Σαουδική Αραβία, το απόλυτο φαβορί για τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2034

Πολιτική στο ποδόσφαιρο είναι η τέχνη να τους ικανοποιείς όλους με τη λιγότερη δυνατή προσπάθεια. Δεν το είπε ο Τζιάνι Ινφαντίνο, αλλά το εφάρμοσε με τον καλύτερο τρόπο.

Αν κάτι έχει μάθει στα χρόνια της ενασχόλησής του με το λαοφιλές άθλημα ο ιταλο-ελβετός πρόεδρος της FIFA είναι να ανακατεύει την τράπουλα χωρίς όμως ποτέ να κάθεται στο τραπέζι με την τσόχα.

Ο τρόπος που έχει διαχειριστεί τις κρίσεις που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της θητείας του στον προεδρικό θώκο του ισχυρότερου αθλητικού οργανισμού θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με τις κινήσεις νευροχειρουργού που κρατά το παγωμένο νυστέρι.

Με αφορμή τα 50α γενέθλιά του, το 2020 είχε παραχωρήσει συνέντευξη στην «Γκατζέτα ντέλο Σπορτ» στην οποία είχε πει τη μεγάλη ατάκα «ίσως για να κάνεις αλλαγές στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα χρειαστεί να κάνεις ένα βήμα πίσω».

Τα πέρασε όλα

Ο Ινφαντίνο δεν έκανε ένα αλλά πολλά. Εβγαινε όμως πάντα νικητής. Σχεδόν όλες οι προτάσεις του, η αύξηση των ομάδων στο Μουντιάλ από 32 σε 48, η δημιουργία παγκοσμίου κυπέλλου συλλόγων με 24 ομάδες, πέρασαν από την αρτηριοσκληρωτική γραφειοκρατία της UEFA, πλην μιας: τη διεξαγωγή του Μουντιάλ ανά διετία.

Το αριστούργημά του ωστόσο ήταν ο τρόπος που διαχειρίστηκε τη διανομή των διοργανώσεων των Μουντιάλ του 2030 και 2034.

Ο Ινφαντίνο ήθελε να ικανοποιήσει το αίτημα της Σαουδικής Αραβίας για να διοργανώσει Μουντιάλ γιατί το Ριάντ έχει ρίξει πολύ χρήμα στο άθλημα. Επρεπε όμως να εορταστεί και η συμπλήρωση των 100 χρόνων από την πρώτη διοργάνωση στην Ουρουγουάη. Κι όλα αυτά ενώ η UEFA του είχε τοποθετήσει το πιστόλι στον κρόταφο για τη δική της υποψηφιότητα (Ισπανία – Πορτογαλία) στην οποία μεταγενέστερα προστέθηκε και η αφρικανική (Μαρόκο). Ο Ινφαντίνο δεν ήθελε επ’ ουδενί να βρεθεί αντιμέτωπος με την έκπληξη που ένιωσε ο Ζεπ Μπλάτερ όταν άνοιξε τον φάκελο στις 2 Δεκεμβρίου 2010 που έγραφε «Κατάρ». Στόχος του ήταν να αποφύγει τις παρασκηνιακές κινήσεις και τις πιθανές δωροδοκίες, όπως συνέβη στην περίπτωση του μικρού εμιράτου όπου έξι από τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA ξηλώθηκαν γιατί έβγαλαν σε πλειστηριασμό τις ψήφους τους.

Πήρε λοιπόν την τράπουλα και την ανακάτεψε. Σύμφωνα με τους κανόνες που έχει θεσπίσει τα τελευταία χρόνια η διεθνής ομοσπονδία η απονομή του χρίσματος για τη διοργάνωση των Μουντιάλ πρέπει να γίνεται κυκλικά ώστε όλες οι συνομοσπονδίες να φιλοξενούν το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Το Vision 2030

Με αυτό το δεδομένο η Σαουδική Αραβία δεν μπορούσε να διεκδικήσει –και να αναλάβει – τη διοργάνωση του Μουντιάλ πριν από το 2034. Το Ριάντ ωστόσο επέμενε για να ταυτιστεί το μεγα-πρόγραμμα του Vision 2030 που βρίσκεται σε εξέλιξη, με τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Προσπάθησε λοιπόν να οργανώσει μια συμμαχία με εκπρόσωπο της Ευρώπης (Ελλάδα) και της Αφρικής (Αίγυπτο) ώστε να υποχρεώσει τρεις συνομοσπονδίες να επιλέξουν την υποψηφιότητά τους. Δεν είχε υπολογίσει ωστόσο τον Αλεξάντερ Τσέφεριν και την ιστορία της διοργάνωσης.

Ρεσιτάλ διπλωματίας

Ο Ινφαντίνο κατάφερε να πείσει τους Σαουδάραβες να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο 2034 και αυτός με τη σειρά του θα απενεργοποιούσε τους αντιπάλους τους με μία μοναδική κίνηση: προκάλεσε συνένωση δύο υποψηφιοτήτων, έξι χωρών και τριών ηπείρων. Μοναδικό!  Ετσι έβγαλε από τη μέση τόσο τη Λατινική Αμερική σε περίπτωση που προσπαθούσε να διεκδικήσει το Μουντιάλ του 2034 και ικανοποίησε ταυτόχρονα την Ευρώπη.

Πολλοί γκρίνιαξαν πως το Μουντιάλ απλώθηκε τόσο που σε λίγο θα φτάσει στο φεγγάρι. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο Ινφαντίνο έδωσε λίγα και πήρε πολλά. Η Λατινική Αμερική θα φιλοξενήσει μόλις τρία παιχνίδια. Την πρεμιέρα στο Μοντεβιδέο για να εορταστούν τα 100 χρόνια από το πρώτο παιχνίδι της διοργάνωσης, το δεύτερο παιχνίδι που θα διεξαχθεί στο Μπουένος Αϊρες, την πρωτεύουσα της Αργεντινής η οποία είχε αγωνιστεί στον τελικό του 1930 και το τρίτο παιχνίδι που θα φιλοξενηθεί στο Ασουνσιόν της Παραγουάης, έδρα της συνομοσπονδίας της Λατινικής Αμερικής. Στην κοινή υποψηφιότητα των Λατίνων υπήρχε και η Χιλή αλλά το Σαντιάγο δεν είχε κάτι να προσφέρει στην πολιτική του Ινφαντίνο.

Ετσι, ενώ το Μουντιάλ των τριών ηπείρων και των έξι χωρών φαίνεται τεράστιο γεωγραφικά, ουσιαστικά δεν είναι γι’ αυτό άλλωστε επισήμως τη διοργάνωση φέρεται να φιλοξενούν η Ισπανία, η Πορτογαλία και το Μαρόκο στις οποίες θα διεξαχθούν 101 παιχνίδια και ο τελικός.

Με αυτή την εξέλιξη οι μόνες συνομοσπονδίες που θα είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον επόμενο κύκλο θα ήταν η ασιατική, δηλαδή η Σαουδική Αραβία και αυτή της Ωκεανίας. Για την τελευταία το μυαλό όλων τρέχει στην Αυστραλία, που επίσης θέλει τη διοργάνωση. Τα Καγκουρό ωστόσο έχουν μεταπηδήσει από το 2005 στην Ασία και οι μικρές χώρες της Ωκεανίας δεν μπορούν από μόνες τους να σηκώσουν το βάρος μιας τόσο μεγάλης διοργάνωσης.

Σχεδόν αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Ινφαντίνο, η Σαουδική Αραβία έκανε γνωστό το ενδιαφέρον της, ενώ τη Δευτέρα απέστειλε στη FIFA τις απαιτούμενες γραπτές δεσμεύσεις για την υποψηφιότητά της.

Η ομοσπονδία της χώρας ανέφερε επίσης πως έχει εξασφαλισμένη ήδη τη στήριξη 70 ομοσπονδιών από όλο τον κόσμο και φυσικά της ασιατικής συνομοσπονδίας μέσω του προέδρου της σεΐχη Σαλμάν του Μπαχρέιν.

«Και ο νικητής είναι η Σαουδική Αραβία», γράφει ο διεθνής Τύπος ο οποίος θεωρεί κάτι παραπάνω από βέβαιη τη νίκη του Ριάντ στην κούρσα χωρίς ηττημένο.

Πηγές στη FIFA που επικαλείται η «Ντέιλι Μέιλ» ανέφεραν πως «το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2034 στη Σαουδική Αραβία δεν είναι απλά πιθανό, είναι μια τελειωμένη υπόθεση. Το χρήμα μίλησε ξανά και η διοργάνωση θα αξίζει δισεκατομμύρια σε μετρητά για τη FIFA».