Τα «Φαντάσματα» συνομιλούν {LF}στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Οι εμβληματικές παρελάσεις των ανθρώπινων σκιών που μοιάζουν να εικονογραφούν την ομηρική Νέκυια διά χειρός Νίκου Κεσσανλή – οικείες στους περισσότερους και από την εικαστική εγκατάσταση στον σταθμό του μετρό «Ομόνοια» – συναντούν τα άσαρκα ανδρείκελα του Βλάση Κανιάρη, τα σχεδόν παραμορφωμένα γυναικεία πρόσωπα με το κενό βλέμμα της Σίλειας Δασκοπούλου, αλλά και το φάντασμα της τεχνολογίας την επιδρομή του οποίου θέλησε να αποτυπώσει στα ανάγλυφά του από γύψο και μέταλλο, πολυεστέρα ή φύλλα αλουμινίου ο Ιάσων Μολφέσης. Η σύναξη αυτή θα συμβεί προσεχώς στη Θεσσαλονίκη, όπου θα εγκαινιαστεί η εικαστική έκθεση «Φ ΝΤΑΣΜ ΤΑ»  στο πλαίσιο του 64ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο περιλαμβάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στα φαντάσματα.

«Σε όλες τις μυθολογίες και τις λαϊκές παραδόσεις της ιστορίας της ανθρωπότητας τα φαντάσματα εμφανίζονται ως μη μετρήσιμα μεγέθη ανάμεσα στον χώρο και τον χρόνο» σημειώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο οποίος και επιμελείται την έκθεση. «Είναι εικόνες που αναπαριστούν θραύσματα του υλικού κόσμου παραβιάζοντας τους νόμους της γεωμετρίας και σημεία του χρόνου που δεν έχουν χρονική διάρκεια. Τα φαντάσματα έρχονται πάντα από το σύμπαν του τέλους για να υπερασπιστούν μια αλήθεια που υπάρχει πέρα από αυτό και κομίζουν μηνύματα από το παρελθόν ή το μέλλον. Προειδοποιούν, πενθούν, απειλούν, ζητούν δικαιοσύνη ή εκδίκηση, αποκαλύπτουν μυστικά, θέτουν σε δοκιμασία τους ζωντανούς. Κάθε φορά όμως η εμφάνισή τους καταργεί τη διάκριση ανάμεσα στον παρελθόντα και τον μελλοντικό χρόνο και δημιουργεί ένα άχρονο «παρόν» μέσα στο οποίο συντελούνται τα θαύματα» συνεχίζει.

«Ο Νίκος Κεσσανλής, ο Βλάσης Κανιάρης, η Σίλεια Δασκοπούλου και ο Ιάσων Μολφέσης επιστρέφουν στο δικό μας παρόν με έργα που ζητούν μια δεύτερη ανάγνωση και, κάτω από τον τίτλο Φαντάσματα, θέτουν ερωτήματα για την έννοια της αναπαράστασης του φανταστικού κόσμου, τη φαντασμαγορική μνήμη των σκιών, την απουσία της ζωής, τις φασματικές μορφές της τεχνολογίας», επισημαίνει εξηγώντας το σκεπτικό της επιλογής των τεσσάρων εκ των σημαντικότερων ελλήνων εικαστικών δημιουργών του 20ού αιώνα, με σαφές αποτύπωμα στη διεθνή σκηνή, που δεν βρίσκονται εν ζωή. Και προσθέτει διευκρινίζοντας τον ρόλο τού εν ζωή συμμετέχοντα, Δημήτρη Τσουμπλέκα: «Ενας νέος φωτογράφος, ο Δημήτρης Τσουμπλέκας, τους παρατηρεί και τους σχολιάζει με τον φακό του. Προσθέτει μικρές ψηφίδες ζωής, ανοίγει ρωγμές στον χρόνο, ακολουθεί την κοίτη του παρελθόντος και μαζεύει παλιά ρούχα και βιβλία – λατρεύει τα ξεχασμένα αντικείμενα μιας χώρας που δικαιωματικά ανήκει στα φαντάσματα».

Το αφιέρωμα στα Φαντάσματα επιμελείται ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης και διεθνούς φήμης κριτικός κινηματογράφου, Ντένις Λιμ, ως guest curator.