Υψηλές προσδοκίες από τους πάγκους

Θα έλεγε κάποιος ότι στην Πρέμιερ Λιγκ πάντα προσέχεις «τι ακριβώς κάνουν» οι προπονητές των ομάδων. Κυρίως επειδή έχουν να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις και ακριβά ρόστερ, επίσης διότι τα ματς διαδέχονται το ένα το άλλο και βέβαια επειδή πάντα θα ξεπηδήσει ένα ταλέντο και θα σκεφτόμαστε όλοι τον κόουτς που επένδυσε  στα νιάτα. Ποιους αξίζει να προσέξουμε; Οχι ακριβώς τους πλέον διαφημισμένους προπονητές, αλλά κάποιους που μάλλον «έχουν κάτι να δείξουν».

Ο φιλόδοξος Αρτέτα

Την περασμένη σεζόν άφησε τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ να της ξεφύγει και η αγωνία πολλές φορές ήταν στο κατακόρυφο. Από τη μια η Σίτι και από την άλλη η Αρσεναλ. Τώρα, η ομάδα του Μίκελ Αρτέτα θέλει να διασφαλίσει πως θα παλέψει ξανά μέχρι το φινάλε αλλά η κατάληξη θα έχει χαμόγελα. Ο ισπανός προπονητής είναι αναβαπτισμένος, τον εμπιστεύονται όλοι και ύστερα από χρόνια τα Κανόνια διέθεσαν ένα ποσό που αγγίζει τα 200 εκατομμύρια λίρες ώστε να ενισχυθούν. Αυτό άνετα ονομάζεται και «δήλωση φιλοδοξίας»! Ο Ντέκλαν Ράις σίγουρα δεν ήταν φτηνός στα 105 εκατομμύρια, αλλά έχει τον χαρακτήρα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις, να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες και να δώσει ώθηση στη μεσαία γραμμή της Αρσεναλ. Από κοντά ο ταλαντούχος ολλανδός μπακ, Τζούριεν Τίμπερ που έφτασε από τον Αγιαξ, ενώ η ενίσχυση επεκτάθηκε με τον Κάι Χάβερτς. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί πως η Αρσεναλ στοχεύει τον τίτλο. Τόσα έδωσε… Θέλει την κορυφή, για πρώτη φορά μετά το 2004 και τη χρυσή εποχή του Βενγκέρ. Και βέβαια έρχεται με φόρα από την κατάκτηση του Κομιούνιτι Σιλντ, έστω κι αν το ματς πήγε στα πέναλτι ένεκα ενός γκολ που ήρθε στο 11′ των καθυστερήσεων! Ο Αρτέτα παρέμεινε κι ας έχασε πέρυσι, μάλλον άδοξα, τον τίτλο. Θα πάρει τη ρεβάνς εφέτος;

Ποντάρει σε Εμερι και Μόντσι

Η Αστον Βίλα μπορεί να καμαρώνει πως κοιτά ψηλά και αυτό συμβαίνει ύστερα από χρόνια. Η άφιξη του Μόντσι ως υπεύθυνου στις μεταγραφές και γενικά του ανθρώπου που έχει το γενικό κουμάντο, ήταν μια ξεκάθαρη ένδειξη του σχεδίου ανάκαμψης. Τι έκαναν οι Χωριάτες στο παζάρι; Απέκτησαν τον Πάου Τόρες από τη Βιγιαρεάλ, έναν ισπανό κεντρικό μπακ και επίσης έφεραν στο Βίλα Παρκ τον Γιούρι Τίλεμανς από τη Λέστερ και τον γάλλο δεξιό εξτρέμ Μούσα Ντιαμπί από τη Λεβερκούζεν. Εχει λύσεις στο ρόστερ ο Ουνάι Εμερι, ένας έμπειρος προπονητής στην Πρέμιερ Λιγκ. Το μόνο που ακόμη θα ήθελε ο ισπανός προπονητής είναι να ανέβει ο Ολι Ουότκινς, ένας βρετανός κυνηγός που πέρυσι σημείωσε 16 γκολ. Αλλά ο Εμερι που τσαλάκωσε λίγο το προφίλ του στην Αρσεναλ, προτού ανεβάσει το πρεστίζ του και πάλι στη Βιγιαρεάλ, είναι ένας καλός λόγος ώστε να βλέπουμε λίγο παραπάνω τι κάνει η Αστον Βίλα στο πρωτάθλημα. Ενας έξυπνος και σχολαστικός προπονητής που κατέκτησε και το Γιουρόπα Λιγκ.

Ο εργατικός Κούπερ

Για τον Στιβ Κούπερ μιλάνε τα αποτελέσματα. Ο κόουτς της Νότιγχαμ από το ’21 και δώθε, είναι ένας μαχητής των πάγκων. Ανέβασε τη Φόρεστ ύστερα από χρόνια στην Πρέμιερ Λιγκ. Θέλει οι ποδοσφαιριστές να βασίζονται στην  αυτοπεποίθηση με την μπάλα και να επιτίθεται αξιοποιώντας τον «παίκτη παραπάνω». Παράλληλα, βελτίωσε τη νοοτροπία τους, καλλιεργώντας μια μεγαλύτερη αίσθηση συναδελφικότητας και περνώντας τους το μήνυμα πως αγωνίζονται σε ισχυρό και μεγάλο σύλλογο. Ασφαλώς, η όλη πορεία της Νότιγχαμ είναι και «έργο διοίκησης». Γιατί δεν πρέπει να λησμονεί κάποιος πως ο ιδιοκτήτης του κλαμπ, Βαγγέλης Μαρινάκης, στήριξε τον Κούπερ σε δύσκολες στιγμές και αυτό ήταν θετικό για την ομάδα.

Η περίπτωση Ιραόλα

Εκπληξη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η συνεργασία της Μπόρνμουθ με τον Αντονι Ιραόλα. Στα 41 του χρόνια ο κόουτς, ακόμη ένας από την Ισπανία που θέλει να ξεχωρίσει στην Αγγλία και μετά την εντυπωσιακή του δουλειά στη Ράγιο Βαγιεκάνο. Πήγε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου, έκανε νίκες που έμειναν στη μνήμη απέναντι σε Μπάρτσα και Ρεάλ και γενικά θεωρείται πολύ ανερχόμενος και ορισμένοι του βάζουν την ταμπέλα «συναρπαστικός».

Πρόκληση για τον Ποτσετίνο

Το νέο στοίχημα του Μαουρίτσιο Ποτσετίνο είναι η Τσέλσι. Ο αργεντινός προπονητής θήτευσε για μια πενταετία (2014-19) στην Τότεναμ και εκεί απέκτησε χρυσόσκονη. Μετά στην Παρί με όχι ακριβώς καλή θητεία και τώρα ξανά στο Λονδίνο, αλλά σε άλλη πλευρά. Χωρίς τους Χάβερτζ, Κόβασιτς, Μάουντ, Κουλιμπαλί και Ενγκολό Καντέ, είναι ένα ζητούμενο τι μπορεί να κάνει η Τσέλσι σε έναν απαιτητικό μαραθώνιο πολλών αγώνων. Στη θέση όσων έφυγαν με τις ευλογίες του συλλόγου, υπάρχουν νεαροί με υψηλό (θεωρητικά) ταβάνι και βασίζονται όλοι στην αύρα και τη θέληση που βγάζει ο Ποτσετίνο. Θέλει να διώξει τη μιζέρια που υπήρχε και όντως πνέει άνεμος αισιοδοξίας έστω κι αν οι περικοπές δεν κρύβονται.

Η… επανάσταση του Τεν Χαγκ

Αν θέλουμε να πάμε τώρα στο Μάντσεστερ, διαπιστώνουμε πως ο Τεν Χαγκ επιχειρεί μια μικρή επανάσταση! Τι σημαίνει αυτό; Πέρυσι ο ολλανδός προπονητής εγκατέλειψε την πολιτική της διαμονής στο Lowry Hotel πριν από τους εντός έδρας αγώνες των Κόκκινων Διαβόλων και αποφάσισε η ομάδα του να εμφανίζεται νωρίς στο Old Trafford. Ολοι το δέχθηκαν και το αντιμετώπισαν ως μια καινοτόμο ιδέα. Και επίσης: την περασμένη σεζόν η διοίκηση έδωσε στην ομάδα τη χρήση του No 7 Lounge τις ημέρες των αγώνων και ο Τεν Χαγκ το ήθελε μόνιμα και όχι να παραχωρείται και αλλού. Ζητούσε, δηλαδή, ένα ήρεμο και ασφαλές  περιβάλλον όπου οι παίκτες μπορούσαν να φάνε και να χαλαρώσουν πριν από τα παιχνίδια. Η απώλεια του συγκεκριμένου χώρου έφερε λιγότερα έσοδα για το κλαμπ, διαφοροποίηση στη νότια κερκίδα και αλλαγές στην ανατολική μεριά του γηπέδου. Μια κερδοφόρα… περιοχή του Ολντ Τράφορντ θυσιάστηκε επειδή έτσι ήθελε ο Τεν Χαγκ. Εφερνε εκατομμύρια λίρες και άλλωστε ανάλογα αιτήματα στο παρελθόν που έκαναν οι Μουρίνιο και Φαν Γκάαλ, απορρίφθηκαν. Τώρα, πρέπει ο Τεν Χαγκ να περάσει στο… παρασύνθημα, να κάνει ξανά διεκδικήτρια του τίτλου τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.