Ο πρώην «κ. Lehman Brothers»

Διετέλεσε στέλεχος της Lehman Brothers για 40 και πλέον συναπτά έτη και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας από το 1994 έως την κατάρρευσή της το 2008. Η επιθετική του πολιτική στη διαχείριση και την ανάληψη κινδύνου θεωρήθηκε ότι έφερε μεγάλα κέρδη στην εταιρεία τη δεκαετία του 1990, αλλά ο ίδιος κατηγορήθηκε προσωπικά για την πτώση της τον Σεπτέμβριο του 2008, η οποία αποτέλεσε και το απόγειο της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης από τη Μεγάλη Υφεση και μετά. Ο λόγος για τον 77χρονο σήμερα Ρίτσαρντ ή Ντικ Φουλντ, ο οποίος έκτοτε εγκατέλειψε τα φώτα της δημοσιότητας για να καταλάβει σε σειρά ετών διάφορες χαμηλότερου προφίλ θέσεις στον κλάδο και σήμερα να είναι πρόεδρος της επενδυτικής εταιρείας Matrix Private Capital Group.

Οπως αναφέρεται στο βιογραφικό του στον ιστότοπο της ίδιας της εταιρείας, «ο Ντικ είναι ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Matrix Private Capital Group. Είναι υπεύθυνος για την καθοδήγηση της στρατηγικής και των λειτουργιών της εταιρείας, καθώς και για την παροχή συμβουλών σε πελάτες και ομάδες ανώτατων διοικητικών εταιρειών χαρτοφυλακίου για την ανάπτυξη και την εφαρμογή εταιρικών στρατηγικών. Ο Ντικ είναι πρώην πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος της Lehman Brothers. Προηγουμένως υπηρέτησε ως μέλος του Επιχειρηματικού Συμβουλίου, του Διεθνούς Επιχειρηματικού Συμβουλίου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του Διοικητικού Συμβουλίου του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης και σήμερα υπηρετεί στο Διοικητικό Συμβούλιο των Διαχειριστών του New York Presbyterian Hospital. Ελαβε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και το ΜΒΑ από τη Stern School of Business του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης».

Η Lehman υπό τον ίδιο αναδείχτηκε ως η μεγαλύτερη εταιρική χρεοκοπία στην Ιστορία τον Σεπτέμβριο του 2008, όταν υπέβαλε αίτηση για προστασία με βάση την αμερικανική νομοθεσία για χρεοκοπίες (το επονομαζόμενο Κεφάλαιο 11) με περισσότερα από 639 δισ. δολάρια σε στοιχεία ενεργητικού. Ο ίδιος ο οποίος είχε ενταχθεί στην εταιρεία 42 χρόνια νωρίτερα και δεν είχε εργαστεί ποτέ πουθενά αλλού, θεωρήθηκε ως ένας από τους πιο ξεροκέφαλους και λιγότερο μετανοημένους αυτής της γενιάς ηγετών, όπως έγραψαν για αυτόν οι «Financial Times». Σε ακρόαση στο Κογκρέσο λιγότερο από έναν μήνα μετά την κατάρρευση της Lehman, ο Φουλντ είπε ότι αν και ανέλαβε την πλήρη ευθύνη για την αποτυχία των προσπαθειών διάσωσης, πίστευε ότι όλες οι αποφάσεις του «ήταν συνετές και κατάλληλες», δεδομένων των πληροφοριών που είχε εκείνη την εποχή. Σε ομιλία σε ένα συνέδριο στη Νέα Υόρκη το 2015, είπε ότι η ευθύνη για την κρίση πρέπει να μοιραστεί μεταξύ των πολιτικών που πίεσαν για χαλαρότερα πρότυπα δανεισμού, των ιδιοκτητών κατοικιών που χρησιμοποιούσαν τα σπίτια τους «σαν ΑΤΜ» και των ρυθμιστικών Αρχών που «έδωσαν εντολή» για την πτώχευση της εταιρείας. Πριν επιστρέψει στην ανατολική ακτή για να αναλάβει τη Matrix, είχε περάσει μερικά χρόνια στο 71 στρεμμάτων κτήμα του στο Sun Valley του Αϊντάχο. «Για μένα, αφορά το πώς θα κάνω τη διαφορά κατά τη διάρκεια του χρόνου μου εδώ. Και, ό,τι κι αν είναι, απολαύστε τη βόλτα», είπε στην ομιλία του στη Νέα Υόρκη. «Δεν μετανιώνω», κατέληξε.

Για εκείνον έχουν ειπωθεί πολλά. Ο πρώην οικονομικός διευθυντής της Lehman Brothers Μπραντ Χιντζ είχε πει για αυτόν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ότι λάτρευε την εταιρεία. «Στόχος του ήταν να κάνει τη Lehman Brothers την εταιρεία που αυτή ήταν, όταν ο ίδιος αποτελούσε νεαρό συνεργάτη της στις αρχές της δεκαετίας του 1980: μία από τις μεγάλες δυνάμεις της Wall Street».

Ο Λόρενς Μακάρθι, πρώην επικεφαλής του τμήματος συναλλαγών ομολόγων της Lehman, ανέφερε το 2009: «Εκτός από έξι ή επτά άτομα, κανείς δεν τον γνώριζε πραγματικά. Ηταν σαν να βρισκόταν στον δικό του κόσμο στον 31ο όροφο. Ηταν αλαζόνας. Δεν ήταν ποτέ σε επαφή με τους εργαζομένους. Στα τέσσερα χρόνια μου εκεί, δεν κατέβηκε ποτέ στον όροφο των συναλλαγών. Ούτε μία φορά. Κι ας ξεκίνησε ως trader». Η κατάρρευση της Lehman Brothers στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008 ήταν το πιο σημαντικό ίσως γεγονός της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξεκίνησε το 2007, κορυφώθηκε το 2008 και άρχισε να υποχωρεί το 2009. Η απληστία των τραπεζιτών δημιούργησε τότε τα λεγόμενα τοξικά επενδυτικά προϊόντα με εγγύηση ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια χαμηλής εξασφάλισης που είχαν εκδοθεί στις ΗΠΑ, που σε συνδυασμό με το σκάσιμο της φούσκας στις τιμές των ακινήτων κυρίως στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ισπανία γονάτισαν τις μεγάλες ξένες τράπεζες. Η αμερικανική, η βρετανική και πολλές άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (Βέλγιο, Ολλανδία, Ιρλανδία κ.λπ.) αναγκάστηκαν να παρέμβουν κρατικοποιώντας σε πολλές περιπτώσεις κολοσσιαίες τράπεζες προκειμένου να τις σώσουν από τη χρεοκοπία. Η κατάρρευση της Lehman Brothers προκάλεσε απώλειες πάνω από 1 τρισ. δολάρια στο παγκόσμιο σύστημα.

Στις 9 Αυγούστου 2007 ξεκίνησε η χρηματοπιστωτική κρίση όταν η ΒΝΡ Paribas ανακοίνωσε ότι διακόπτει τη λειτουργία τριών hedge funds που επένδυαν σε αμερικανικά στεγαστικά δάνεια. Εκείνη ήταν η στιγμή που οι τράπεζες κατάλαβαν ότι δεκάδες τρισ. δολάρια παραγώγων αξίζουν πολύ λιγότερα από όσα νόμιζαν. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 οι ΗΠΑ άφησαν τη Lehman Brothers να χρεοκοπήσει. Μέχρι εκείνο το σημείο θεωρούνταν ότι μια κυβέρνηση θα παρενέβαινε πάντα για να σώσει μια τράπεζα με προβλήματα. Οι ΗΠΑ το είχαν κάνει βρίσκοντας αγοραστή για την Bear Stearns και η Βρετανία είχε κρατικοποιήσει τη Northern Rock. Επικράτησε πανικός στις αγορές, με τη χρηματοπιστωτική κρίση να φτάνει τότε στο απόγειό της.