Η χώρα θα μπορούσε να κερδίσει 13,6 δισ. ευρώ σε 5 χρόνια

Η εγχώρια τουριστική ανάπτυξη με την… υποστήριξη των ατόμων τρίτης ηλικίας αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα και ταυτόχρονα ένα σύνθετο πεδίο προκλήσεων. Τα διαφαινόμενα κέρδη δεν περιλαμβάνουν μόνο έσοδα για όσους ήδη παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες, αλλά και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, την αύξηση του ΑΕΠ και την περαιτέρω διεύρυνση ορισμένων κλάδων, όπως ο κατασκευαστικός και αυτός της αγοράς ακινήτων. Τα παραπάνω, ωστόσο, απαιτούν εκτός από όραμα και έναν στρατηγικό σχεδιασμό, ο οποίος μέχρι στιγμής παραμένει αναιμικός. «Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών της διαΝΕΟσις, αν βελτιωθούν οι υποδομές, αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο και υλοποιηθεί στρατηγική τουρισμού για την τρίτη ηλικία στην Ελλάδα, η χώρα θα μπορούσε να κερδίσει 13,6 δισ. ευρώ και 173.000 νέες θέσεις εργασίας σε πέντε χρόνια από τον τουρισμό τρίτης ηλικίας, την πώληση κατοικιών και τη διαμονή μακράς διαρκείας ξένων τρίτης ηλικίας, τον ιατρικό και τον ιαματικό τουρισμό. Ακόμη, αν η χώρα θέσει στόχο να κατακτήσει το 15% της αγοράς δεύτερης κατοικίας σε βορειοευρωπαίους συνταξιούχους, τότε θα χρειαστούμε 400.000 κατοικίες τα επόμενα 20 χρόνια. Τέλος, από την πώληση ή τη μακροχρόνια ενοικίαση 20.000 κατοικιών τον χρόνο και με τους νέους ιδιοκτήτες να περνούν έξι μήνες τον χρόνο στη χώρα μας, η επίδραση στο ΑΕΠ θα είναι πάνω από 5 δισ. ευρώ ετησίως και θα δημιουργηθούν πάνω από 60.000 νέες θέσεις εργασίας».

ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Από την πλευρά του, ο οικονομολόγος Αρίστος Δοξιάδης χαρακτηρίζει τη χώρα μας «εσωστρεφή» στον τομέα παροχής υπηρεσιών, αφού αυτές απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε άτομα εντός των ορίων της. «Στην Ελλάδα, με εξαίρεση τον κλασικό τουρισμό, έχει κακώς οικοδομηθεί μία οικονομία παροχής υπηρεσιών που δεν πωλείται προς τα έξω, γεγονός που έχει οδηγήσει την ελληνική οικονομία σε αδιέξοδο», επισημαίνει, εκφράζοντας παράλληλα την εκτίμηση ότι η συνακόλουθη κατανάλωση αγαθών και υπηρεσιών από άτομα τρίτης ηλικίας μπορεί να οδηγήσει την οικονομία σε ανάκαμψη. «Οι τουρίστες που εισπράττουν τη σύνταξή τους από το εξωτερικό και την καταναλώνουν σε εγχώριες υπηρεσίες, βοηθούν στη βελτίωση του ισοζυγίου πληρωμών. Δεν είναι δραστηριότητες υψηλής παραγωγικότητας, αλλά δεν απαιτούν και μεγάλες επενδύσεις για να προσφέρονται».

Αναφερόμενος στα οικονομικά οφέλη που είναι δυνατόν να προκύψουν από τον τουρισμό μακράς διαρκείας, τα εκτιμά στα 1,1 δισ. ευρώ ετησίως και τονίζει ότι μία τέτοια εξέλιξη θα συμπαρέσυρε και μια σειρά από άλλους κλάδους, με πρώτο τον κατασκευαστικό. «Η ενοικίαση και η αγορά σπιτιών τονώνει τον κλάδο των κατασκευών, ο οποίος στην Ελλάδα αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας».

Η διευθύντρια ερευνών της διαΝΕΟσις Φαίη Μακαντάση σημειώνει με νόημα πως τα επόμενα 20 χρόνια πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν 120 εκατομμύρια Ευρωπαίοι. «Εκτιμάται, λοιπόν, ότι τα επόμενα 20 χρόνια θα έχουμε ζήτηση στη Νότια Ευρώπη για περίπου 2,7 εκατομμύρια τουριστικές κατοικίες». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν η Ελλάδα κατάφερνε να καλύψει το 10% αυτής της ζήτησης θα μπορούσαν να πωληθούν 270.000 κατοικίες, ενισχύοντας αυτόματα τις υπηρεσίες αγοράς ακινήτων. Αντίστοιχα, σημαντικά είναι τα οφέλη που θα προκύψουν από τον ιατρικό τουρισμό που εκτιμώνται σε 1,5 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ σε 2 δισ. ευρώ ετησίως εκτιμώνται τα κέρδη από τον ιαματικό τουρισμό.

Τέλος, ο καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Τούντας σχολιάζει πως «λόγω του πληθωρισμού και της ακρίβειας των τελευταίων δύο ετών θα πρέπει να υπάρξει μία αναπροσαρμογή των τιμών προκειμένου η χώρα μας να είναι πιο ανταγωνιστική σε σχέση με τον διεθνή ανταγωνισμό».