«Είναι σαν μια χορογραφία όπου όλοι πρέπει να αισθάνονται άνετα»

Η Μακάλμπιν μπήκε στον χώρο του συντονισμού οικειότητας αφότου αποφοίτησε από τη δραματική σχολή τον Σεπτέμβριο του 2017 και συμμετείχε σε ένα σεμινάριο που διοργάνωσε η Ιτα Ο’Μπράιεν, μία από τους πρωτοπόρους του συγκεκριμένου επαγγέλματος. H Ιτα Ο’Μπράιεν είχε μιλήσει στα «Πρόσωπα» των «ΝΕΩΝ» στις 20 Μαρτίου 2021, αποκαλύπτοντας κάποια από τα μυστικά αυτής της ειδικότητας, που άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως στο Χόλιγουντ της μετά το #MeToo εποχής.

«Ο συντονιστής οικειότητας είναι ένας επαγγελματίας που φέρνει τις ικανότητές του στο πλατό ώστε να συμβάλει στο γύρισμα ευαίσθητου περιεχομένου. Είναι όπως ο χορογράφος που επιστρατεύει τις ικανότητές του για να φτιάξει τη χορογραφία ενός τάνγκο, ή την όμορφη ταινία του Μπαζ Λούρμαν “Μουλέν Ρουζ”. Ακούει τον σκηνοθέτη, καταλαβαίνει τι είδους σωματική επαφή χρειάζεται, διδάσκει τους ηθοποιούς πώς να την πετύχουν με γνώμονα πάντα την ασφάλεια και την απόσταση που πρέπει να έχουν. Κάνει τη χορογραφία για τις ερωτικές σκηνές ώστε όλοι να ξέρουν ακριβώς τι θα συμβεί. Αυτό σημαίνει ότι όταν βρεθούν μπροστά στην κάμερα ξέρουν ακριβώς τι γίνεται κι εσύ τους βοηθάς να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό» είχε επισημάνει η συντονίστρια που δραστηριοποιείται στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο.

Πολύ προτού το σκάνδαλο Γουάινστιν σαρώσει τη βιομηχανία του θεάματος, η Ο’Μπράιεν αξιοποιώντας την εμπειρία της ως χορογράφου, μουσικού και ηθοποιού άρχισε από το 2014 να φτιάχνει ένα σύνολο κανόνων που αφορά τη διαχείριση των ηθοποιών και των ερωτικών σκηνών που καλούνται να παίξουν από την οντισιόν μέχρι τα γυρίσματα και να υπάρχει ευαίσθητη επαγγελματική αντιμετώπισή τους.

Ετσι, έκανε το «Intimacy on Set Guidelines», έναν κώδικα συμπεριφοράς που εφαρμόζουν κορυφαίοι οργανισμοί σε όλον τον κόσμο όπως οι BBC, Amazon Prime, Netflix, HBO, Sky TV, ρυθμίζοντας τις λεπτομέρειες των σκηνών. «Είναι στην ουσία ένας χορός σωμάτων. Δύο άνθρωποι κινούνται μαζί προοδευτικά μέσα σ’ έναν ρυθμό που εξυπηρετεί την αφήγηση μιας ιστορίας και το πώς αυτή η ερωτική σκηνή την προωθεί, τι μας λέει για τους χαρακτήρες και τη σχέση τους. Εμείς εστιάζουμε στο γιατί είναι εκεί και το καταλαβαίνουμε κάνοντας μια συζήτηση με τον σκηνοθέτη ώστε η σωματική επαφή να γίνει ξεκάθαρη. Μόλις το κάνουμε αυτό, αντιμετωπίζουμε τη σωματική επαφή ως ένα ενσωματωμένο κομμάτι της ιστορίας και της δίνουμε χρόνο και χώρο για να το συζητήσουμε» εξηγούσε η Ο’Μπράιεν για το στήσιμο ερωτικών σκηνών σε σειρές όπως οι «Sex Education», «Normal People», «Watchmen», «Gentleman Jack», «The Great», «A Brave New World» και ταινίες όπως «The Pope’s Exorcist», «Chevalier» και «Lady Chatterly’s Lover» που έχει φτιάξει η ίδια.

Πρόβα με τα ρούχα

«Στο παρελθόν οι άνθρωποι ντρέπονταν να μιλήσουν για αυτές τις σκηνές. Πιέζονταν και απλώς το έκαναν. Απλώς φιλιούνταν ή απλώς έβγαζαν τα ρούχα τους, κι αυτό τους άφηνε πολύ ευάλωτους. Ο σκηνοθέτης δεν έπαιρνε τη σκηνή που ήθελε. Μόλις ξέρεις τι σωματική επαφή υπάρχει, κυριολεκτικά τη χορογραφείς όπως οποιαδήποτε άλλη σκηνή. Κάνουμε πρόβα με τα ρούχα μας, δεν υπάρχει γυμνό στις πρόβες και όλοι νιώθουν άνετα. Βεβαιωνόμαστε ότι είναι εντάξει να τους αγγίξουν. Ρωτάμε αν αισθάνονται καλά να φιλήσουν στα χείλια ή αν ανησυχούν για κάτι. Συμμετέχουν στην εξέλιξη και γι’ αυτό τους λέω ότι το “όχι” τους είναι δώρο. Μοιραζόμαστε ανοιχτά τα “όχι” των ηθοποιών, ώστε να δουλέψουμε επαγγελματικά και ανοιχτά, με τη σύμφωνη γνώμη και τη συγκατάθεσή τους. Λέμε πάντα πως αν υπάρχει ένα “ίσως” τότε το λαμβάνουμε ως “όχι”. Γιατί αν κάποιος δεν είναι σίγουρος, δεν αισθάνεται άνετα να ανοιχτεί. Βοηθάμε τον ηθοποιό να αισθανθεί πως συμμετέχει, κι αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή στη βιομηχανία. Να ξέρει ότι υπάρχουν όρια, ότι δεν μπορούν τα πάντα να συμβούν» είχε πει η συντονίστρια οικειότητας.

Οσον αφορά το σκεπτικό της κάθε χορογραφίας: «Λέμε για παράδειγμα πως το χέρι πιάνει το μάγουλο, σκύβουν να φιληθούν, ξαπλώνουν στο κρεβάτι, το γόνατο του ενός μπαίνει ανάμεσα στα πόδια του άλλου. Τους καθοδηγούμε βήμα βήμα με σαφή δομή σε μια χορογραφία όπως το τάνγκο. Το επαναλαμβάνουμε κάνα δυο φορές για να ξέρουμε αν είναι εντάξει και με τον σκηνοθέτη, φεύγουν οι ηθοποιοί, βγάζουν τα ρούχα τους αν είναι σκηνή με γυμνό κι όταν επιστρέφουν ζητάμε από όλους να βγουν έξω. Οι ηθοποιοί ανακαλύπτουν ξανά τη δομή της σκηνής, την ίδια χορογραφία με την απαραίτητη δόση γύμνιας που απαιτεί. Κι αν δεν είναι χαρούμενοι με αυτό ίσως αλλάξει λίγο η χορογραφία κι αν δεν αισθάνονται άνετα τους δίνεται ο κατάλληλος χρόνος και χώρος για να νιώσουν».