Η δική του μέρα

H δική του μέρα

Και η χθεσινή ημέρα ήταν του Στέφανου (Κασσελάκη), και δικαίως, μετά τον θρίαμβο της Κυριακής. Πολύ περισσότερο που ως πρόσωπο της ημέρας είχε τόσα να κάνει, και ένα κορυφαίο και συμβολικό: να συναντήσει τον μέντορα και καθοδηγητή του (είμαι βέβαιος πλέον) Αλέξη Τσίπρα, τον δικό μου Αλέξη, τον απόμαχο, τον βετεράνο.

Ετσι, του ήταν αδύνατον να απαντήσει σε όσους τον καλούσαν να τον συγχαρούν. Και δεν ήταν όποιοι κι όποιοι. Ηταν ο Πρωθυπουργός και ο αρχηγός του τρίτου κόμματος. Γνωρίζω ότι και οι δύο τηλεφώνησαν πάνω από δυο – τρεις φορές. Είτε οι ίδιοι, είτε τα γραφεία τους. Αλλά ο Στέφανος, φορώντας τον κότινο του νικητή, είπε να τους σπάσει λιγάκι τα νεύρα. Τον μεν Πρωθυπουργό ειδοποίησε ότι μπορεί να του μιλήσει κατά τις 2 το μεσημέρι. Τον δε Ανδρουλάκη μισή ώρα αργότερα, στις 2.30.

Δεν άρεσε σε κανέναν τους αυτή η στάση κι ας μην ομολογείται. Αλλά είπαμε, η χθεσινή ημέρα ήταν αποκλειστικά δική του και του συγχωρούνται όλα.

H «κληρονομιά» του Αλέξη

Η συνάντηση με τον πρόεδρο Αλέξη, τον απόμαχο, πραγματοποιήθηκε στη Βουλή και κράτησε σε μάκρος. Πάνω από 1½ ώρα. Κάποια στιγμή πέρασα κι εγώ έξω από το «προεδρικό» γραφείο, και είδα τους δημοσιογράφους και τις κάμερες να περιμένουν πότε θα ολοκληρωθεί, προκειμένου να μιλήσουν και με τους δύο. Κι όταν τελείωσε η συνάντηση, φάνηκε πια ότι το έργο θα μας κρατήσει συντροφιά όχι μόνο για μια σεζόν, άλλα για πολλές. Πάρα πολλές. Γιατί ο Στέφανος, το παιδί, λέει πολλά και διάφορα, «αυθόρμητα», τα οποία, όσο να πεις, επιδέχονται διαφόρων ερμηνειών. Για παράδειγμα, όπως μας είπε, μετά τη συνάντηση με τον «βετεράνο» Αλέξη, «Είμαι εδώ για να διατηρήσω την παρακαταθήκη του ζωντανή και εύχομαι να φανώ αντάξιος της κληρονομιάς που μου έχει παραδώσει».

Και μας έστειλε, ως ήταν φυσικό, όλους… αδιάβαστους.

Παιδί μου, Στέφανε, πώς τα λες αυτά τα πράγματα; Ποια «παρακαταθήκη» και ποια «κληρονομιά»; Αν έχουμε να θυμόμαστε κάτι από το πέρασμα του Αλέξη από την εξουσία (μαύρη η ώρα…), είναι ένα Μνημόνιο, το τρίτο και χειρότερο που υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για καμιά 60αριά – 70αριά χρόνια ακόμη. Μην τα λες αυτά, να χαρείς…

Ανεπίδεκτος μαθήσεως

Αλλά κι ο άλλος, ο απόμαχος, δεν πήγε πίσω. Οπως κι εκείνος ενημέρωσε με τη σειρά του τους δημοσιογράφους «ο Στέφανος μαθαίνει γρήγορα». Τουτέστιν, μην τον βλέπετε έτσι και μην πιάνεστε από όσα λέει. «Μαθαίνει γρήγορα», άρα θα τον πάρουν από κοντά κάτι καλές δασκάλες που έχω του συστήσει (ή ορίσει…) να του μάθουν πέντε πράγματα να έχει να λέει και να μη φαίνεται «γκασμάς».

Με το μόνο που μπορώ να συμφωνήσω με τον Αλέξη είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μας αφήσει να πλήξουμε, παρότι εξαίρεσε, ευσχήμως, τον εαυτό του. Εγώ λέω ότι και μ’ αυτόν μέσα θα περάσουμε ακόμη καλύτερα. Αλλά ας μην προτρέχουμε, όλος ο χρόνος μπροστά μας είναι. Κυρίως για να φανεί ποιος, τι και γιατί οργάνωσε όλο αυτό που ζούμε – γιατί πραγματικά «δεν υπάρχει» αυτό που ζούμε…

Κατά τα λοιπά, ο απερχόμενος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ την «έκανε» πάλι την πατάτα. Θέλοντας να κάνει επίδειξη γνώσεων στους δημοσιογράφους, αμέσως μετά τη συνάντηση με τον Στέφανο, είπε και το εξής: «Η πολιτική είναι events, my dear, όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ».

Ελα, γαμώτο, που δεν το έλεγε ο Τσόρτσιλ αυτό, αλλά ένας άλλος βρετανός πρωθυπουργός, ο Χάρολντ Μακ Μίλαν – και δεν το έλεγε έτσι. Η σωστή φράση του Μακ Μίλαν είναι « Events, dear boy, events» που σημαίνει κάτι αντίστοιχο με το αρχαιοελληνικό «ό γέγονε, γέγονε».

Ο πρόεδρος Αλέξης είναι προφανές ότι έχει αρχίσει να διαβάζει, αλλά απ’ ό,τι καταλαβαίνω όχι μόνο δεν μαθαίνει γρήγορα, αλλά δεν τα μαθαίνει και σωστά…

Γραφείο στη Βουλή

Από εκεί και πέρα ο Αλέξης ο απόμαχος, βολεμένος στο γραφείο που κάποτε κρατούσε στη Βουλή η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά, ανήγγειλε, ότι θα περνάει συχνά από εκεί, προκειμένου προφανώς κάτι να κάνει κι αυτός στη ζωή του, με κάποιον τρόπο να ξεσκουριάζει.

Το γραφείο θα είναι στελεχωμένο με γραμματεία για τις ανάγκες του και βεβαίως σε αυτό θα μπορεί να δέχεται κόσμο και κοσμάκη. Και γιατί όχι, και τον ίδιο τον Στέφανο για ταχύρρυθμα μαθήματα πολιτικής και διακυβέρνησης ενός κόμματος το οποίο μοιάζει με κανονικό θηριοτροφείο.

Αρχισαν τα όργανα

Και αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα να το αντιληφθεί κανείς. Ηδη άρχισαν τα όργανα, με πρώτον να σέρνει τον χορό, που είναι «πεντοζάλης», τον «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη. Ο οποίος δεν μίλησε, δεν μίλησε όλο αυτό το διάστημα, αλλά δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί. Ετσι όταν είδε φωτογραφία του σε ανάρτηση του ευπρεπούς Γιώργου Σταθάκη, φωτογραφία του με τον Στέφανο συγκεκριμένα, κι από κάτω ένα κείμενο που δεν το λες και υπόδειγμα υποδοχής στον νέο αρχηγό, εξερράγη. Ασχημα. Απασφάλισε για την ακρίβεια:

«Κύριε καθηγητά μου, Γιώργο Σταθάκη (σημείωσε), που έγραψες αυτήν την αχαρακτήριστη ανάρτηση εχθές, θέλω απλά να σου πω πως: ο κόσμος διάλεξε με ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΑ ποσοστά (και στα Χανιά) βλέποντας τη δεύτερη φωτογραφία αφενός (σ.σ.: που δείχνει τον κ. Κασσελάκη με τον κ. Πολάκη) (αλλά και ξέροντας τι ακριβώς έγινε το Φλεβάρη φέτος…. αλλά μάλλον δεν το πήρες χαμπάρι !!»

Τι έγραψε ο κύριος Σταθάκης (επαναλαμβάνω διακοσμημένο με φωτογραφία Στέφανου με Πολάκη»;). Το εξής, βαρύ: «Ολες οι απορίες μου λύθηκαν!!! Εναν Μπέπε Γκρίλο ψάχναμε να φτιάξει ένα κόμμα στο γνωστό μοντέλο τα “πέντε αστέρια”, κατά της διάκρισης αριστερά/δεξιά και των εκφυλισμένων αριστερών κομμάτων. Και τον βρήκαμε. Μάχη μέχρι τέλους!!!!!!»

Αναμένουμε τη μάχη, φυσικά. Ετοιμάζομαι να πιάσω στασίδι…

Τα «έργα» του «13-0»

Προσωπικά αναμένω να ξεκινήσουν οι «εχθροπραξίες» με το που θα αναλάβει κεντρικό ρόλο στο κόμμα ο Νικόλας ο «13-0 από τα αποδυτήρια» Παππάς. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω δε, έχει ξεκινήσει σχετικά το «μπίρι-μπίρι» στον πρόεδρο Στέφανο για να τον πείσει πως όλα όσα έχει ακούσει γι’ αυτόν είναι ψέματα και συκοφαντίες. Πως τον ζηλεύουν γιατί τη σωστή στιγμή έκανε την ολόσωστη, τη σωτήρια για τον εαυτό του επιλογή και στήριξε Κασσελάκη. Μόνο ο πρόεδρος Στέφανος ας μη βασίζεται στην «ενημέρωση» Παππά για τα «έργα» του… Παππά, ας ρωτήσει και κανέναν άλλον πριν κάνει οτιδήποτε. Για παράδειγμα χθες είπε μεταξύ πολλών άλλων «Εύχομαι κάποια στιγμή τα κανάλια να μην τα επηρεάζουν οι κυβερνήσεις» – άρα, συμπεραίνω, δεν έχει ιδέα για τα «έργα και τις ημέρες» του Παππά επ’ αυτού ακριβώς το πεδίου. «Εργα» εξαιτίας των οποίων έχει στην καμπούρα του μια ομόφωνη καταδίκη από το Ειδικό Δικαστήριο.

Επίσης ο πρόεδρος Στέφανος θα πρέπει ίσως να αλλάξει προσέγγιση και για το πώς οι δημοσιογράφοι κάνουν τη δουλειά τους. Γιατί δεν είναι κουβέντα αυτή, να τους λες δηλαδή «Εκτιμώ πολύ το λειτούργημά σας και κάποια μέρα θα το κάνετε χωρίς επιρροή από κυβερνήσεις». Το οποίο σημαίνει ότι μέχρι τώρα επηρεάζεστε από την κυβέρνηση σε αυτό που κάνετε. Ωραία ιδέα έχει για μας. Πολάκη, από μακριά, μού «μυρίζει»…