Τετραετία από την αρχή

Σε μια πρώτη ματιά, τα πράγματα πάνε εξαιρετικά καλά. Με την αξιωματική αντιπολίτευση να περνά τη δική της φάση αλληλοσπαραγμού και να θολώνει το τοπίο για τον δεύτερο και τρίτο στον πολιτικό χάρτη, η κυβέρνηση αφήνει πίσω τις αυτοδιοικητικές κάλπες και βάζει μπροστά το πλάνο των ευρωεκλογών, με τη βεβαιότητα ότι τουλάχιστον μέχρι τον προσεχή Ιούνιο θα παραμένει μόνη της στο μεγάλο γήπεδο. Για πολλούς λόγους, που έχουν να κάνουν και με τους πρωταγωνιστές και με τις υπό διαμόρφωση καταστάσεις στην κεντροαριστερή πτέρυγα, η κυριαρχία της ΝΔ όχι μόνον δεν αμφισβητείται, αλλά δείχνει εδραιωμένη και στα ποσοστά και στον συλλογικό νου. Η εικόνα μιας αλώβητης παντοδυναμίας αρκεί για να σιγήσει ο συναγερμός που σήμανε το βράδυ του δεύτερου εκλογικού γύρου σε δήμους και περιφέρειες. Αλλά στο Μαξίμου σε καθημερινή βάση ξανακοιτάζουν τους αριθμούς…

Στο πρωθυπουργικό επιτελείο καταγράφουν τη χαοτική διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και τον επόμενο, όπως και την πρωτοκαθεδρία Μητσοτάκη σχεδόν σε όλους τους δείκτες. Σε αυτές τις πίτες, μόνον ο δημοφιλέστερος των πολιτικών αρχηγών Δημήτρης Κουτσούμπας, φαντάζει σαν ανορθογραφία. Ταυτόχρονα, ωστόσο, βλέπουν ότι ένα σχεδόν 70% δεν δείχνει ικανοποιημένο από την κυβερνητική διαχείριση και την πορεία της χώρας. Το μπαράζ με τα «δώρα Χριστουγέννων» σε ευάλωτους, νέους και συνταξιούχους, ενδεχομένως να μεταβάλει τη διάθεση. Στην καρδιά του χειμώνα, μέσα σε ένα πολιτικό τοπίο για την αντιπολίτευση, ελλοχεύει και ο κίνδυνος η κυβέρνηση να μη συγκινεί. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, πρόκειται για το στοίχημα που θα κριθεί στις κάλπες του Ιουνίου και μπορεί να διαμορφώσει ένα σκηνικό μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές. Το σήμα – με αποδέκτες πρωτίστως τους υπουργούς – ότι «το 41% ήταν το αποτέλεσμα το οποίο καθόρισε τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς, αλλά για εμένα το κοντέρ έχει μηδενίσει, θα κριθούμε ξανά σε αυτή την τετραετία από την αρχή», μπορεί να υπερβαίνει τα όρια μιας νουθεσίας για εγρήγορση και να υποκρύπτει και κινήσεις που ήδη βρίσκονται στα σκαριά.  Η αλήθεια είναι ότι μια αυτοδύναμη κυβέρνηση που κινείται χωρίς την παραμικρή πολιτική πίεση διαθέτει την πρωτοβουλία των κινήσεων σε κάθε επίπεδο. Και την υπεροπλία που εξασφαλίζει η δυνατότητα να επιβάλλει μέτρα και να λάβει αποφάσεις. Το γενικό πλαίσιο των επόμενων μηνών έχει ήδη καθορισθεί – ο Πρωθυπουργός επενδύει σε ένα ενισχυμένο διεθνές προφίλ και στις θετικές προοπτικές της οικονομίας, που επιτρέπουν και την αναδιανομή πλεονασμάτων. Μαζί με την απόφαση να ανοίξει τώρα μια «σκληρή μεταρρυθμιστική ατζέντα», που προκαλεί και συγκρούσεις, και να μη φτάσουμε στις κάλπες με χαλαρή διάθεση. Το ζητούμενο είναι εάν η πορεία προς τις ευρωεκλογές, από τις οποίες η κυβέρνηση θα πρέπει να βγει με νέα, ενισχυμένη θωράκιση, πρέπει να συνδυαστεί και με αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Μπορεί οι τελικές αποφάσεις να μην έχουν ακόμη ληφθεί, αλλά η συζήτηση στον πρωθυπουργικό πυρήνα για διορθωτικές κινήσεις δεν έχει σταματήσει. Αντιθέτως, ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος έχει ανοίξει τους μπλε φακέλους με τις προτεραιότητες του 2024 και οι επιδόσεις όλων αξιολογούνται. Οπως έχουν μπει στο μικροσκόπιο τα φάλτσα, οι προκλήσεις, η ασυνεννοησία και η αδράνεια υπουργείων, οι χαμηλές πτήσεις υπουργών.

Η συζήτηση για τις 4-5 αλλαγές, που θα μπορούσαν να συνδεθούν και με το περίφημο «ροτέισον» που ενθουσιάζει τον Πρωθυπουργό, δεν γίνεται σε κενό αέρος. Και μπορεί ουδείς στο Μαξίμου να έχει διάθεση για τραύματα μέσα στο χαρμόσυνο χριστουγεννιάτικο κλίμα, αλλά στο ημερολόγιο μια αναδόμηση του σχήματος δεν προβλέπεται να φύγει πέραν των αρχών Φεβρουαρίου – και σίγουρα πριν από ο γαλάζιο Συνέδριο. Ο Μητσοτάκης θεωρεί αναγκαίο να φτάσει η κυβέρνηση στις ευρωκάλπες με τους καλύτερους δυνατούς όρους. Στην ουρά, άλλωστε, στέκεται πλειάδα βουλευτών που αισθάνονται αναξιοποίητοι – και ψάχνουν διαρκώς αφορμή για παρασκηνιακές διαμαρτυρίες. Περισσότερο από το επετειακό Συνέδριο της ΝΔ, εξάλλου, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κρίνει και τα νέα ανοίγματα στο Κέντρο ή την επιστροφή στις ρίζες…