Περιμένοντας τον Λιβάι

Στο τέταρτο παιχνίδι του στη δεύτερη θητεία του με τα κιτρινόμαυρα ο Εκι Πόνσε κατάφερε να βρει δίχτυα και να ανοίξει λογαριασμό στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μπορεί αυτό το γκολ να μην ήταν αρκετό να δώσει τη νίκη στην ΑΕΚ απέναντι στον Ολυμπιακό, αλλά ο Αργεντινός έκανε την αρχή που είναι σημαντική για την ψυχολογία του. Με τον τραυματισμό του Λιβάι Γκαρσία ο Πόνσε μπήκε στα βαθιά ίσως πιο σύντομα από ό,τι αναμενόταν και έδειξε πως χρειάζεται χρόνο προσαρμογής. Οπως εξήγησε άλλωστε ο Ματίας Αλμέιδα, η μετάβαση από μία ομάδα που έψαχνε διαρκώς την κόντρα και δεν είχε πολλές ευκαιρίες στα παιχνίδια της, όπως ήταν η Ελτσε, σε μία ομάδα που θέλει να κυριαρχεί και να δημιουργεί, δεν είναι εύκολη.

Προσπαθεί αλλά…

Ο Πόνσε είχε την ευκαιρία στη διακοπή των εθνικών ομάδων να μπει κάπως καλύτερα στο κλίμα και να κατανοήσει τον τρόπο παιχνιδιού της ΑΕΚ. Οσο και να εγκλιματιστεί πάντως, η αλήθεια είναι πως στα παπούτσια του Γκαρσία είναι πολύ δύσκολο να μπει. Οχι μόνο αυτός αλλά ο οποιοσδήποτε κληθεί να αντικαταστήσει τον άσο από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Ο Πόνσε όπως και ο Φαν Βέερτ υπερτερούν έναντι του Λιβάι στην εκτελεστική δεινότητα, αλλά υστερούν σε όλα τα υπόλοιπα. Σε όλο εκείνο το πακέτο που καθιστά τον Γκαρσία αναντικατάστατο για την ΑΕΚ του Αλμέιδα από πέρσι τέτοια εποχή όταν άρχισε να παίζει με τον τρόπο που το κάνει μέχρι και τώρα. H βασική του διαφορά σε σχέση με τους άλλους δύο είναι το ότι εκείνος μπορεί να δημιουργήσει και για τον ίδιο και για τους συμπαίκτες του. Μπορεί να βγει έξω από την περιοχή, να πάρει πάνω του δύο και τρεις παίκτες, ανοίγοντας χώρο για τους συμπαίκτες του. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει κανείς άλλος στην ΑΕΚ και γενικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα προσόντα του Λιβάι είναι δυσεύρετα. Μπορεί να είναι άστοχος, μπορεί να χάνει μεγάλες ευκαιρίες, αλλά οι προοπτικές που έχει με εκείνον στον αγωνιστικό χώρο η Ενωση είναι πολύ διαφορετικές. Ολη η ΑΕΚ είναι πιο απειλητική με τον Γκαρσία στο γήπεδο και αναγκάζει τον αντίπαλο να μένει αρκετά μέτρα πιο πίσω για να τον περιορίσει.

Με τον Ολυμπιακό για παράδειγμα ο Πόνσε μπορεί να έβαλε το γκολ, αλλά πέρα από αυτό δύσκολα θα έχει κάτι να θυμάται κάποιος. Κι ας ψηφίστηκε MVP. Πίεσε ψηλά, είχε ένταση και βοήθησε την ΑΕΚ ειδικά στο καλό της κομμάτι στο ματς, αλλά δεν μπορεί να πει κανείς ότι η αντίπαλη άμυνα ένιωσε την παρουσία του. Ο Γκαρσία πέρσι ήταν ο ποδοσφαιριστής που μακράν από τον δεύτερο είχε τις περισσότερες επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Η ΑΕΚ συνολικά είχε πέρσι μ.ο. 29,6 ενέργειες με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Ο ΠΑΟΚ ακολουθούσε με 23,9 και ο Παναθηναϊκός που πάλεψε μέχρι το τέλος για τον τίτλο είχε 21,7. Τεράστια διαφορά η οποία οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στον τρόπο παιχνιδιού της Ενωσης αλλά και στον ίδιο τον Γκαρσία.

Ευπάθεια

Ο Αλμέιδα λοιπόν έχει κάθε λόγο να περιμένει πώς και πώς την επιστροφή του ευελπιστώντας πως με εκείνον μέσα θα μπορέσει πια να παρουσιάσει σε απόλυτο βαθμό την περσινή ΑΕΚ που η αλήθεια είναι πως φέτος μόνο κατά διαστήματα εμφανίστηκε. Εδώ βέβαια πρέπει να γίνει αναφορά και στην ευπάθεια του Γκαρσία στους τραυματισμούς. Δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά με δεδομένο ότι η Ενωση έχει μεγάλη εξάρτηση από τον Λιβάι, τώρα που έχει και τον Πόνσε, θα πρέπει να βρει τρόπο να αξιοποιεί και εκείνον. Να γίνει το ίδιο αποδοτική και με εκείνον ή με τον Φαν Βέερτ στο γήπεδο. Να αποκτήσει κατά κάποιον τρόπο ένα plan b ώστε να μπορεί να βρίσκει πιο εύκολα λύσεις όταν δεν της βγαίνει ένα παιχνίδι.