Ολα αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα

Πριν από λίγες μέρες ο ομοσπονδιακός προπονητής Γκουστάβο Πογέτ έκανε γνωστό ότι ο βοηθός του είναι απλήρωτος εδώ και οκτώ μήνες. Η ΕΠΟ απάντησε ότι είναι απλήρωτος γιατί θέλει να πληρωθεί μέσω ξένης εταιρείας, πράγμα που απαγορεύεται. Στην ίδια συνέντευξη ο ομοσπονδιακός προπονητής δήλωσε απογοητευμένος γιατί η Εθνική μας δεν έχει στη διάθεσή της αθλητικό κέντρο να προπονηθεί. Η ΕΠΟ δεν είπε τίποτα.

Ο Πογέτ είναι ένας προπονητής που δουλεύει σε μια χώρα στην οποία δεν πληρώνονται οι συνεργάτες των ομοσπονδιακών προπονητών και η ομοσπονδία δεν παρέχει στον προπονητή τα στοιχειώδη, δηλαδή ένα χώρο να προπονήσει τους παίκτες του. Μου αρέσει που ο ομοσπονδιακός κατηγορήθηκε ότι έκανε τις σχετικές δηλώσεις γιατί βρέθηκε ομάδα να του κάνει πρόταση και μεθοδεύει τη φυγή του. Ενώ το παράξενο είναι πώς γίνεται να παραμένει εδώ ακόμα.

Χώρος

Το ζήτημα του προπονητικού κέντρου αποδεικνύει αυτό που πάντοτε υποστήριζα: για κάθε ομοσπονδιακό τεχνικό το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι να καταφέρει να κάνει τη δουλειά του ενώ είναι υποχρεωμένος να συνεργαστεί με μια ομοσπονδία που δεν του παρέχει τα στοιχειώδη. Ο κόσμος ασχολείται με ποιους παίκτες καλεί, τι επιλογές ενδεκάδας κάνει κι άλλα ανάλογα, διότι αυτό βλέπει: τα ματς της εθνικής ομάδας. Ομως το τι προηγείται είναι σημαντικότερο.

Αυτά που γράφτηκαν τις μέρες που προηγήθηκαν του αποψινού φιλικού ματς της Εθνικής μας με τη Νέα Ζηλανδία – αν ισχύουν – πραγματικά δεν έχουν προηγούμενο. Οι Νεοζηλανδοί αρνήθηκαν να προπονηθούν στο γήπεδο της Βουλιαγμένης χαρακτηρίζοντας το ως γήπεδο «ερασιτεχνικής ομάδας». Γράφτηκε ότι θα κάνουν και καταγγελία στην UEFΑ γιατί τους φέραμε εδώ χωρίς να τους εξασφαλίσουμε χώρο προπόνησης!

Ομως η ΕΠΟ σε αυτή την περίπτωση μπορεί να απαντήσει πως χώρο προπόνησης δεν είχε εξασφαλίσει και στη δική μας ομάδα, μάλλον γιατί δεν θεωρεί τις προπονήσεις κάτι σημαντικό. Δεν κάνω πλάκα. Μέχρι και την ημέρα που έγιναν οι κλήσεις των διεθνών, χώρος για να προπονηθούν δεν υπήρχε.

Ο Πανιώνιος (που δεν είναι πλέον ΠΑΕ…) έβγαλε από τη δύσκολη θέση την ΕΠΟ δίνοντας το γήπεδό του για να γίνουν προπονήσεις αφού ζήτησε να του βρει η ομοσπονδία κάπου να κάνει προπόνηση κι αυτός! Στη Νέα Σμύρνη βολεύτηκαν και οι Νεοζηλανδοί τελικά. Ολα αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα. Ο Πογέτ είπε χθες ότι κανείς δεν τον έχει φωνάξει για να συζητήσει την ανανέωση του συμβολαίου του και ότι μπορεί να γίνει ο πρώτος προπονητής που θα πάει με την ομάδα του στα τελικά του Euro χωρίς συμβόλαιο. Μου μοιάζει πολύ αισιόδοξη εκτίμηση. Δεν εννοώ ότι δεν θα προκριθεί η Εθνική μας. Εννοώ ότι και να προκριθεί στα τελικά θα πάει με άλλον.

Μαγεία

Η ιστορία του προπονητικού κέντρου της Εθνικής μαρτυρά το πόσο ελάχιστα ασχολούνται με την Εθνική στην ΕΠΟ. Οχι τώρα: εδώ και χρόνια. Απλά τώρα το κακό παράγινε. Το 2014 στη Βραζιλία, όταν η Εθνική μας προκρίθηκε από τη φάση των ομίλων, με την προτροπή του Τοροσίδη και του Παπασταθόπουλου οι τότε διεθνείς μας έγραψαν μια επιστολή και την έστειλαν στην ΕΠΟ και στη ΓΓΑ. Εγραφαν ότι από όσο γνωρίζουν είναι θέμα χρόνου να κλείσει το προπονητήριο του Αγίου Κοσμά  όπου στεγαζόταν η Εθνική και ζητούσαν να υπάρξει νωρίς και εγκαίρως μια λύση για να μη μείνουν στον δρόμο οι εθνικές ομάδες. Η επιστολή τους παρελήφθη, αλλά δεν έγινε τίποτα.

Ο τελευταίος που είχε ασχοληθεί για να λύσει το πρόβλημα ήταν ο τότε πρόεδρος της ΕΠΟ Γιώργος Σαρρής που είχε κάνει μια σοβαρή πρόταση αγοράς της Παιανίας στον Γιώργο Βαρδινογιάννη που αξίωσε περισσότερα χρήματα πλην όμως το συζητούσε. Εφυγε ο Σαρρής και δεν ξανασχολήθηκε άνθρωπος  ακόμα κι όταν υπήρξε η οριστική αναγγελία του κλεισίματος των εγκαταστάσεων του Αγίου Κοσμά.

Στην ΕΠΟ ασχολούνται με άλλα πράγματα: με τη διαιτησία, τις εκλογές που θα γίνουν τον Ιούνιο, τις επιτροπές και πώς θα στελεχωθούν, την «επικοινωνία» κ.λπ. Δεν τους ενδιαφέρουν τα προπονητικά κέντρα. Και πάλι καλά που έφτιαξε και η ΑΕΚ γήπεδο και πήγανε την Εθνική σε αυτό. Διότι αν δεν είχε ολοκληρωθεί θα γνώριζε κι ο Εμπαπέ τη μαγεία της Ριζούπολης…

Κλιμάκιο

Στο μεταξύ χθες έγινε γνωστό το εξής καταπληκτικό: «ο πρόεδρος της ΕΠΟ Τάκης Μπαλτάκος και τρεις δικαστές από τις Επιτροπές Δεοντολογίας και Εφέσεων επισκέφθηκαν τα γραφεία της Sportradar στο Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα και ενημερώθηκαν από πρώτο χέρι για το πώς και πότε ένα παιχνίδι θεωρείται ύποπτο προς χειραγώγηση» – το έγραψα όπως ακριβώς το είδα γραμμένο.

Στην είδηση μου κάνουν εντύπωση ένα σωρό πράγματα. Εντάξει ο Μπαλτάκος μπορεί να ήθελε να πάει στο Λονδίνο για να κάνει ένα ωραίο ταξίδι – δεν θα είναι για πολύ ακόμα πρόεδρος, αφού τον Μάιο λήγει η θητεία του. Αλλά τακτικοί δικαστές είναι δυνατόν να καταδέχονται να επισκεφτούν μια ιδιωτική εταιρεία για να τους κάνει μαθήματα για το πότε ένα ματς είναι ύποπτο; Πώς είναι δυνατόν η ΕΠΟ που έχει με τη Radar μια σύμβαση ελέγχου του ελληνικού ποδοσφαίρου (δηλαδή την πληρώνει για τις υπηρεσίες της…) να μην καλεί τους ανθρώπους της στην Ελλάδα και να πηγαίνει εκεί ο πρόεδρός της με ένα κλιμάκιο για επιμόρφωση; Γιατί δεν ρωτούσαν τους ανθρώπους της Radar στην Ελλάδα και τους αρμόδιους του σχετικού τμήματος ακεραιότητας στην ΕΠΟ πότε ένα ματς είναι ύποπτο; Τι είναι αυτό ακριβώς που κάνανε; Εκδρομή επιμόρφωσης; Τα γνωρίζει αυτά ο αρμόδιος υπουργός Γιώργος Φλωρίδης; Και τι λέει για το γεγονός ότι τακτικοί δικαστές ταξιδεύουν με προέδρους ομοσπονδιών; Του φαίνεται σωστό;

Ερευνα

Φυσικά δεν περιμένω να πει τίποτα ο Φλωρίδης. Εδώ χθες πήγαν να ανατινάξουν το μαγαζί του διαιτητή Ανδρέα Γκάμαρη και δεν βγήκε ούτε καν η τυπική ανακοίνωση με την οποία η αστυνομία (κι όποιος άλλος…) διαβεβαιώνει συνήθως ότι οι ένοχοι θα συλληφθούν. Οταν δεν υπάρχει στοιχειώδης προβληματισμός για εγκληματικές πράξεις, ποιος να ασχοληθεί με τα σούρτα φέρτα δικαστών στο Λονδίνο; Φυσικά το γιατί πήγαν όλοι εκεί είναι νομίζω προφανές: αυτή η άτιμη η έρευνα που ξεκίνησε για τα στημένα ματς και που βασίζεται και αρκετά στους φακέλους της Radar μάλλον έχει κάνει πολύ κόσμο να ψάχνεται…