59 «Φύλλα ποιότητας» για τη βιομηχανία {CR}και τη φωτογραφία {CR}στον Μεσοπόλεμο

Ενα σπάνιο σύνολο αρχειακού υλικού με ιδιαίτερη ιστορική, οικονομική, πολιτική, κοινωνική, τεχνολογική, τεχνική και καλλιτεχνική αξία, το οποίο αποτελεί τεκμήριο της εξέλιξης της δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής καθώς και της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας στη νεότερη Ελλάδα, τα 59 Φύλλα Ποιότητας Δημοσίου Οικονομικού Υπαλλήλου από τα αρχεία του Γενικού Χημείου του Κράτους, κηρύχθηκαν από χθες μνημείο μετά τη θετική γνωμοδότηση των μελών του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων.

Τα 59 Φύλλα Ποιότητας Δημοσίου Οικονομικού Υπαλλήλου βρίσκονται σε άριστη κατάσταση στους χώρους των Αρχείων του Γενικού Χημείου του Κράτους, που ιδρύθηκε το 1929 από τη συγχώνευση των 17 παραρτημάτων του Χημικού Εργαστηρίου και των λοιπών Κρατικών Χημικών Εργαστηρίων.

Το «Φύλλον Ποιότητος Δημοσίου Οικονομικού Υπαλλήλου» είναι τυποποιημένο έντυπο-φύλλο προσωπικού, ένα είδος καρτέλας καταχώρισης στοιχείων των υπαλλήλων του φορέα από το 1917 έως και 1937. Το καθένα εξ αυτών παρέχει  πολύτιμες πληροφορίες για μια ταραχώδη περίοδο συνεχών πολέμων και πολιτικών εξελίξεων στη χώρα, αποκαλύπτοντας δεδομένα τόσο για την εξέλιξη των επιστημών γενικά και της επιστήμης της Χημείας ειδικότερα όσο και για εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής, μεταξύ των οποίων ο Πέτρος Ζαλοκώστας, ο «πατέρας» της βιομηχανίας στην Ελλάδα, μέτοχος και σύμβουλος των πρώτων ελληνικών βιοτεχνιών και βιομηχανιών, ο Ευστράτιος Γαλλόπουλος, πρώτος γενικός διευθυντής του Γενικού Χημείου του Κράτους, και ο Ελευθέριος Συνοδινός που ανέπτυξε μια νέα μέθοδο για την ανίχνευση της νοθείας ελαιολάδου με σπορέλαιο ή πυρηνέλαιο.

Πληροφορίες

Τα «Φύλλα» επίσης προσφέρουν στοιχεία για τα πρώτα βήματα και την πορεία της ελληνικής βιομηχανίας, για τον ρόλο των γυναικών στη δημόσια διοίκηση και τη γυναικεία αντιπροσώπευση στο επιστημονικό δυναμικό, για την αισθητική της εποχής αλλά και την εξέλιξη της φωτογραφίας στην Ελλάδα μέσω των φωτογραφιών που συνοδεύουν τα Φύλλα Ποιότητας καθώς προέρχονται από εξέχοντα φωτογραφικά εργαστήρια της εποχής, όπως αυτό του Αναστασίου Γαζιάδη, ο οποίος συνέβαλε μεταξύ άλλων στην ανάπτυξη του κινηματογράφου στην Ελλάδα.