Η μονομαχία των διαδόχων

Είναι 22 Απριλίου του 2022, δύο ημέρες πριν από τον δεύτερο προεδρικό γύρο στη Γαλλία, τη δεύτερη κατά σειρά μονομαχία ανάμεσα στον Εμανουέλ Μακρόν και τη Μαρίν Λεπέν. Στο πλατό της εκπομπής «Touche pas à mon poste» στο C8, καλεσμένοι είναι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Γκαμπριέλ Ατάλ και ο προσωρινός πρόεδρος της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης Ζορντάν Μπαρντελά, 33 χρόνων ο πρώτος, 27 ο δεύτερος, το «χαρτί της νιότης» στα χέρια του Εμανουέλ Μακρόν και της Μαρίν Λεπέν αντίστοιχα. Οι δυο τους, πέρα από τη νεαρή ηλικία και την άριστη γνώση του κώδικα της επικοινωνίας, έχουν κοινή και μία μετεωρική πολιτική άνοδο. O Ατάλ έχει ήδη διατελέσει υφυπουργός Νεολαίας, τον επόμενο μήνα θα διοριστεί υπουργός Προϋπολογισμού και 14 μήνες αργότερα υπουργός Παιδείας. Ο Μπαρντελά είναι ήδη από τριετίας ευρωβουλευτής, ήταν επικεφαλής της κομματικής λίστας στις ευρωεκλογές του 2019 και σύντομα θα αναλάβει και επισήμως πρόεδρος της Εθνικής Συσπείρωσης (RN). Η προεκλογική εκστρατεία ολοκληρώνεται, η ένταση έχει παραδόξως πέσει, ο παρουσιαστής επιλέγει λοιπόν να τους ρωτήσει για την εγγύτητά τους.

«Πιστεύω πως υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός και μια γενεακή εμπιστοσύνη επίσης», λέει ο κληρονόμος της Λεπέν. «Δεν συμφωνούμε επί της ουσίας σχεδόν σε τίποτα, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο», απαντά από την πλευρά του αυτός που ονειρεύεται ήδη εαυτόν ως «δελφίνο» του Μακρόν. Κατ΄ ιδίαν, όμως, σύμφωνα με το περιοδικό «Le Point», οι δυο αντίπαλοι ωθούν τη γενεακή αλληλεγγύη μέχρι τον αλληλοέπαινο. «Είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει στο αντίπαλο στρατόπεδο», λένε ο ένας για τον άλλο. Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, ο Γκαμπριέλ Ατάλ έγινε την Τρίτη ο νεότερος (και ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος) πρόεδρος της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας. Το χαρτί που αποφάσισε να παίξει ο Εμανουέλ Μακρόν προκειμένου να δώσει στη δεύτερη θητεία του την πνοή που της έλειπε και να περιορίσει τις απώλειες του κόμματός του έναντι της Ακροδεξιάς στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Επικεφαλής της ακροδεξιάς λίστας θα είναι και πάλι ο Ζορντάν Μπαρντελά. Το προεδρικό στρατόπεδο δεν έχει ακόμα ανακοινώσει τον δικό του επικεφαλής, οι πληροφορίες μιλούσαν για τον Στεφάν Σεζουρνέ, τον επικεφαλής της ευρωομάδας των φιλελευθέρων, του Renew Europe, και πρώην σύντροφο του Ατάλ, τελικά όμως ο Σεζουρνέ τοποθετήθηκε προχθές υπουργός Εξωτερικών. Ουσιαστικός επικεφαλής, σε κάθε περίπτωση, θα είναι ο νέος πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο γαλλικός Τύπος ήδη τον αποκαλεί «όπλο αντι-Μπαρντελά», ήδη μιλάει για «μία μονομαχία των διαδόχων», που θα επιτρέψει να επαναληφθεί, όπως και το 2019, η αντιπαράθεση ανάμεσα σε προοδευτικούς και λαϊκιστές, ώστε να περιθωριοποιηθούν οι ανταγωνιστικές πολιτικές προτάσεις. Είναι άλλωστε δύο από τις δημοφιλέστερες πολιτικές προσωπικότητες της Γαλλίας, ο Ατάλ διαγκωνίζεται για την πρώτη θέση με τον πρώην πρωθυπουργό του Μακρόν, Εντουάρ Φιλίπ, ο Μπαρντελά έρχεται τέταρτος πίσω από τη μέντορά του, τη Μαρίν Λεπέν.

Ο Ατάλ προέρχεται από τους Σοσιαλιστές, χαίρει όμως εκτίμησης και στους κόλπους της Δεξιάς και στους κόλπους της Ακροδεξιάς, χάρη και στο «σχέδιο καταπολέμησης της κοινωνικής απάτης», που είχε λανσάρει ως υπουργός Προϋπολογισμού, και στην απαγόρευση της μουσουλμανικής αμπάγια που επέβαλε ως υπουργός Παιδείας, και στη θέση του υπέρ της μαθητικής στολής και γενικότερα στη ρητορική του για ένα «σχολείο δικαιωμάτων και καθηκόντων», και σε αυτή τη δήλωση που έκανε ως πρωθυπουργός την Τετάρτη, επισκεπτόμενος ένα αστυνομικό τμήμα, πως «δεν μπορεί να φανταστεί μια κοινωνία χωρίς τάξη και χωρίς κανόνες». «Είναι ένας λαμπρός νέος… απαντάει σε όλα, διαισθάνεται κανείς ότι είναι ένας πολιτικός που έρχεται για να κάνει τη δουλειά του», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά για αυτόν, όταν ήταν ακόμα υπουργός Προϋπολογισμού, η εκπρόσωπος της RN, Αλεξαντρά Μασόν. «Είναι πολύ πονηρός», δήλωσε πολύ πιο πρόσφατα στη «Monde» ο Ζαν-Φιλίπ Τανγκί, ένας άλλος βουλευτής του κόμματος. «Μένει πάντα ήρεμος, κρατάει το χαμόγελο, μιλάει όπως εμείς χωρίς ποτέ να μας προσβάλλει και έρχεται στα εδάφη μας με τρόπο πολύ πιο διακριτικό από άλλους, κάτι που περιπλέκει τη μάχη».

Θα καταφέρει λοιπόν ο Γκαμπριέλ Ατάλ να ανακόψει τον προαναγγελλόμενο θρίαμβο της γαλλικής Ακροδεξιάς (προηγείται στις δημοσκοπήσεις κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες) στις ευρωεκλογές; Το καλό για αυτόν είναι ότι δεν καλείται να περάσει μέχρι το καλοκαίρι από την Εθνοσυνέλευση, όπου το προεδρικό στρατόπεδο δεν διαθέτει εδώ και δύο χρόνια πλειοψηφία, καμία δύσκολη μεταρρύθμιση, όπως η μεταρρύθμιση του Συνταξιοδοτικού και πιο πρόσφατα του Μεταναστευτικού που κόστισε τελικά στην προκάτοχό του, την Ελιζαμπέτ Μπορν, την πρωθυπουργία. Το κακό είναι ότι το μέγαρο Ματινιόν συχνά αποδεικνύεται δηλητηριώδες για τον ένοικό του και ο ίδιος έχει ήδη να αποτάξει από πάνω του το παρατσούκλι του «μίνι Μακρόν». Ας αφήσουμε τον Ιβ Μπερτοσινί, σύμβουλο ευρωπαϊκών υποθέσεων και πρώην διευθυντή του Ινστιτούτου Ζακ Ντελόρ, να κλείσει με ένα ειρωνικό σχόλιο: «Φαίνεται πως ο Ατάλ κατάφερε μέσα σε πέντε μήνες να σώσει την παιδεία, ίσως λοιπόν να μπορέσει να σώσει σε πέντε μήνες και τις ευρωεκλογές…».