Υπάρχει και ο σεβασμός

Του Νίκου Αναστόπουλου

Οταν είσαι μια ομάδα με δύναμη, κλάση, πανίσχυρη και με επιτυχίες στο διεθνές στερέωμα, πώς μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο; Πώς γίνεται να βάζεις 14 γκολ απέναντι στο Γιβραλτάρ;

Για να πούμε την αλήθεια, Γιβραλτάρ στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει. Ανύπαρκτη ομάδα και μόνο το στενό του Γιβραλτάρ γνωρίζουμε! Θέλετε να δούμε τι συμβαίνει στο μπάσκετ; Μια ομάδα προηγείται με 10 πόντους στα τελευταία δευτερόλεπτα, συνήθως δεν κάνει επίθεση. Το αποφεύγει. Πού να φτάσει, δηλαδή, η διαφορά; Να πάμε στους 12 πόντους υπέρ της; Δεν έχει νόημα.

Είχαμε ένα ματς ανάμεσα σε δύο ομάδες που έμοιαζαν να έρχονται από διαφορετικούς ποδοσφαιρικά κόσμους. Το Γιβραλτάρ, ξαναλέω, χαμηλής ποιοτικά στάθμης. Σύμφωνοι, σημείωσε 14 γκολ και τι κέρδισε η Γαλλία; Δεν σεβάστηκε τον αντίπαλο. Υπήρχε περίπτωση στο μέλλον όταν νικάς με τέτοιο σκορ να ισοβαθμήσεις με τον αντίπαλο ή να έχεις αβαντάζ γκολ; Ποτέ δεν γίνεται αυτό.

Να είμαι ξεκάθαρος, δεν θα πει ο προπονητής το παραμικρό, υπάρχουν και άλλοι τρόποι ώστε να σταλεί το μήνυμα. Να γίνουν αλλαγές, να αντικατασταθούν πέντε επιθετικοί με ποδοσφαιριστές με ορισμένους που θα είναι περισσότερο αμυντικογενείς. Είσαι η Γαλλία. Δεν νομίζω πως την τιμά αυτό που έκανε.

Εχει νόημα να σημειώνεις έξι ή και επτά γκολ, όταν αυτό το κάνεις απέναντι σε αντίπαλο δυνατό, όταν μπορείς να τον νικήσεις με τέτοια διαφορά και θα τον βρεις ξανά μπροστά σου. Τότε η επιτυχία σου έχει μεγάλη σημασία και τότε πρέπει να συζητείται με απόλυτα θετικό τρόπο.