Χορεύοντας με τον λύκο

Πριν από λίγες ημέρες, ο Πέτερ Γκρίντλινγκ, ο μακροβιότερος (2008 – 2020) επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της Αυστρίας, έκανε μέσω των «Financial Times» μία δημόσια παρέμβαση πρωτοφανή για τη μεταπολεμική ιστορία της χώρας του, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που θα ενείχε μια επιστροφή του ακροδεξιού Κόμματος Ελευθερίας (FPÖ) στην εξουσία, δεδομένου ότι διατηρεί ακέραιους τους δεσμούς του με τη Ρωσία, παρά τον επιθετικό της πόλεμο στην Ουκρανία. Η τελευταία, διετής συμμετοχή του FPÖ σε αυστριακό κυβερνητικό συνασπισμό έληξε άδοξα το 2019 εξαιτίας του Ibiza-gate, της αποκάλυψης βίντεο που έδειχνε τον τότε ηγέτη του, Χάιντς Κρίστιαν Στράχε, να προσπαθεί να πείσει έναν ψευδορώσο ολιγάρχη να αγοράσει τη μεγαλύτερη εφημερίδα της Αυστρίας και να τη μετατρέψει σε φερέφωνο του κόμματος, σε αντάλλαγμα για πολιτικές χάρες. Επειτα από μια περίοδο απαξίωσης, ωστόσο, το FPÖ προηγείται, εδώ και έναν χρόνο, στις δημοσκοπήσεις. «Μην ξεχνάτε. Δείτε τι έκαναν πριν» διαμήνυσε στους Αυστριακούς ο Γκρίντλινγκ. Ενα από αυτά που έκαναν ήταν να διορίσουν το 2017 υπουργό Εξωτερικών την Κάριν Κνάισλ – την υποτίθεται «ανεξάρτητη» που κάλεσε το 2018 τον Βλαντίμιρ Πούτιν στον γάμο της, χόρεψε βαλς μαζί του, υποκλίθηκε μπροστά του, και μετακόμισε μόλις πρόσφατα μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη, μαζί με τα δύο πόνι της, ώστε να αναλάβει full-time επικεφαλής του GORKI, ενός think-tank με σκοπό την «προώθηση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής».

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που είχαν κυκλοφορήσει τον Αύγουστο του 2018 από τον γάμο τής τότε υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας με τον επιχειρηματία Βόλφγκανγκ Μάιλινγκερ στο Γκάμλιτζ, στις αυστριακές Αλπεις, είχαν προκαλέσει σάλο. Οι σχέσεις της Δύσης με τη Μόσχα ήταν ήδη ιδιαίτερα τεταμένες: είχαν περάσει μόλις πέντε μήνες από τη δηλητηρίαση με νόβιτσοκ του ρώσου πρώην διπλού πράκτορα Σεργκέι Σκριπάλ και της κόρης του στο Σάλσμπουρι της Αγγλίας, η Αυστρία, όμως, δεν είχε ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων δυτικών χωρών που απέλασαν, ως αντίποινα, πολλούς ρώσους διπλωμάτες. Σαφώς μικρότερο θόρυβο προκάλεσε η αποκάλυψη, τον Μάρτιο του 2022, ότι ο Πούτιν είχε δωρίσει τότε στην Κνάισλ ένα ζευγάρι λευκόχρυσα σκουλαρίκια με ζαφείρια αξίας 50.000 ευρώ, που η ίδια έδωσε μάχη να πάρει μαζί της αποχωρώντας από το υπουργείο Εξωτερικών, το 2019. Στην επικαιρότητα κυριαρχούσε άλλωστε πια η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.  Και η Κνάισλ είχε ήδη εγκαταλείψει την Αυστρία, από τον Σεπτέμβριο του 2020, για τη Γαλλία. Στην πραγματικότητα, λίγο να παρακολουθήσει κανείς τη διαδρομή της, καταλαβαίνει ότι η εγκατάστασή της στη Ρωσία ήταν η φυσική κατάληξή της.

Γεννημένη το 1965 στη Βιέννη, η Κνάισλ πέρασε μέρος της παιδικής της ηλικίας στο Αμάν, όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως πιλότος για τον βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας. Εκανε λαμπρές σπουδές, στη Βιέννη, την Ιερουσαλήμ, το Αμμάν, την Τζόρτζαουν, το Παρίσι, έγινε ειδικός στο διεθνές δίκαιο, την ιστορία της Μέσης Ανατολής και την ενεργειακή αγορά, μιλάει άπταιστα αραβικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά – πλέον και ρωσικά. Μεταξύ 1990 και 1998 εργάσθηκε στο αυστριακό υπουργείο Εξωτερικών, κατόπιν δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια, εργάσθηκε επίσης ως δημοσιογράφος και πολιτική αναλύτρια. Αρχικά, φάνηκε να βρίσκεται εγγύτερα στο ÖVP, το αυστριακό Λαϊκό Κόμμα, η ίδια αυτοπεριγραφόταν ως «συντηρητική ελευθερόφρων», με τη σφοδρή κριτική που ασκούσε εντούτοις στην ΕΕ και την αντιμεταναστευτική της στάση προσέλκυσε γρήγορα το ενδιαφέρον του ακροδεξιού FPÖ, λέγεται μάλιστα πως το 2016 ο Στράχε σκεφτόταν να την προτείνει ως υποψήφια για την αυστριακή προεδρία, τελικά όμως επέλεξε τον Νόρμπερτ Χόφερ, εκείνον που τον διαδέχθηκε τελικά στην ηγεσία του FPÖ το 2019, όταν συμπαρέσυρε στην πτώση την πρώτη κυβέρνηση Κουρτς.

Μόλις λίγους μήνες μετά την αποχώρησή της από τον θώκο της υπουργού Εξωτερικών, η Κνάισλ άρχισε να υπογράφει άρθρα γνώμης στο ρωσικό κρατικό προπαγανδιστικό δίκτυο RT. Και τον Μάρτιο του 2021, διορίστηκε από τη ρωσική κυβέρνηση στο διοικητικό συμβούλιο της κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Rosneft. Εγκατέλειψε τη θέση αυτή τον Μάιο του 2022, αφού το Ευρωκοινοβούλιο πέρασε ψήφισμα το οποίο απειλούσε με κυρώσεις Ευρωπαίους που παρέμεναν στα διοικητικά συμβούλια μεγάλων ρωσικών εταιρειών (βλ. Γκέρχαρντ Σρέντερ κ.λπ.). Εναν μήνα μετά, μιλώντας για «εκδίωξή» της από τη Γαλλία, η Κνάισλ μετακόμισε από τη Μασσαλία στη Βηρυτό. Αυτή ήταν όμως, όπως θα έλεγε αργότερα, μια προσωρινή λύση, και ούτως ή άλλως ταξίδευε στη Ρωσία κάθε έξι εβδομάδες «για δουλειά». Τον Αύγουστο, έκανε έναν μήνα διακοπές σε ένα ρωσικό χωριό κοντά στη Μόσχα, το Πετρούσοβο, βίντεο που κυκλοφόρησαν μάλιστα σε ρωσικούς ιστοτόπους από το τοπικό καλοκαιρινό φεστιβάλ τη δείχνουν να λέει (στα ρωσικά) πόσο της αρέσει εκεί, πόσο καταλαβαίνει αυτόν τον κόσμο αφού κι εκείνη σε ένα μικρό χωριό της Αυστρίας ζούσε μικρή, πόσο καλύτερη είναι η Ρωσία για διακοπές από «τις Μαλδίβες ή τις Σεϋχέλλες».

Δεν είναι λοιπόν παράξενο που η Κνάισλ μετακόμισε πρόσφατα μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη, ούτε που συμφώνησε να ταξιδέψουν τα δύο της πόνι από τη ρωσική αεροπορική βάση Χμέιμιμ της Συρίας με ένα φορτηγό αεροσκάφος Ilyushin Il-76 το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά μισθοφόρων της Wagner στην Ουκρανία. Το παράξενο είναι πόσο εξακολουθούν να εθελοτυφλούν πολλοί Ευρωπαίοι στο μακρύ χέρι του Βλαντίμιρ Πούτιν.