Είναι πολλά τα λεφτά, Ρομπέρτο

Μια από τις πιο διάσημες φράσεις του Αλμπέρ Καμύ με την οποία αυτοπροσδιορίζει την προσωπικότητά του λέει τα εξής: όλα όσα έχω μάθει για την ηθική και την αίσθηση του καθήκοντος τα έχω μάθει από το ποδόσφαιρο. Ο γάλλος φιλόσοφος έπαιξε ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας τις δεκαετίες 1930/40 σε ομάδες των σχολείων του και αργότερα του Πανεπιστημίου. Ηταν αρκετά καλός για να δεχτεί πρόταση να γίνει επαγγελματίας. Την απέρριψε.

Δεν ξέρουμε τι θα έκανε σήμερα αν του πρόσφεραν 30-40 εκατ. ευρώ τον χρόνο οι Σαουδάραβες. Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι, ωστόσο, δεν μπόρεσε να πει «όχι», όπως τόσοι και τόσοι άλλοι που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν καριέρες στην Ευρώπη και να ακολουθήσουν τον δρόμο του πετροδολαρίων.

Η περίπτωση του Μαντσίνι δεν έχει όμως τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτές του Ρονάλντο, του Μπενζεμά ή του Νεϊμάρ. Ο Ιταλός ήταν εκλέκτορας της εθνικής ομάδας της χώρας του. Εννέα ημέρες πριν ανακοινώσει την παραίτησή του στην ιταλική ομοσπονδία είχε δεχτεί να ηγηθεί και των ομάδων Νέων της Σκουάντρα Ατζούρα.

Η στάση του ενόχλησε τους συμπατριώτες του. Οχι τόσο γιατί προτίμησε τα εκατομμύρια των Σαουδαράβων αλλά για τα ψέματα που είπε.  Αιτιολογώντας την αιφνίδια παραίτησή του είχε δηλώσει πως δεν υπήρχε πια επικοινωνία με τον πρόεδρο Γκραβίνα, πως είχε χαθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο πλευρών, πως το κλίμα είχε αλλάξει και το προσωπικό δεν ήταν αυτό που επιθυμούσε.

Ψέματα, ψέματα και πάλι ψέματα. Το θάρρος και η ηθική δεν τα πήγαιναν ποτέ καλά. Ο Μαντσίνι περίμενε δύο εβδομάδες, να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός πριν ανακοινωθεί πως αναλαμβάνει την εθνική ομάδα της Σαουδικής Αραβίας. Ο μισθός του πενταπλασιάστηκε – για δυόμισι χρόνια θα πάρει 50 εκατ. ευρώ συν 10 εκατ. ως μπόνους. Αν για κάτι ξεχωρίζει ο ιταλικός Τύπος είναι η ειρωνεία που μπορεί να εκκρίνει απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές. Και του έδωσε να καταλάβει. Ο Μαντσίνι πούλησε τη θρυλική Azzurro φανέλα των τεσσάρων παγκόσμιων τίτλων και των δεκάδων μύθων που τη συνοδεύουν για τα λεφτά. Οι Ιταλοί λένε πως αν ζούσε ο Βιάλι δεν θα τον άφηνε ποτέ να πάει στο Ριάντ. Πιθανόν. Πιθανόν όμως και να τον ακολουθούσε.