«Η ζωγραφική βλασταίνει σαν τα αναρριχώμενα άνθη»

Αυτή τη φορά συστήνεται μέσα από την ενασχόλησή της με τη ζωγραφική – μια σχέση που κρατάει από το 2014, παράλληλα δηλαδή με τις επιλογές της στο θέατρο και τον κινηματογράφο (ειρήσθω εν παρόδω, μία από τις επόμενες ταινίες όπου θα τη δούμε είναι η «Φόνισσα» της Εύας Νάθενα). Η Γεωργιάννα Νταλάρα παρουσιάζει ως τις 28 του μήνα τη νέα δουλειά της με τίτλο «Βουνά, ζώα και ξωτικά» στην γκαλερί 7 με ζωγραφικά σχέδια «σαν δια-λογιστικά ημερολόγια», τα οποία συνθέτουν ένα τοπίο ψυχεδελικό, «σαν με συνέχειες, που φυλάξαμε να θυμόμαστε από παιδιά και που μόνο με τα μάτια του ενήλικα μπορούμε να διαβάσουμε», όπως περιγράφει η καλλιτέχνις.

Η ίδια θυμίζει και μία φράση του Novalis, που λειτουργεί ως αναφορά για την έκθεση: «Η φύση ξέρει να γίνεται παιδιάστικη για ένα παιδί και να φωλιάζει στα μικρά του στήθη με τον ίδιο τρόπο που ξέρει να γίνεται θεϊκή και να απηχεί το υψηλό πνεύμα των ενηλίκων».

Ποιον ρόλο ως τρόπο έκφρασης παίζει η ζωγραφική, παράλληλα με την ενασχόληση που ξέρουμε ότι είχατε με το θέατρο;

Για κάθε μορφή τέχνης που εκφράζεται μέσα από έναν άνθρωπο – αγωγό, είναι μονόδρομος να στηρίζει και να χορηγεί κι όλες τις άλλες μορφές της τέχνης, τα αδέλφια της, έως ότου δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό έργο, ανεξαρτήτως τίτλου και κατηγορίας της τέχνης. Στη ζωγραφική αρέσει ο ρόλος του παρατηρητή γιατί η ζωγραφική εισρέει εύκολα σε μικρούς χώρους, διαστέλλεται γρήγορα, παρουσιάζεται σε μια κενή επιφάνεια με διαφορετικό ρόλο κάθε φορά κι απολαμβάνει και στηρίζει την υγιή σιωπή. Η ζωγραφική προϋποθέτει εξ ορισμού μόνο ένα χέρι κι αυξάνεται εκθετικά όπου βλασταίνει, σαν κάποια αναρριχώμενα άνθη.

Ποιο είναι το ψυχικό τοπίο που κρύβεται πίσω από τα σχέδια της έκθεσης;

Οι βιβλικές ανακατατάξεις στον πλανήτη μας από το 2020. Η συνειδητή προτεραιότητα του φυσικού φωτός για όλους τους κατοίκους της Γης και η υπεροχή του από όλες τις απόψεις: ταχύτητα, θρέψη, συμβολισμός κ.ά.

Ποια είναι η βασική έμπνευση: το αστικό περιβάλλον, η ψυχεδέλεια ή η φύση; Ή ένας συνδυασμός όλων;

Είναι η ψυχεδέλεια που υπερβαίνει τα ορατά.

Ο τίτλος της έκθεσης είναι «Βουνά, ζώα και ξωτικά». Ποια είναι η δική σας προσωπική σχέση με τη φύση και τη φυγή προς τη φύση;

Θαυμάζω τη φύση και τη φυσική και τις ευγνωμονώ. Αν σπίτι είναι το σημείο απ’ το οποίο δεν έχεις την παραμικρή τάση φυγής, η φύση, τα φυσικά φαινόμενα κι οι διακυμάνσεις τους, και η κτίση ολόκληρη, θα ‘πρεπε για όλους μας να είναι οικεία και σεβαστά. Εξάλλου προϋπάρχουν του ανθρώπου.

«Και γέλασε πολύ. Για όλο τον πηγαιμό. Κι όλο τον λυτρωμό του», διαβάζουμε στην παρουσίαση της έκθεσης. Ποια αλήθεια κρύβεται για εσάς σε αυτές τις φράσεις;

Η συμφιλίωση της φαινομενικά αναπόφευκτης πίκρας του ανθρώπου πριν από την κάθε επόμενη χαρά του με την αληθινή, μόνιμη κι αιώνια χαρά του. Η ένωση αυτού που φαίνεται μ’ αυτό που είναι.