Θρύλε, κοίτα {LF}τι έκανες…

Σε αυτές τις περιπτώσεις το μπρος-πίσω στον χρόνο μοιάζει απαραίτητο. Διότι προφανώς και είναι εύκολο να εναρμονιστείς με τον… παλμό στο μεγάλο λιμάνι έπειτα από αυτή την απίθανη μεταγραφική καταιγίδα και ευκολότερο να νιώσεις τον ενθουσιασμό στον αέρα έπειτα από τις διαδοχικές ανακοινώσεις που έντυσαν στα ερυθρόλευκα τον Ολα Σολμπάκεν, τον Στέφαν Γιόβετιτς και – ειδικά – τον Ντανιέλ Ποντένσε λίγο πριν απ’ την εκπνοή της διορίας για την κατάθεση της ευρωπαϊκής λίστας. Το δύσκολο είναι να θυμηθείς όλα τα βήματα. Το μονοπάτι που διέσχισε ο Ολυμπιακός μέσα σε ένα καλοκαίρι από την προηγούμενη ομάδα του, ως την επόμενη. Μια ιστορία με καμία 20αριά αλλαγές σε πρόσωπα, με 11.500.000 ευρώ στο τραπέζι μόνο για αγορές, μα πάνω από όλα με διάθεση, μεράκι και καθαρές ποδοσφαιρικές ιδέες που δεν έμειναν στα λόγια… Καλοκαίρι από εκείνα που μπορούν να αφήσουν σημάδι ανεξίτηλο…

Νέος αθλητικός διευθυντής. Νέος προπονητής αλλά και ένα εντελώς καινούργιο τεχνικό τιμ. Δεκατέσσερις μεταγραφές για δεκαέξι αποχωρήσεις. Δύο επιστροφές (Μαντί Καμαρά, Ζοάο Καρβάλιο). Και μέσα από τον πρώτο κύκλο δουλειάς; Μια σειρά από «παλιούς» που ήταν άλλοι τον Μάη και άλλοι τον Σεπτέμβρη, ασορτί με την ομάδα τους. Ο Ολυμπιακός που τελείωσε την προηγούμενη σεζόν δεν θυμίζει πια παρά στο ελάχιστο εκείνον που μπήκε στα πιτς της πρώτης φετινής διακοπής.

Αλλα πρόσωπα, άλλες ηλικίες, άλλη φιλοσοφία και τελικά ένα ρόστερ με τρέχουσα χρηματιστηριακή αξία κάπου κοντά στα 120 εκατ. ευρώ (118,9 για την ακρίβεια) με βάση το Transfermarkt. Αξία που με βάση την ίδια γερμανική ιστοσελίδα δεν φτάνουν μαζί τα ρόστερ της ΑΕΚ (59,65 εκατ ευρώ) και του Παναθηναϊκού (57,15 εκατ ευρώ) που πέρσι τερμάτισαν στο πρωτάθλημα πάνω από τους Πειραιώτες. Που να μην έρχονταν δηλαδή οι Ερυθρόλευκοι από μια διετία με οικονομικές απώλειες σχεδόν 45 εκατ. ευρώ…

Το είχε πει…

«Είμαστε νικητές. Υπάρχει αυτή η αύρα. Παραδέχομαι ότι δεν καταφέραμε να φτιάξουμε ομάδα που θα κερδίζει και τη διαιτησία και το παρασκήνιο στην Ελλάδα. Να είστε σίγουροι ότι ακόμα και πέρυσι με διαιτησία 50-50 θα το παίρναμε το πρωτάθλημα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οπότε η δουλειά του προπονητή και του κυρίου Κορδόν θα είναι ακόμα πιο δύσκολη γιατί φέτος θα φτιάξουμε μια ομάδα που θα κερδίζει και τη διαιτησία. Και οι παίκτες που θα έρθουν να μπορούν αργότερα να πρωταγωνιστήσουν σε ακόμα μεγαλύτερα πρωταθλήματα στην Ευρώπη. Είναι δύσκολο αλλά θα το προσπαθήσουμε» έλεγε ο Βαγγέλης Μαρινάκης το απόγευμα της 27ης του Ιούνη παρουσιάζοντας τον νέο αθλητικό διευθυντή και τον νέο προπονητή. Εβδομήντα μέρες μετά, κατανοεί ο καθένας πως το εννοούσε…

Αλλη ομάδα

Τι έκαναν λοιπόν οι Ερυθρόλευκοι; Πρώτα από όλα επέλεξαν ένα ισπανικό δίδυμο να αναλάβει ό,τι αφορά το αγωνιστικό τμήμα. Εναν αθλητικό διευθυντή με σπουδαίο βιογραφικό και παραστάσεις και έναν εκπρόσωπο της νουβέλ βαγκ της περίφημης αυτής σχολής για τον πάγκο τους επιπέδου La Liga. Εθεσαν ως βασική αρχή στο πλάνο τους, την ηλικιακή ανανέωση αλλά και την ενσωμάτωση ποδοσφαιριστών που θα μπορούν να αποτελέσουν έμψυχα περιουσιακά στοιχεία. Εθεσαν ως προϋπόθεση και τον περιορισμό των συμβολαίων που ξεπερνούσαν τα σαράντα στο συρτάρι. Και σημαδεύοντας στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου για την τελική τους αντεπίθεση, ανέβηκαν σκαλί – σκαλί την… πολυκατοικία της μεταμόρφωσης. Πρώτα η αξιολόγηση εκείνων που ήταν ήδη εδώ. Επειτα οι πρώτες μεταγραφές για τον άμεσο στόχο της κατάκτησης του εισιτηρίου για τους ομίλους του Europa League. Και τελικά η δημιουργία ενός νέου ρόστερ που αυτή τη στιγμή δημιουργεί πολύ μεγάλες προσδοκίες στο κοινό.

Και οι παλιοί… καινούργιοι

Δεν έγινε φυσικά όλο αυτό μόνο με μεταγραφές. Ηδη υπάρχει ένα πρώτο κομμάτι δουλειάς που έχει φέρει αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός σήμερα απολαμβάνει τον Παναγιώτη Ρέτσο που έστειλε το 2017 να ακολουθήσει το όνειρό του στη Γερμανία με την Μπάγερ Λεβερκούζεν. Εχει τον αρχηγό του, Κώστα Φορτούνη στα καλύτερά του, τον Μαντί Καμαρά νέο «μετρονόμο» του και τον Γιώργο Μασούρα με τον Πεπ Μπιέλ, τον Ροντινέι, τον Αλέξανδρο Πασχαλάκη να δίνουν ακόμη μεγαλύτερο βάθος και ποιότητα σε αυτό που οι προπονητές αποτελούν «κορμό».

Η βεντάλια της αλλαγής

Εδωσε τα χρώματά του σε μια σειρά από ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής απευθείας από τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης (Ντανιέλ Ποντένσε, Γκουστάβο Σκάρπα, Στέφαν Γιόβετιτς, Ολα Σολμπάκεν, Ομάρ Ρίτσαρντς, Τζάκσον Πορόζο). Επαναπάτρισε έναν από τους καλύτερους νέους Ελληνες (Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος), επένδυσε στην αγορά της Λατινικής Αμερικής (Σεμπαστιάν Ορτέγκα, Φρανσίσκο Εσέ) αλλά και των Βαλκανίων (Ιβάν Μπρνιτς) προσθέτοντας νιάτα και δεν ξέχασε να προσθέσει την πολύτιμη εμπειρία στο «μείγμα» του (Ελ Κααμπί, Φρέιρε, Βιθέντε Ιμπόρα, Κίνι) με ποδοσφαιριστές που μάλιστα μπήκαν από την πρώτη στιγμή στην εξίσωση και βοήθησαν σημαντικά στο κυνήγι του τέλειου Αυγούστου. Βλέποντας πλέον κανείς συμπληρωμένη την εικόνα, καταλαβαίνει και τον συντελεστή δυσκολίας αυτού του εγχειρήματος.

Και το αποτέλεσμα…

Ποιοι παρέμειναν στην ομάδα σε σχέση με πέρσι; Οι Ελληνες (Αλέξανδρος Πασχαλάκης, Κωνσταντίνος Τζολάκης, Μάριος Βρουσάι, Θανάσης Ανδρούτσος, Ανδρέας Ντόι, Παναγιώτης Ρέτσος, Κώστας Φορτούνης, Γιώργος Μασούρας), ο Ροντινέι με τον Πεπ Μπιέλ που ήταν από τους σημαντικούς κρίκους της περσινής αλυσίδας. Και ο πολύπειρος Γιουσέφ Ελ Αραμπί. Συνολικά από το club αποχώρησαν είτε με μεταγραφές Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ, Ινμπόμ Χουάνγκ, Φίλιπ Ζινκερνάγκελ κ.λπ.), είτε με δανεισμούς (Ουσεϊνού Μπα), είτε ως ελεύθεροι (Σωκράτης Παπασταθόπουλος, Ματιέ Βαλμπουενά, Γιαν Εμβιλά, Σεντρίκ Μπακαμπού) ακριβώς 22. Αριθμός που αναμένεται να ανέβει και άλλο ως τις 20 του Σεπτέμβρη που σταδιακά θα κλείσουν όλες οι διαθέσιμες αγορές. Υπάρχουν και άλλοι άλλωστε με εισιτήριο για αυτό το τρένο…