Η επέκταση του ΝΒΑ στην Ευρώπη

Το ESPN δημοσίευσε αυτές τις μέρες μια λίστα με 25 νεαρούς καλαθοσφαιριστές που συγκεντρώνουν πολλές πιθανότητες να επιλεγούν ψηλά στο ντραφτ του προσεχούς Ιουνίου. Οι τρεις από τους πρώτους πέντε αυτής της λίστας είναι Ευρωπαίοι. Δύο Γάλλοι, ο Ζακαρί Ρισασέ της Μπουργκ και ο Αλεξ Σαρ, που αγωνίζεται στην Αυστραλία, και ο Σέρβος Νίκολα Τόπιτς του Ερυθρού Αστέρα. Μάλιστα οι Ρισασέ και Σαρ μαζί με τον Αμερικανό Κόντι Ουίλιαμς του πανεπιστημίου του Κολοράντο θεωρούνται οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για το νούμερο 1 του ντραφτ, το οποίο πέρυσι – για να μην ξεχνιόμαστε – πήγε επίσης σε Ευρωπαίο. Τον φοβερό και τρομερό Βίκτορ Γουεμπανιάμα.

Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Δεν μπορεί να κρατήσει τα ταλέντα που παράγει. Ολοι οι νεαροί ευρωπαίοι αθλητές που διαθέτουν προσόντα και προοπτικές να κάνουν καριέρα στο άθλημα επιλέγουν από πολύ νωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες ως προορισμό τους. Για πολλούς και διάφορους λόγους με πιο βασικό το ότι το ΝΒΑ θεωρείται πως προσφέρει την υπέρτατη καταξίωση. Μαζί φυσικά με πλουσιοπάροχα συμβόλαια, που όμοιά τους δεν υπάρχουν στην από εδώ πλευρά του Ατλαντικού.

Ως «αντάλλαγμα» οι ΗΠΑ τροφοδοτούν την Ευρώπη με στρατιές αμερικανών καλαθοσφαιριστών ως επί το πλείστον β’ διαλογής ή παροπλισμένους και μιας κάποιας ηλικίας σταρ. Αυτοί κατακλύζουν τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις επωφελούμενοι και από το πλήρες άνοιγμα των συνόρων συνεπεία της σχεδόν παντελούς απουσίας περιορισμών στη συμμετοχή μη γηγενών αθλητών. Και κάπως έτσι το μεν ευρωπαϊκό μπάσκετ παρουσιάζει κρίση ταυτότητας, το δε ΝΒΑ πραγματοποιεί την επέκτασή του στην Ευρώπη.

Δυστυχώς όχι με τον τρόπο που οραματίζονταν κάποιοι κάποτε – ή ίσως ακόμα οραματίζονται. Με τη δημιουργία, δηλαδή, ομάδας με έδρα κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, η οποία θα μετέχει στο πρωτάθλημα. Αλλά με τη μετατροπή της Ευρώπης σε ένα είδος εργοστασίου παραγωγής παικτών. Το ΝΒΑ αγοράζει πολύ φθηνά (έως και… τσάμπα σε πολλές περιπτώσεις) ταλέντο και κερδίζει πολλαπλάσια πουλώντας σε πολύ υψηλές τιμές στις ευρωπαϊκές αγορές το τελικό προϊόν, που έχει ευδιάκριτη και ευρωπαϊκή σφραγίδα. Τι να την κάνει την ομάδα;