στη δυναστεία των Αχαιμενιδών, αλλά και στη «σύγκρουση» με τα μακεδονικά ήθη. Εξίσου ενδιαφέρον έχει το βιβλίο του ίδιου «The first European: a history of Alexander in the age of empire».

Ρίτσαρντ Στόουνμαν

«Αλέξανδρος ο Μέγας – από την ιστορία στον θρύλο»,

εκδ. Τόπος, 2011

Ο ελληνιστής αναλύει τον Αλέξανδρο στο μεταίχμιο ιστορίας και μυθολογίας και προσφέρει μια συναρπαστική περιήγηση στους θρύλους που συνόδευσαν τη ζωή του. Στις λαϊκές αφηγήσεις ο Αλέξανδρος δικαιώνεται ως απελευθερωτής και «πρωταγωνιστεί» σε έναν υβριδικό πολιτισμό, το κράμα εκείνο Απόλλωνα και Βούδα που επικαλείται ο Λεβί-Στρος αναφερόμενος στον πολιτισμό της Γκαντάρα, στον Ινδό ποταμό. Ο Αλέξανδρος των θρύλων έφτασε να γίνει το ηρωικό ιδεώδες σε πολιτισμούς που εκτείνονται από την Αίγυπτο μέχρι την Ισλανδία, και από τη Βρετανία μέχρι τη Μαλαισιανή χερσόνησο.

Μέρι Ρενό

«Φωτιά από τον ουρανό»

Κάκτος, 1991

Δεν πρόκειται για ιστορικό βιβλίο, αλλά για μυθιστόρημα. Αν το επιλέγουμε είναι επειδή αποτελεί ένα καλό δείγμα για το πώς η μυθοπλασία χρησιμοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τις πηγές. Πρόκειται για το πρώτο μέρος μιας τριλογίας της βρετανίδας συγγραφέως (1905 – 1983), η οποία αναπλάθει τη νεανική ηλικία του ανθρώπου που θα γινόταν κοσμοκράτορας. Θα ακολουθούσαν ο «Μικρός Πέρσης» (όπου επιμένει στον πέρση ευνούχο Βαγώα, ο οποίος μπήκε στην υπηρεσία του Αλεξάνδρου) και οι «Επιτάφιοι αγώνες», τα γεγονότα του οποίου διαδραματίζονται μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου.      Δ.Δ.