Ο καλός γκολκίπερ {LF}είναι «λίμπερο»

Λένε ότι μία καλή ομάδα ξεκινάει από έναν καλό τερματοφύλακα και όσοι το υποστηρίζουν δεν έχουν άδικο. Πολλές φορές μπορεί να υποτιμούμε σε ιεραρχία τη συγκεκριμένη θέση, αλλά μάλλον ξεχνάμε ότι είναι το Α και το Ω μίας ομάδας. Οχι μόνο γιατί το λάθος του τερματοφύλακα φαίνεται περισσότερο από όλα λόγω θέσης, αλλά γιατί κυρίως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αυτή η θέση έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Ο τερματοφύλακας πλέον (πρέπει να) συμμετέχει στο παιχνίδι, να είναι ικανός με την μπάλα στα πόδια, να έχει ευρύτερη αντίληψη και όχι απλά να κάθεται κάτω από τα δοκάρια. Ολες οι ομάδες ψάχνουν άσους που είναι καλοί στο να αρχίζουν το παιχνίδι από πίσω.

Ενας τέτοιος είναι ο Μπρινιόλι για παράδειγμα στην Ελλάδα, ο οποίος όμως το τελευταίο διάστημα δέχεται μία πρωτοφανή αμφισβήτηση. Εχει κάνει λάθη και μεγάλα προφανώς. Αυτό δεν το αρνείται κανείς. Από την κριτική μέχρι την ισοπέδωση υπάρχει μεγάλη απόσταση όμως. Δεν ξέχασε ξαφνικά τη θέση ούτε 2-3 λάθη ακυρώνουν όσα πρόσφερε μέχρι τώρα. Πέρα από τον Μπρινιόλι που θα μπορούσε να πει κανείς ότι μέχρι πρότινος ήταν το απόλυτο παράδειγμα εγκεφαλικού τερματοφύλακα, μεγάλα λάθη βλέπουμε το τελευταίο διάστημα και από τους άλλους συναδέλφους του στις ελληνικές ομάδες. Χάνουν εξόδους, κάνουν γκάφες με την μπάλα στα πόδια κ.ο.κ.

Μπορεί να είναι και σύμπτωση, μπορεί να είναι και η πίεση λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων, μπορεί και γενικά να μην είναι σε τόσο υψηλό επίπεδο οι τερματοφύλακες στην Ελλάδα πλέον. Ο Κοτάρσκι είναι μία περίπτωση που έχει περιθώρια εξέλιξης καθώς είναι σε πολύ μικρή ηλικία και φαίνεται πως ο ΠΑΟΚ δικαιώνεται για την επένδυσή του. Από εκεί και πέρα όμως η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια, μετά και την αποχώρηση του Σα από τον Ολυμπιακό, το επίπεδο έχει πέσει στη θέση. Και δεν μιλάμε προφανώς για άλλες εποχές που έχουμε δει Βάντσικ, Νικοπολίδη και δεν συμμαζεύεται.