Άρης: Φτιάξαμε τα «κανόνια», πάμε για τα «τείχη»

Αν η διακοπή του Σεπτεμβρίου για τον Άρη ήταν ταινία, θα ήταν το «Goal». Και όχι άδικα αφού μέχρι τότε η ομάδα της Θεσσαλονίκης… μοχθούσε να σκοράρει. Τώρα, έναν μήνα μετά, τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά.

Η αγωνιστική της εικόνα και τα στατιστικά του τελευταίου μήνα αποτυπώνουν τη σημαντική πρόοδο στο σκοράρισμα. Οι «κιτρινόμαυροι» ανέβασαν αισθητά την παραγωγικότητά τους σε σχέση με το πρώτο διάστημα της σεζόν και είδαν τη δουλειά τους να αποδίδει μέσα από τα θετικά αποτελέσματα.

Η βελτίωση στο επιθετικό κομμάτι είχε, παράλληλα, μία ακόμη σημαντική συνέπεια. Ο Αρης κατάφερε να καλύψει σε αρκετές περιπτώσεις τις αδυναμίες που παρουσιάζει στην ανασταλτική λειτουργία του, περιορίζοντας τη σημασία των αμυντικών του προβλημάτων μέσα από την παραγωγή περισσότερων τερμάτων.

Η άμυνα… πονάει. Τα 17 γκολ παθητικό είναι πρόβλημα και για αυτό ο Μιχάλης Γρηγορίου την περασμένη Κυριακή έβγαλε… παράπονο μετά τον Παναιτωλικό. Οχι προς τους παίκτες, αλλά περισσότερο προς τον ίδιο του τον εαυτό, αφού έριξε αρκετό βάρος στην επίθεση και δεν είχε τον χρόνο να κάνει το αντίστοιχο με την άμυνα.

Η νέα διακοπή του πρωταθλήματος προσφέρει μια ευκαιρία προς αυτή την κατεύθυνση. Μπορεί να είναι μικρότερη χρονικά σε σύγκριση με εκείνη του Σεπτεμβρίου, όμως ο 52χρονος τεχνικός σκοπεύει να αφιερώσει μεγαλύτερο μέρος των προπονήσεων αυτής και της επόμενης εβδομάδας στην ανασταλτική συμπεριφορά της ομάδας. Το γεγονός, μάλιστα, ότι ο επόμενος αγώνας με τον Αστέρα στην Τρίπολη είναι προγραμματισμένος για τη μεθεπόμενη Δευτέρα, δίνει στον Αρη κάποιες επιπλέον ημέρες δουλειάς.

Τα στατιστικά που αποκαλύπτουν το αμυντικό πρόβλημα

Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί της κατάστασης που επικρατεί στα μετόπισθεν. Τα 17 γκολ που έχει δεχθεί ο ΑΡΗΣ και οι μόλις δύο αναμετρήσεις στις οποίες διατήρησε ανέπαφη την εστία του συνθέτουν ήδη μία προβληματική εικόνα. Η περαιτέρω ανάλυση των στατιστικών, ωστόσο, αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τις αδυναμίες του.

Συγκεκριμένα, οι αντίπαλοι χρειάζονται κατά μέσο όρο μόλις 6,6 τελικές προσπάθειες για να σκοράρουν απέναντι στους «κιτρινόμαυρους». Πρόκειται για μία από τις χειρότερες επιδόσεις του πρωταθλήματος, παρότι ο Αρης βρίσκεται στην όγδοη θέση της σχετικής κατηγορίας, έχοντας επιτρέψει συνολικά 113 τελικές προσπάθειες στους αντιπάλους του.

Το συγκεκριμένο στοιχείο δείχνει πως το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον αριθμό των ευκαιριών που παραχωρεί η ομάδα, αλλά κυρίως στην ποιότητα αυτών. Οι αντίπαλοι βρίσκουν συχνά τις προϋποθέσεις για να απειλήσουν με αξιώσεις την εστία της, κάτι που φάνηκε και στην πρόσφατη αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό, παρά το γεγονός ότι οι φιλοξενούμενοι δεν αξιοποίησαν όλες τις ευκαιρίες τους.

Ενδεικτική είναι και η εικόνα των τελευταίων πέντε αγώνων. Οι αντίπαλοι του Αρη κατέγραψαν συνολικά 6,30 xGoals, ενώ σημείωσαν επτά τέρματα. Με άλλα λόγια, η αμυντική λειτουργία των «κιτρινόμαυρων» επέτρεψε στους αντιπάλους να δημιουργήσουν ευκαιρίες τέτοιας ποιότητας, ώστε ο αριθμός των γκολ που δέχθηκε να βρίσκεται ουσιαστικά κοντά σε αυτόν που δικαιολογούν τα στατιστικά δεδομένα.

Το 4-4-2 και οι εναλλακτικές για καλύτερη ισορροπία

Ο Μιχάλης Γρηγορίου αντιλαμβάνεται ότι η επιθετική παραγωγικότητα από μόνη της δεν αρκεί για να διατηρήσει ο Αρης την ανταγωνιστικότητά του σε βάθος χρόνου. Η ομάδα χρειάζεται να βελτιώσει την αμυντική της συμπεριφορά, χωρίς απαραίτητα να εγκαταλείψει τη φιλοσοφία που έχει υιοθετήσει το τελευταίο διάστημα.

Η πρώτη σκέψη αφορά τη διατήρηση του 4-4-2, με μεγαλύτερη έμφαση στην τακτική πειθαρχία και στις αποστάσεις μεταξύ των γραμμών. Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η ανασταλτική συνεισφορά των ποδοσφαιριστών της μεσοεπιθετικής γραμμής, με τον Κουαμέ να καλείται ενδεχομένως να προσφέρει περισσότερα στο συγκεκριμένο κομμάτι. Εναλλακτικά, ο Αρης θα μπορούσε να επιλέξει χαμηλότερα μέτρα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού του, περιορίζοντας τους διαθέσιμους χώρους για τους αντιπάλους.

Μία τέτοια προσέγγιση ενδέχεται να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη στα ντέρμπι που ακολουθούν μέχρι τις αρχές του 2027 -πέντε συνεχόμενα μετά την Τρίπολη- όπου η ομάδα θα χρειαστεί να παρουσιάσει μεγαλύτερη συνοχή και να λειτουργεί με πιο συμπαγείς γραμμές.

Υπάρχει, βέβαια, και η επιλογή της προσθήκης ενός τρίτου ποδοσφαιριστή στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Μία αλλαγή που θα μπορούσε να προσφέρει καλύτερη ανασταλτική ισορροπία, αλλά δημιουργεί νέα ερωτήματα σχετικά με τα πρόσωπα που θα την υποστηρίξουν. Ο Γαλανόπουλος δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να διατηρήσει σταθερή παρουσία, ενώ ο Μπασιρού δεν έχει ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες. Παράλληλα, η λύση του Γένσεν δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα.

Σε ένα διαφορετικό τακτικό σενάριο, ο Γκαρέ θα μπορούσε να εξεταστεί ως μία επιπλέον επιλογή για τον συγκεκριμένο ρόλο, προσφέροντας διαφορετικά χαρακτηριστικά στον χώρο του κέντρου.

Το ζητούμενο για τον Γρηγορίου είναι να βρει τη σωστή ισορροπία, ώστε ο Αρης να διατηρήσει την επιθετική δυναμική που απέκτησε το τελευταίο διάστημα, αλλά παράλληλα να περιορίσει τις αμυντικές αδυναμίες του. Η επόμενη περίοδος θα δείξει ποια από τις διαθέσιμες τακτικές επιλογές μπορεί να δώσει τη λύση.