Ενα λαρύγγι που {LF}δεν θα ξαναγεννηθεί

Κόνιτσα 1981. Μόλις γύρισα έπειτα από παραμονή 11 ετών στη Ρόδο. Γίνεται συναυλία με Μπέλλο, Κιτσάκη, Βάγια, Παγώνα, Καραμπεσίνη και Χρόνη Αηδονίδη. Πήγα, χαιρετώ τους μουσικούς και με συστήνουν στον Χρόνη. Αα!!! εσύ είσαι που παίζεις τα θρακιώτικα που μου είπε ο Πρατσίδης; Απάντηση: Αα!!! είσαι εσύ που σε άκουγα στη Ρόδο και έκλαιγα;

Από τότε άρχισε η συνεργασία με έναν γλυκύτατο άνθρωπο με χιούμορ, με ευαισθησίες, με καλοσύνη, με μεράκι, με ανέκδοτα και διάθεση από τη μεριά μου να πάρω το φιλί της ζωής από μια περιοχή και από ένα λαρύγγι που δεν θα ξαναγεννηθεί στη φύση! «Το αηδόνι της Θράκης» έφυγε! Εφυγε; Μάλλον θα συνεχίζει να μας δίνει το φιλί της ζωής. Μάλλον θα χορεύουμε, θα συγκινούμαστε, θα ερωτευόμαστε, θα τρεφόμαστε από τον ίδιο και την παρακαταθήκη του. Το κτίσμα είναι ο ίδιος ο κτίστης. Αιωνία του η μνήμη!

Ο Νίκος Φιλιππίδης είναι κλαρινίστας, συνεργάτης
του Χ. Αηδονίδη επί 42 χρόνια

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ

Πολύτιμη παρακαταθήκη οι ηχογραφήσεις του

Ο Χρόνης Αηδονίδης, το αηδόνι της θρακιώτικης μουσικής παράδοσης, υπήρξε αναμφίβολα μία εμβληματική μορφή της ελληνικής μουσικής. Οι ερμηνείες του γλύκαναν τις καρδιές των απανταχού μερακλήδων, Θρακιωτών και μη, αλλά και ενέπνευσαν πολλούς νέους και πολλές νέες να αγαπήσουν τη μουσική παράδοση και να ασχοληθούν με συνέπεια και σοβαρότητα με αυτή. Η απώλεια του Χρόνη Αηδονίδη αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Το ιδιαίτερο επιδραστικό έργο του απλώθηκε πέρα από τα όρια του χώρου που υπηρετούσε, δεδομένου ότι έχαιρε μεγάλης αναγνώρισης και εκτίμησης από την πλειονότητα της ελληνικής μουσικής κοινότητας. Μένουν ωστόσο οι ηχογραφήσεις του, αδιάψευστο τεκμήριο του μοναδικού φωνητικού του ταλάντου και της εκτελεστικής του δεινότητας, και ταυτόχρονα, πολύτιμος οδοδείκτης και παρακαταθήκη για όλους εμάς, τους ταπεινούς εργάτες του αγλαόκαρπου μουσικού αμπελώνα.

Ο Κυριάκος Καλαϊτζίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του  Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, καλλιτεχνικός διευθυντής «Εν Χορδαίς»

ΘΩΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ενας κοσμοπολίτης
της παράδοσης

Τον Χρόνη Αηδονίδη τον γνώρισα ως μαθητής λυκείου το 1997, την εποχή που ηχογραφούσαμε και κάναμε συναυλίες με το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής. Εφηβος ακόμα, μέσω του Χρόνη, είχα την τύχη να συνεργαστώ με όλους τους παλιούς μουσικούς και να μαθητεύσω δίπλα τους. Ο Χρόνης έλεγε για μένα χαρακτηριστικά πως παίζω «ελληνικό ούτι», κάτι που τότε δεν μπορούσα να καταλάβω μιας και η μόδα της εποχής ήταν να μιμούμαστε τούρκους και άραβες σολίστες. Μου πήρε πολλά χρόνια να αντιληφθώ πως ο Χρόνης προσπαθούσε διακριτικά να μου εμφυσήσει την έννοια της μοναδικότητας και της ταυτότητας στη μουσική, κάτι που ως πεποίθηση ακόμα με συντροφεύει και χαρακτηρίζει τη μουσική μου πορεία. Από το 1997 έως και το 2017 είχα την ευκαιρία να συνεργάζομαι πολύ συχνά μαζί του σε αμέτρητες συναυλίες καθώς και στη δισκογραφία, με αποκορύφωμα τη σύμπραξή μας με τους Τακίμ στο τραγούδι «Οταν μ’ εγέννας μάνα μου», που ο ίδιος είχε πρωτοηχογραφήσει τη δεκαετία του ’90. Ο Χρόνης ήταν ο δάσκαλος, ο μέντορας, ο άνθρωπος που έδειξε τον δρόμο δίνοντας ο ίδιος το παράδειγμα με τη στάση ζωής του, καθώς και με το ανεκτίμητο καλλιτεχνικό του έργο. Ενας κοσμοπολίτης της παράδοσης που ήξερε να προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε μουσική συνθήκη, με τρόπο γενναιόδωρο και ανοιχτό δίχως ενοχές και στεγανά, αλλά διατηρώντας πάντοτε τη μουσική του ακεραιότητα.

Ο Θωμάς Κωνσταντίνου είναι μουσικός στο συγκρότημα Τακίμ