Από τον Χρυσό Λέοντα στα Οσκαρ
Η βράβευση του «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου στο 80ό Φεστιβάλ Βενετίας και η λαμπρή πορεία που διαγράφεται
Ο Γιώργος Λάνθιμος με τον Χρυσό Λέοντα, το μεγαλύτερο (μέχρι σήμερα) βραβείο της καριέρας του και το τέταρτο που κερδίζει στο Φεστιβάλ Βενετίας
Φάνηκε από την αρχή, από τη δεύτερη κιόλας μέρα του φεστιβάλ, όταν την 1η Σεπτεμβρίου, στη Sala Darsena του Λίντο, το «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου έκανε την παρθενική προβολή του. Το κοινό στην αίθουσα την αγκάλιασε αμέσως. Κανείς δεν έφυγε κατά τη διάρκεια της προβολής, τα χειροκροτήματα στο τέλος είχαν διάρκεια και οι επευφημίες ασταμάτητες. Επανάληψη του σκηνικού το απόγευμα της ίδιας μέρας στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας στη Sala Grande. Ναι, το «Poor things» θα είχε σίγουρα θέση στα βραβεία του περασμένου Σαββάτου αλλά το ερώτημα ήταν αν θα κέρδιζε το ανώτατο, τον Χρυσό Λέοντα. Οσο οι μέρες προχωρούσαν, τόσο φαινόταν ότι προς τα εκεί όδευε. Και αυτό το βραβείο τελικά κέρδισε.
Είναι το μεγαλύτερο βραβείο που μέχρι σήμερα έχει κερδίσει ο 50χρονος έλληνας σκηνοθέτης στα διεθνή φεστιβάλ που πάντοτε φιλοξενούν τις ταινίες του και είναι το τέταρτο που ταινία του παίρνει μόνο στη Βενετία. Είχαν προηγηθεί το σεναρίου για τις «Αλπεις» το 2011 (μαζί με τον Ευθύμη Φιλίππου) και το μεγάλο βραβείο της επιτροπής το 2018 για την «Ευνοούμενη» για την οποία η Ολίβια Κόλμαν επίσης βραβεύτηκε. Η «Ευνοούμενη» προτάθηκε για 10 Οσκαρ και κέρδισε το Α’ ρόλου για την Κόλμαν. Την ίδια πορεία θα έχει και το «Poor things», το οποίο τολμώ να προβλέψω θα έχει περισσότερες νίκες στα Οσκαρ. Προς το παρόν σειρά έχει το Φεστιβάλ του Τορόντο και από εκεί και πέρα έπεται η μεγάλη συνέχεια της ταινίας που θα ανοίξει στη χώρα μας την πρώτη εβδομάδα του 2024 (αν ως τότε δεν έχει αλλάξει κάτι).
Στην απονομή των βραβείων, ο ίδιος ο Γιώργος Λάνθιμος, όπως πάντα σεμνός – σχεδόν ντροπαλός – ευχαρίστησε την επιτροπή («ξέρω πόσο δύσκολο ήταν το έργο σας»), το στούντιο παραγωγής της ταινίας (Searchlights Pictures), την Αριάν Λαμπέντ («που ήταν πάντα δίπλα μου»), την ομάδα του («υπέροχοι άνδρες και υπέροχες γυναίκες») και φυσικά την Εμα Στόουν, την πρωταγωνίστρια του «Poor things» και μούσα του σε αρκετές ταινίες. «Η ταινία είναι για ένα απίστευτο πλάσμα, την Μπέλα Μπάξτερ και χωρίς την Εμα Στόουν που είναι επίσης ένα υπέροχο πλάσμα, η Μπέλα δεν θα υπήρχε», είπε, κλείνοντας και απολογούμενος για το αν ξέχασε κάποιον στον ευχαριστήριο λόγο του.
Ζουμ στο Μεταναστευτικό
Για την ταινία «Evil does not exist», ένα μινιμαλιστικά ποιητικό έργο Τέχνης που υμνεί τη μαγεία της φύσης και την ίδια ώρα, σε απαλούς τόνους, «καταδικάζει» την αλλοτρίωσή της από τον αστικό παράγοντα, ο ιάπωνας καλλιτέχνης Ριουσoύκε Χαμαγκούτσε (Οσκαρ διεθνούς ταινίας για το «Drive my car») απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο της επιτροπής, ενώ όπως «ΤΑ ΝΕΑ» είχαν επίσης προβλέψει, δύο ταινίες που ασχολούνται με το επίμαχο ζήτημα της παράτυπης μετανάστευσης δεν απουσίασαν από τα βραβεία. Για την ταινία «Green Border» (Πράσινο σύνορο) που παρακολουθεί από απόσταση αναπνοής την ταλαιπωρία μιας οικογένειας Σύρων ανάμεσα στα σύνορα Πολωνίας – Λευκορωσίας, η Πολωνή Ανιέσκα Χόλαντ κέρδισε το βραβείο της επιτροπής. Το πιο ειλικρινές και ουσιαστικό σχόλιο σε ευχαριστήριο λόγο προήλθε από το στόμα της: «Η Ευρώπη σκοτώνει τους μετανάστες». Η δεύτερη ταινία μετανάστευσης που διακρίθηκε ήταν το «Ιο capitano» (Εγώ ο καπετάνιος) μέσω του οποίου ο Ιταλός Ματέο Γκαρόνε καταγράφει την Οδύσσεια δύο νεαρών Σενεγαλέζων που αποφασίζουν να διασχίσουν την ήπειρό τους για την κατάκτηση του ευρωπαϊκού ονείρου. Δύο βραβεία για αυτήν την ταινία, ο Αργυρός Λέων σκηνοθεσίας και το βραβείο καλύτερου νέου ηθοποιού για τον νεαρό Σενεγαλέζο Σεϊντού Σαρ, ο οποίος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του στη σκηνή, στην πιο συγκινητική στιγμή της απονομής.
Τα βραβεία ερμηνείας
Σε ό,τι αφορά τους ηθοποιούς, η αγγλοφωνία είχε τον πρώτο λόγο. Για την ερμηνεία του στην ταινία «Memory» (Μνήμη) του Μισέλ Φράνκο, όπου υποδύεται έναν άνθρωπο που πάσχει από άνοια, ο Αμερικανός Πίτερ Σάρσγκαρντ κέρδισε το Copa Volpi, ενώ το αντίστοιχο για τις γυναίκες δόθηκε στην Κάιλι Σπένι για την ταινία «Πρισίλα» της Σοφία Κόπολα όπου υποδύεται τον μεγάλο έρωτα του Ελβις Πρίσλεϊ, την Πρισίλα Πρίσλεϊ, που υπήρξε και σύμβουλος της ταινίας. Τέλος, για την ταινία του «El conde», μια πολιτική παραβολή φαντασίας στην οποία δικτάτορες όπως ο Αουγκούστο Πινοτσέτ και αδίστακτα πολιτικά πρόσωπα όπως η Μάργκαρετ Θάτσερ παρουσιάζονται ως βαμπίρ, ο χιλιανός σκηνοθέτης Πάμπλο Λαρέν μοιράστηκε το βραβείο σεναρίου μαζί με τον Γκιγιέρμο Καλντερόν.
Μεγάλα ονόματα έκριναν τις ταινίες του επίσημου διαγωνιστικού προγράμματος υπό την προεδρία του αμερικανού, βραβευμένου με Οσκαρ σκηνοθέτη Ντέμιαν Σαζέλ, σκηνοθέτη της ταινίας «La La Land» για την οποία η Στόουν είχε κερδίσει το Οσκαρ Α’ ρόλου. Μέλη ήταν τρεις γυναίκες σκηνοθέτριες, η Νεοζηλανδή Τζέιν Κάμπιον, η Αμερικανίδα Λόρα Πόιτρας και η Γαλλίδα Μία Χάνσεν Λαβ, ενώ την ομάδα συμπλήρωσαν ο σκηνοθέτης/ σεναριογράφος Μάρτιν ΜακΝτόνα των «Φαντασμάτων του Ινισέριν», ο αργεντίνος σκηνοθέτης/ σεναριογράφος Σαντιάγκο Μίτρε της «Αργεντινής 1985», o ιταλός σκηνοθέτης Γκαμπριέλε Μαϊνέτι και οι ηθοποιοί Σαλέχ Μπακρί από την Παλαιστίνη και Σου Κι από την Κίνα.














