Το φαβορί, {LF}ο αμερικάνος φίλος {LF}και η σκιά

Σήμερα το πρωί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προσέρχεται στο Διαρκές του Συνέδριο στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού για να επικυρώσει τις υποψηφιότητες για την προεδρία του και για να ακούσει και να αξιολογήσει το σώμα των συνέδρων – ίδιο με το προηγούμενο – τις πλατφόρμες των 4 συν 1 – ως τώρα – επίδοξων διαδόχων του Αλέξη Τσίπρα.

Είναι η πρώτη κορυφαία διαδικασία που δεν θα έχει Τσίπρα έπειτα από πολλά πολλά χρόνια. Ολες οι πηγές συντείνουν πως ο ιστορικός ηγέτης του χώρου δεν θα παραστεί σήμερα – τουλάχιστον αυτό προεξοφλούσαν μέχρι χθες οι κοντινοί του συνεργάτες. Η σκιά του όμως πέφτει βαριά στις διεργασίες του λαβωμένου κόμματος που ψάχνει τον βηματισμό του μετά τις βαριές εκλογικές ήττες του Μάη – Ιούνη από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο ίδιος σύμφωνα με πληροφορίες έχει επιλέξει τη στρατηγική ουδετερότητα σε σχέση με τους υποψηφίους, εξού και οι συνεργάτες του ξόρκιζαν άτυπα κάθε εμπλοκή με τη βόμβα του Στέφανου Κασσελάκη που ως σφήνα διεκδικεί την προεδρία του χώρου και ανασχηματίζει όλο το εσωτερικό τοπίο της συριζαϊκής πολυκατοικίας.

Ο Τσίπρας ετοιμάζει δύο πράγματα αυτή την περίοδο. Το παρόν και την υστεροφημία του με το ίδρυμα που θέλει να συγκροτήσει επί της Λ. Αμαλίας στο κέντρο των Αθηνών. Το βιβλίο του («Ολοι μίλησαν, δεν έχω δικαίωμα κι εγώ;», ακούγεται πως συχνά λέει) και την παρουσία του πια στο τακτικό συνέδριο του Νοεμβρίου όπου και θα επιχειρήσει μια συνολική παρέμβαση και ενώ θα έχει πια υπάρξει και νέος πρόεδρος και συμπεράσματα και αποκρυσταλλώσεις από την αυτοδιοικητική μάχη του Οκτωβρίου.

Η Αχτσιόγλου και οι άλλοι

Αν οι υποψήφιοι παρέμεναν τέσσερις, η Εφη Αχτσιόγλου ήταν κοινός τόπος πως είχε το προβάδισμα. Στο πρόσωπό της συσπειρώνεται η πλειοψηφία των άλλοτε προεδρικών, μέρος της ΔΗΜΑΡ, της Γέφυρας, της ομάδας των 6 και 6, της νεολαίας και μεγάλο κομμάτι της πλειοψηφίας της ΚΟ του κόμματος. Μαζί της στοιχίζονται και ιστορικά στελέχη όπως ο Νίκος Βούτσης, ο Αριστείδης Μπαλτάς και ο Νίκος Μπίστης, τεχνοκράτες, μέλη του θινκ τανκ αλλά και του βαθέος κόμματος. Η στρατηγική της μιλάει για κόμμα των δομών.

Η μέχρι πρόσφατα σχεδόν υποτονική κούρσα συμπληρωνόταν από τις παραταξιακές εκφωνήσεις του Νίκου Παππά – με προφανή τη στρατηγική του φλερτ σε πασοκογενείς και με τη ρηξικέλευθη ιδέα να ψηφίζουν οι φίλοι του κόμματος που πάντως δεν πέρασε – μαζί του έτερο κομμάτι των προεδρικών. Από την πιο ταυτοτική παρουσία του Ευκλείδη Τσακαλώτου που επίσης έχει με το μέρος του τον βαθύ κορμό της Ομπρέλας και όσων θεωρούν πως προέχει το «ποιος είσαι» από το «σε ποιον απευθύνεσαι». Και από την πολιτική υποψηφιότητα του Στέφανου Τζουμάκα που ξορκίζει το κλειστό κόμμα μειοψηφίας και μιλάει για κυβερνησιμότητα και σχέδιο.

Θα το πούμε κάπως απλά: με τους προαναφερόμενους τέσσερις, το σχήμα ήταν «ανοιχτό – κλειστό» κόμμα με παραλλαγές. Αγκύρωσε σε έναν νέου τύπου ριζοσπαστισμό ή άνοιγμα και διεύρυνση; Και επίσης θα πούμε πως με τους τέσσερις ως τώρα ο κίνδυνος ήταν η όλη διαδικασία να λάβει τα χαρακτηριστικά της εσωτερικής διευθέτησης.

Η καταιγίδα Κασσελάκη

Αυτά μέχρι την επικοινωνιακή καταιγίδα του Στέφανου Κασσελάκη και την εφόρμησή του μέσω βίντεο – διά χειρός του σκηνοθέτη και βασιλιά των βιντεοκλίπ Νίκου Σούλη – για υποψηφιότητά του σε πυκνό χρόνο.

Η συζήτηση άναψε. Στελέχη (Δημήτρης Βέττας, Πέτρος Παπάς, Θεοδώρα Τζάκρη κ.ά.) στοιχήθηκαν με τον νέο εξ Αμερικής που ήταν υποψήφιος στο Επικρατείας του κόμματος στις τελευταίες εκλογές. Αλλα στελέχη (Μπαλτάς, Φίλης, Βούτσης, Δουζίνας, Κούλογλου, Ηλιόπουλος κ.ά.) κλιμάκωσαν την αποδόμησή του, έχοντας στην αιχμή τους τον μεταπολιτικό αέρα που αποπνέει. Ο δημόσιος λόγος βρήκε το new kid on the block για να τσακωθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όμως βρήκε τον αντι-Μητσοτάκη του; Νωρίς να ειπωθεί αυτό ή και σε λάθος βάση η ερώτηση.

Το βέβαιο είναι πως ο Κασσελάκης με την εναρκτήρια του παρουσία – πορεία στους Τάφους των Βενιζέλων στα Χανιά και με το μπαράζ των βιντεοπαρεμβάσεών του ανακάτεψε την παρτίδα του ΣΥΡΙΖΑ και ανασχημάτισε τη στρατηγική των υποψηφίων και των ρευμάτων.

Μια πρώτη αντίδραση των επιτελείων είναι να οξύνουν τις αιχμές και τις γωνίες τους ξορκίζοντας τη νέα μεταπολιτική είσοδο. Αυτό συνέβη κυρίως από μεριάς Αχτσιόγλου και ήταν κάτι για το οποίο εμμέσως πίεσαν και οι παλιοί. Από την άλλη ενισχύθηκε μια ταυτοτική κουβέντα από μεριάς Τσακαλώτου περαιτέρω ενώ η μεριά Παππά επέμεινε στην ψήφο των «φίλων» με προσδοκία το άνοιγμα της βάσης.

Γύρω από τον Κασσελάκη συσπειρώθηκε σχεδόν αμέσως το ρεύμα του Παύλου Πολάκη που ούτε αμελητέο είναι στον συριζαϊκό βιότοπο και από την άλλη προσθέτει έναν πιο λαϊκό αέρα στην τεχνοκρατική παρουσία Κασσελάκη. Στα Χανιά ειδικότερα δίπλα στον νέο υποψήφιο είδαμε τον Μιχάλη Χαιρετάκη ενώ στοιχήθηκε μαζί του και ο Μάρκος Χατζησάββας, και οι δύο πολακικοί ακραιφνώς.

Την ίδια ώρα ένα πιο κομματικό πέπλο επιχειρήθηκε να ανοιχθεί όπως είπαμε από παλιούς κατά του αμερικάνου φίλου. Ο Νίκος Φίλης καταφέρθηκε κατά των υποψηφίων του Instagram. Ο Μπαλτάς αρθρογράφησε στην «Αυγή» με μια αποστροφή αμιγώς αιχμηρή: «Η πρώτη απορία μου λύθηκε. Ο κ. Κασσελάκης διεκδικεί την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προκειμένου να τον μετατρέψει το ταχύτερο δυνατό σε αντίγραφο του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ. Ωστε να συνεργάζεται με τη ΝΔ σε όσα αφορούν τα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Ακόμη και αν έτσι η διάκριση Αριστερά/Δεξιά εξαερώνεται, ενόσω η ίδια η Αριστερά, μαζί με ολόκληρη την ιστορία της, εξαφανίζεται από την πολιτική σκηνή. Παροντισμός χωρίς όρια». Και ο Νάσος Ηλιόπουλος, του κλίματος Εφης, είπε πως η νέα ηγεσία πρέπει να είναι στη Βουλή.

Με όλα τα παραπάνω σήμερα το μονοήμερο Συνέδριο αλλά και οι ημέρες μέχρι την εκλογική διαδικασία για νέο πρόεδρο (10 του μηνός) θα έχουν ένα νέο ενδιαφέρον. Προσθέστε από την Τετάρτη και μια νέα πρωτοβουλία ορισμένων εκ των 53 (Κατσαρός, Σπουρδαλάκης κ.ά.) με τον τίτλο Πρώτα ΣΥΡΙΖΑ με σκληρές αιχμές κατά του αρχηγισμού αλλά και με πολεμική κατά της πλατφόρμας Κασσελάκη, ενδεικτικά όλα των νέων διεργασιών αλλά και των μετεωρισμών.