«Να είμαι το ξερό σφουγγάρι που αποζητά την υγρασία»
Μπάμπης Βελισσάριος
Διδάσκεστε όσο μεγαλώνετε ή γίνεστε λιγότερο δεκτικός;
Οι Αμερικανοί ζητούν από τους μαθητές τους να είναι πάντα «coachable». Πάντα ήθελα να είμαι το ξερό σφουγγάρι που αποζητά την υγρασία.
Στη Λυρική πήρατε ρόλους.
Εκτός από το δύσκολο κομμάτι της χορωδίας – έχει χρησιμοποιηθεί υποτιμητικά για μένα – που το θεωρώ μεγάλη εμπειρία, ναι. Η χορωδία έχει απαιτήσεις που δεν είναι εύκολες.
Στη Λυρική έχω δουλέψει υπό τον Φράνκο Τζεφιρέλι όπως στους «Παλιάτσους». Και με άλλα μεγάλα ονόματα. Πάντα δε υπάρχει αυτό το μικρόβιο του λαϊκού τραγουδιού που θέλω να με φάει! Τώρα κάνω μια συμμετοχή με τον συνθέτη Πασχάλη Τόνιο πάνω σε Κωστή Παλαμά. Θα κάνω τον «Επιτάφιο» στο Μπαράκι της Διδότου. Και στο δεύτερο μέρος κοινωνικά τραγούδια. Και έχω χαρά για αυτό (σ.σ.: έχει τραγουδήσει τον «Επιτάφιο» και τον «Αξιον εστί» το 2023 και στο Παλιό Φρούριο της Κέρκυρας με τη Συμφωνική Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης).
Εχετε ανοιχτό μέτωπο στο τραγούδι.
Και θέλω έτσι να παραμείνω. Και λέω και εύκολα όχι. Τώρα μελετάμε το «Ανοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόνι». Πώς να μη λατρεύω τη δουλειά μου όταν πληρώνομαι για να μελετώ Κουρτ Βάιλ και Μπρεχτ;













