Ο μποξέρ που έγινε σταρ του σινεμά

Δεν είναι ευρέως γνωστό, όμως ο Τσαρλς Σάμιουελ Ελντριτζ Πάτρικ Ράιαν Ο’Νιλ ο 3ος, ο κατά κόσμον Ράιαν Ο’Νιλ, που πέθανε το περασμένο Σάββατο στα 82 του χρόνια, λέγεται ότι ήταν ένας από εκείνους που προοριζόταν για τον ρόλο του Ρόκι Μπαλμπόα στο πυγμαχικό δράμα «Ρόκι» – που εν τέλει μετέτρεψε τον Σιλβέστερ Σταλόνε σε σταρ – επειδή είχε εκπαιδευτεί ως ερασιτέχνης πυγμάχος προτού η καριέρα του στην υποκριτική αρχίσει το 1960. Μάλιστα, ένα από τα τέσσερα παιδιά του Ο’Νιλ, ο Πάτρικ, έκανε γνωστό τον θάνατο του πατέρα του γράφοντας μεταξύ άλλων στο Instagram: «Ελπίζω το πρώτο πράγμα για το οποίο θα καυχιέται στον Παράδεισο είναι ότι έπαιξε δύο γύρους με τον Τζο Φρέιζερ το 1966, στην εθνική τηλεόραση, με τον Μοχάμεντ Αλι να κάνει τον σχολιασμό».

Παρότι υποδύθηκε τελικά πυγμάχο στην ταινία «Ενα τρελό θεότρελο ζευγάρι» (1979) με την Μπάρμπρα Στρέιζαντ, δεν είναι βέβαια αυτή η ταινία χάρη στην οποία θα θυμόμαστε πάντα αυτόν τον γλυκό στην όψη, ξανθό αριστερόχειρα, ο οποίος διέπρεψε στη δεκαετία του 1970.

Ο Ράιαν Ο’Νιλ θα μείνει στην κινηματογραφική Ιστορία ως πρωταγωνιστής σε δύο ταινίες εκείνης της δεκαετίας που άφησαν εποχή: την «Ιστορία αγάπης» (1970) του Αρθουρ Χίλερ και τον «Μπάρι Λίντον» (1975) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Στην πρώτη, ένα από τα πιο εμβληματικά μελό όλων των εποχών, για τον ρόλο του Ολιβερ Μπάρετ του 4ου, γόνου πλούσιας οικογένειας αριστοκρατών που ερωτεύεται τη φτωχή Τζένι Καβιλέρι (Αλι Μακ Γκρόου), κέρδισε τη μοναδική υποψηφιότητά του για Οσκαρ Α’ ρόλου.

Στη δεύτερη, ήταν εκείνος που κράτησε τον ρόλο του τίτλου, του ιρλανδού τυχοδιώκτη Μπάρι Λίντον, ο οποίος θα κερδίσει την καρδιά μιας πλούσιας χήρας και μαζί μια θέση στην αριστοκρατία της Αγγλίας του 18ου αιώνα, σε μια από τις πιο μεγαλεπήβολες ταινίες εποχής χάρη στην τελειομανία του Κιούμπρικ.

Ωστόσο, ο ηθοποιός θα μείνει και στην Ιστορία της τηλεόρασης, καθώς υπήρξε μέλος του καστ της θρυλικής σαπουνόπερας «Πέιτον Πλέις», από την οποία η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε. Η δεκαετία του 1970 πάντως υπήρξε η πιο δημιουργική του, και ένας από τους λόγους ήταν η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Πίτερ Μπογκντάνοβιτς, με τον οποίο εκτός από την κωμωδία «Μια τρελή, τρελή καταδίωξη», δούλεψε επίσης στις ταινίες «Τρελοί παραγωγοί, απίθανοι σκηνοθέτες» (1976) και «Χάρτινο φεγγάρι» (1973), για την οποία η κόρη του Ο’Νιλ, Τέιτουμ Ο’Νιλ κέρδισε το Οσκαρ Β’ ρόλου. Την Τέιτουμ όπως και τον γιο του Γκρίφιν τούς απέκτησε από την πρώτη σύζυγό του, ηθοποιό Τζοάνα Μουρ. Με τη δεύτερη σύζυγό του, ηθοποιό Λι Τέιλορ Γιανγκ, απέκτησε τον Πάτρικ. Το τέταρτο παιδί του, Ρέντμοντ, το απέκτησε με την ηθοποιό Φάρα Φόσετ, με την οποία είχε μια θυελλώδη σχέση.