Πρωταθλήτρια στη μείωση δημόσιου χρέους η Ελλάδα
Επίτευξη των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2028 n Διεθνώς, το συνολικό χρέος θα φτάσει όσο το παγκόσμιο ΑΕΠ στο τέλος της δεκαετίας
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι η Ελλάδα θα καταφέρει να μειώσει σημαντικά το μεγάλο δημόσιο χρέος στο 145,3% του ΑΕΠ σε πέντε χρόνια από τώρα. Εάν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, στην οκταετία το ελληνικό χρέος θα έχει συρρικνωθεί κατά περισσότερες από 60 μονάδες. Για την αποκλιμάκωση του χρέους, εκτός από τον υψηλότερο του μέσου όρου της ευρωζώνης ρυθμό ανάπτυξης, σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσουν τα πρωτογενή πλεονάσματα. Για φέτος προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ, 2% κάθε χρόνο την επόμενη διετία και 2,2% του ΑΕΠ την περίοδο από το 2026 έως και το 2028.
Ειδικότερα, στην έκθεσή του για τις Δημοσιονομικές Προοπτικές το Ταμείο αποκαλύπτει τις εκτιμήσεις των αναλυτών του για τη δημοσιονομική πορεία της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια. Για το ΑΕΠ προβλέπει διαρκή πτωτική πορεία εκτιμώντας ότι από το 168% φέτος θα «πέσει» στο 160,2% του χρόνου, στο 155,7% το 2025, στο 151,4% το 2026, στο 148,2% το 2027 και στο 145,3% το 2028.
Προβλέψεις
Το ΔΝΤ προβλέπει την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στο 1% φέτος και 2% του χρόνου. Από εκεί και πέρα, εκτιμά ότι θα παραμείνει στο 2% και το 2025 και μετά θα φτάσει στο 2,2% μέχρι και το 2028. Στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού 2023 το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2023 είχε προβλεφθεί σε ύψος 0,7% του ΑΕΠ, ενώ στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του Απριλίου 2023 το πρωτογενές αποτέλεσμα είχε εκτιμηθεί σε πλεόνασμα ύψους 1,1% του ΑΕΠ.
Σε ό,τι αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα, το Ταμείο εκτιμά ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει ένα έλλειμμα, μικρότερο από το 3% του ΑΕΠ, για όλη την εξεταζόμενη περίοδο. Το ΔΝΤ προβλέπει για φέτος έλλειμμα 2,3% του ΑΕΠ, το οποίο θα μειωθεί στο 1,7% του ΑΕΠ το 2024. Για τα έτη από το 2025 μέχρι και το 2028 το έλλειμμα θα είναι σε μέσα επίπεδα κοντά στο 1% του ΑΕΠ.
Οσον αφορά τα φορολογικά έσοδα, το ΔΝΤ προβλέπει συνεχιζόμενη πτώση ως ποσοστό τους επί του ΑΕΠ. Εκτιμά πως από 47,3% φέτος θα πέσουν στα 46,4% το 2024, στα 46,4% το 2025, στα 45,9% το 2026, στα 44,4% το 2027 και στα 43,5% το 2028. Στην ίδια κατεύθυνση αναμένεται να κινηθούν και οι δαπάνες. Αναμένεται ότι θα διαμορφωθούν, από 48,9% φέτος, στο 47,1% του χρόνου, στο 47,3% το 2025, στο 46,8% το 2026, στο 45,5% το 2027 και στο 44,7% το 2028.
Επίσης αναφέρεται ότι για όλες τις χώρες γίνεται δύσκολη η εξισορρόπηση των δημόσιων οικονομικών. Οι δυσκολίες πηγάζουν από τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για δημόσιες δαπάνες, κάτι που σχετίζεται με υψηλές προσδοκίες για το τι μπορεί και πρέπει να κάνει το κράτος, αυξημένα χρέη, υψηλά επιτόκια και πολιτικές κόκκινες γραμμές στους φόρους.
Οπως σημειώνεται, στις περισσότερες χώρες χρειάζονται αυστηρότερες δημοσιονομικές πολιτικές, όχι μόνο για ανασύσταση αποθεμάτων ασφαλείας και συγκράτηση των κινδύνων για τα δημόσια οικονομικά, αλλά και για να συμβάλουν στις προσπάθειες των κεντρικών τραπεζών υπέρ της έγκαιρης επιστροφής στους στόχους για τον πληθωρισμό. Τα χρέη είναι γενικά αυξημένα σε όλο τον κόσμο και το κόστος δανεισμού αυξάνεται.
Ανάπτυξη
Το παγκόσμιο χρέος προβλέπεται να αυξάνεται κατά περίπου 1 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως μεσοπρόθεσμα. Ομως, εξαιρουμένων των δύο μεγαλύτερων οικονομιών, των ΗΠΑ και της Κίνας, ο δείκτης θα μειωνόταν κατά περίπου μισή ποσοστιαία μονάδα ετησίως. Η αύξηση των ελλειμμάτων αντανακλά την επιβράδυνση της ανάπτυξης, την αύξηση των πραγματικών επιτοκίων και τα δημοσιονομικά ελλείμματα που βυθίζονται περαιτέρω στο κόκκινο. Η ουσία είναι ότι το παγκόσμιο δημόσιο χρέος είναι πλέον ουσιαστικά υψηλότερο και προβλέπεται να αναπτυχθεί πολύ πιο γρήγορα από ό,τι στις προπανδημικές προβλέψεις. Με τον προβλεπόμενο ρυθμό, ο παγκόσμιος δείκτης δημόσιου χρέους θα πλησιάζει το 100% του ΑΕΠ μέχρι το τέλος της δεκαετίας, αναφέρεται.














