Αυτοί που δίνουν τον τόνο

Είναι πολλά τα ματς. Μαζεμένα. Το ένα «καπάκι» στο άλλο, τα περισσότερα ντέρμπι και άκρως απαιτητικά. Την περασμένη Κυριακή ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε την ΑΕΚ, ηττήθηκε ένεκα των σοβαρών και εν πολλοίς αδικαιολόγητων σφαλμάτων της διαιτησίας, προέκυψαν απόνερα, αλλά στην ποδοσφαιρική ζωή υποχρεούσαι να γυρίσεις σελίδα. Συνέβη αυτό γιατί υπήρχε παιχνίδι με τον ΠΑΟ για το Κύπελλο την Τετάρτη. Αύριο έρχεται η Κηφισιά στην Καισαριανή, μια ομάδα που σταμάτησε την ΑΕΚ και δυσκόλεψε αφάνταστα τον Παναθηναϊκό στην Καισαριανή, άρα θέλει προσοχή για τους Ερυθρόλευκους. Και την ερχόμενη εβδομάδα ξανά ο Παναθηναϊκός σε μια «καυτή» ρεβάνς για το Κύπελλο και σε ραντεβού στο Γ. Καραϊσκάκης.

Τι θα δούμε; Ουδείς μπορεί να το προεξοφλήσει. Αλλά αξίζει να προσεγγίσουμε το πώς χειρίζεται την όλη κατάσταση ο Καρβαλιάλ, ένας τεχνικός που θέλει να ανεβάσει το επίπεδο της απόδοσης της ομάδας, να… απλώσει στο χορτάρι περισσότερες επιλογές για τον ίδιο, να αξιοποιήσει τα διαθέσιμα όπλα και εν τέλει να διατηρήσει φρέσκους τους ποδοσφαιριστές του.

Ο πυρήνας

Θα έλεγε κάποιος πως τον τόνο δίνουν οι γηγενείς. Δεν είναι μόνο πως αντιλαμβάνονται άριστα τις απαιτήσεις, το ζήτημα σχετίζεται με το γεγονός ότι έχουν φτιάξει έναν γερό κορμό και γύρω από αυτούς χτίζεται η υπόλοιπη ενδεκάδα του Ολυμπιακού.

Για παράδειγμα, ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης. Αδιαμφισβήτητα ο «άσος» που δεν αλλάζει ούτε σε ματς Κυπέλλου τη φετινή περίοδο, σύμφωνα πάντα με όσα εκτιμούν ή παρουσιάζουν οι προπονητές. Ο έμπειρος γκολκίπερ ξεχωρίζει για τη σταθερότητά του και μολονότι ορισμένες φορές θα μπορούσε να ενεργήσει καλύτερα σε φάσεις, βγάζει μια σιγουριά αξιομνημόνευτη.

Από κοντά ο Παναγιώτης Ρέτσος. Κάνει μια συνολικά καταπληκτική σεζόν με τα ερυθρόλευκα χρώματα. Απλά αναζητείται ο (εκάστοτε) παρτενέρ του στο κέντρο της οπισθοφυλακής. Ο Ρέτσος είναι φιλόδοξος στο παιχνίδι του, απαιτητικός με τον εαυτό του, δεν διστάζει να μπει στις μάχες και κατεβαίνει στην επίθεση όταν του το επιτρέπουν οι περιστάσεις. Ναι, ίσως δεν είναι… Μπεκενμπάουερ (για να θυμηθούμε και την πρόσφατη απώλεια του σπουδαίου Κάιζερ), επιβεβαιώνει όμως τις προοπτικές που ανοίγονταν στην αρχή της καριέρας του και τα όσα κολακευτικά σχόλια ακούγονται για τον ίδιο συχνά πυκνά.

Ο Ανδρέας Ντόι, πάντα διψασμένος να πείσει πως αξίζει να επενδύσουν πάνω του. Γιατί όχι; Μαχητής κοντά στον Ρέτσο, ίσως μπορείς να του προσάψεις πως δέχθηκε γκολ ο Ολυμπιακός ξανά από κόρνερ (Ιωαννίδης ο σκόρερ), αλλά το θέμα μάλλον αφορά τη λεγόμενη «μεγάλη εικόνα». Κάτι που επαναλαμβάνεται (μην ξεχνάμε τι συνέβη και με την ΑΕΚ) χρήζει περαιτέρω ανάλυσης και προσπάθειας να βελτιωθεί η όλη κατάσταση.

Στο 100%

Να πάμε στον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο; Εδώ καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο έλληνας μέσος ό,τι είναι να δώσει θα σ’ το δώσει στο 100%. Κάνει τάκλινγκ ακόμη και στον χώρο του κέντρου, ένα ζιζάνιο στα πόδια των αντιπάλων που θα τους ενοχλήσει αφάνταστα, επιδιώκει με συνεχή κίνηση να «χαλάσει» το παιχνίδι των απέναντι και καταθέτει δύναμη ανθρώπου που αναζητεί την ευκαιρία και την καθιέρωση. Ο Καρβαλιάλ τού την πρόσφερε. Ο Αλεξανδρόπουλος σημείωσε ένα γκολ που ίσως εξελιχθεί σε «χρυσό» – αλλά μήπως τόσο πολύτιμο δεν ήταν και αυτό απέναντι στην Γκενκ σε ραντεβού Ευρώπης και κατ’ επέκταση πρόκρισης το προηγούμενο καλοκαίρι;

Οσον αφορά τον Γιώργο Μασούρα, τι να πεις για έναν παίκτη που παραμένει σημείο αναφοράς στην επίθεση; Είτε ως δεύτερος φορ είτε εκκινώντας τις προσπάθειές του από περισσότερο πλάγια θέση. Με την ΑΕΚ δύο γκολ (ναι, το ένα δεν μέτρησε και σήκωσε σκόνη μεγάλη το «γιατί») και μέσα σε όλες τις φάσεις. Η επαφή του με τα δίχτυα και η τάση να βρίσκεται πάντα κοντά στην εστία, ασφαλώς έμφυτες. Με τον ΠΑΟ είχε τη δυνατότητα να σκοράρει ο Μασούρας, δεν έδειξε όμως την απαραίτητη ψυχραιμία στα τελειώματα. Ηταν αυτό που του κόστισε, χωρίς να χαλάσουν οι εντυπώσεις πως ήταν από τους καλύτερους και με διάθεση αμείωτη.

Επιμύθιο: μολονότι δεν αγωνίστηκε ο Φορτούνης, παίκτης κομβικός που γλυκαίνει το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τις πάσες και την ποιότητά του, οι Ερυθρόλευκοι απέναντι στον Παναθηναϊκό έβγαλαν σθένος ώστε να εξασφαλίσουν όσα παραπάνω μπορούσαν. Δεν ήταν κακή η προσπάθειά τους, αν και σίγουρα όχι αρκετή. Βρίσκονται σε φάση ανάκαμψης, υιοθέτησης ενός νέου στυλ και μένει να φανεί πού θα τους βγάλει ο δρόμος.